Rudolf Breslauer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rudolf Breslauer
Edward Wrocławski
Rudolf Wrocławski
Imię i nazwisko Rudolf Breslauer
Data i miejsce
urodzenia
16 kwietnia 1911
Katowice
Data śmierci 23 stycznia 1999

Rudolf Breslauer, Edward/Rudolf Wrocławski (ur. 16 kwietnia 1911 w Katowicach, zm. 23 stycznia 1999) – jeden z pionierów sportu żużlowego w Polsce, jak również kierowca wyścigowy.

Zwyciężył w pierwszych indywidualnych mistrzostwach Polski w 1932 r. w Mysłowicach, triumfując w klasach 350 ccm i 500 ccm. W mistrzostwach Polski startował jeszcze dwukrotnie, w 1933 r. w Mysłowicach zakwalifikował się biegu finałowego, ale w nim nie wystąpił, natomiast w 1935 r. w Bydgoszczy w biegu finałowych zanotował defekt i został sklasyfikowany na V miejscu.

Po II wojnie światowej zmienił nazwisko na Edward Wrocławski. W 1948 r. w Rybniku reprezentował Polskę w meczu międzypaństwowym z Czechosłowacją (wygranym przez Polaków 75:73), w którym zdobył 9 punktów.

Reprezentował Śląski Klub Motocyklistów (1927–1933), SKM Sosnowiec (1934–1939) oraz Pogoń Katowice (1946–1954).

Po zakończeniu kariery żużlowej startował w wyścigach samochodowych pod nazwiskiem Rudolf Wrocławski, w 1959 r. zdobywając tytuł mistrza Polski[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Robert Steć: Polskie samochody wyścigowe. Opole: Studio conTEXT, 2011, s. 34-37. ISBN 978-83-930306-4-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]