Rudolf Seiters

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rudolf Seiters
Rudolf Seiters 2013-2.JPG
Data i miejsce urodzenia 13 października 1937
Osnabrück
Minister spraw wewnętrznych Niemiec
Okres od 26 listopada 1991
do 7 lipca 1993
Przynależność polityczna Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna
Poprzednik Wolfgang Schäuble
Następca Manfred Kanther

Rudolf Seiters (ur. 13 października 1937 w Osnabrück[1]) – niemiecki polityk i prawnik, działacz Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej (CDU), poseł do Bundestagu, minister w rządach Helmuta Kohla.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył szkołę średnią w Hausach, następnie studia prawnicze na Westfalskim Uniwersytecie Wilhelma w Münsterze. W 1963 i 1967 zdał państwowe egzaminy prawnicze I oraz II stopnia[2]. Pracował w administracji rządowej[1].

W 1958 wstąpił do Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej i jej organizacji młodzieżowej Junge Union[1]. Pełnił różne funkcje w strukturach młodzieżówki, dołączając w 1967 do jej federalnego komitetu wykonawczego[2]. W 1969 po raz pierwszy uzyskał mandat posła do Bundestagu. Z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w kolejnych wyborach, zasiadając w niższej izbie niemieckiego parlamentu nieprzerwanie do 2002[1]. Od 1971 wchodził w skład kierownictwa frakcji CDU/CSU. W latach 1972–1998 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego CDU w Dolnej Saksonii[2].

Od kwietnia 1989 do listopada 1991 zajmował stanowisko ministra do zadań specjalnych i jednocześnie szefa Urzędu Kanclerza Federalnego. Następnie do lipca 1993 sprawował urząd ministra spraw wewnętrznych[1]. Podał się do dymisji, przyjmując polityczną odpowiedzialność za akcję zatrzymania terrorystów z RAF, w której zginął funkcjonariusz GSG 9[2].

Rudolf Seiters pozostał członkiem parlamentu do 2002, był wiceprzewodniczącym frakcji chadeckiej (1994–1998) i wiceprzewodniczącym Bundestagu (1998–2002). W 2003 został prezesem Niemieckiego Czerwonego Krzyża[2], kierował nim do 2017.

Odznaczony m.in. Wielkim Krzyżem Zasługi z Gwiazdą Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (1995)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Dr. Rudolf Seiters (niem.). bundestag.de. [dostęp 2017-07-16].
  2. a b c d e f Rudolf Seiters (niem.). kas.de. [dostęp 2017-07-16].