Rudolf Larysz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rudolf Larysz
Data urodzenia 27 sierpnia 1901
Data śmierci 24 stycznia 1968
Przebieg służby
Jednostki 10 Pułk Piechoty
Główne wojny i bitwy wojna polsko-czechosłowacka
II wojna światowa (francuski ruch oporu)
Późniejsza praca dyplomata
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Medal 10-lecia Polski Ludowej
Medal Pamiątkowy za Obronę Śląska Cieszyńskiego Odznaka „Przodownik Pracy”

Rudolf Larysz (ur. 27 sierpnia 1901[1], zm. 24 stycznia 1968) – polski wojskowy, dyplomata.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Klemensa. W szeregach 10 pułku piechoty brał udział w wojnie polsko-czechosłowackiej[2].

Podczas II wojny światowej przed końcem kampanii francuskiej w czerwcu 1940 w mieście Lens współorganizował polską organizację konspiracyjną w ramach francuskiego ruchu oporu, która kolportowała pismo „Nasza Walka”[3][4]. W 1941 był organizatorem strajków górniczych w departamencie Pas-de-Calais[5]; w czasie aresztowań nie został zatrzymany i przedostał się do wschodniej Francji; został skazany zaocznie na karę śmierci[6].

Po zakończeniu wojny od listopada 1945 sprawował stanowisko Konsula Generalnego RP w Lille[7], następnie do maja 1946 tymczasowo pełnił stanowisko Konsula RP w Lyonie[8].

Jego żoną była Lucyna, z którą miał synów Rudolfa Wiesława (ur. 1947, funkcjonariusz Milicji Obywatelskiej w PRL[9]) i Mariana[10].

Zmarł 24 stycznia 1968[11]. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera D6-3-26)[12].

Nazwisko Rudolfa Larysza pojawiło się na liście Wildsteina, upublicznionej na początku 2005[13][14].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Warszawie
  2. Pamiętnik Historyczny Bojowników o Niepodległość Śląska Zaolzańskiego : zawiera 5.000 odznaczonych uczestników walk o Ziemię Piastowską. Cieszyn: 1938, s. 41.
  3. Leszek Moczulski. Polacy w resistance. „Stolica”, s. 12, Nr 37 (1031) z 10 września 1967. 
  4. Polski ruch oporu we Francji. 4. Początki biernego oporu. Stowarzyszenie Byłych Żołnierzy 1 Armii Francuskiej Ren i Dunaj. [dostęp 2015-05-16].
  5. Jan Zamojski. Polacy w resistance na obszarze Zagłębia Nord i Pas-de-Calais (1940–1944). „Dzieje Najnowsze”, s. 62-63, Nr 4 z 1975. 
  6. Polski ruch oporu we Francji. 5. Powstanie Frontu Narodowego (Front National). Stowarzyszenie Byłych Żołnierzy 1 Armii Francuskiej Ren i Dunaj. [dostęp 2015-05-16].
  7. Paweł Sękowski. Działalność przedstawicieli dyplomatycznych i konsularnych władz warszawskich Rzeczypospolitej Polskiej we Francji w latach 1944–1947. „Dzieje Najnowsze”, s. 101, Nr 3 z 2012. ISSN 0419–8824. 
  8. Paweł Sękowski. Działalność przedstawicieli dyplomatycznych i konsularnych władz warszawskich Rzeczypospolitej Polskiej we Francji w latach 1944–1947. „Dzieje Najnowsze”, s. 100, Nr 3 z 2012. ISSN 0419–8824. 
  9. Dane osoby z katalogu funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa. Rudolf Wiesław Larysz. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2015-05-16].
  10. M.P. z 2000 r. nr 30, poz. 631.
  11. Rudolf Larysz. nekrologi-baza.pl. [dostęp 2017-05-11].
  12. Lista pochowanych. Rudolf Larysz. um.warszawa.pl. [dostęp 2017-05-11].
  13. Lista Wildsteina. [dostęp 2015-05-16].
  14. Lista Wildsteina. [dostęp 2015-05-16].
  15. M.P. z 1950 r. nr 6, poz. 58.
  16. M.P. z 1946 r. nr 62, poz. 116.
  17. M.P. z 1954 r. nr 108, poz. 1483.
  18. M.P. z 1946 r. nr 60, poz. 114.
  19. M.P. z 1955 r. nr 42, poz. 415.
  20. M.P. z 1953 r. nr 16, poz. 235.
  21. Pamiętnik Historyczny Bojowników o Niepodległość Śląska Zaolzańskiego. Cieszyn: 1938, s. 41.