Rudolph Berthold

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rudolph Berthold
44 zwycięstw
Hauptmann Hauptmann
Data i miejsce urodzenia 24 marca 1891
Ditterswind, Cesarstwo Niemieckie
Data i miejsce śmierci 15 marca 1920
Hamburg-Harburg, Republika Weimarska
Przebieg służby
Lata służby od 1910
Siły zbrojne Luftstreitkräfte
Jednostki Jagdstaffel 4, Jagdstaffel 14, Jagdstaffel 18, JG II, Jagdstaffel 15
Stanowiska dowódca JG II
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
Pucz Kappa-Lüttwitza
Późniejsza praca bojówkarz Freikorpsu
Odznaczenia
Pour le Mérite Order Wojskowy św. Henryka Krzyż Żelazny (1813-1913) I Klasy Krzyż Żelazny (1813-1913) II Klasy

Rudolph Berthold (ur. 24 marca 1891 w Ditterswind (dzielnicy Maroldsweisach), w Dolnej Frankonii; zm. 15 marca 1920 w Harburgu – okręgu Hamburga) – niemiecki pilot, jeden z czołowych niemieckich asów myśliwskich okresu I wojny światowej. Autor 44 zwycięstw powietrznych. Najwięcej zwycięstw odniósł na froncie belgijskim. Berthold miał opinię pilota dzielnego, pozbawionego strachu, a także patrioty oddanego ojczyźnie. Dzięki swoim umiejętnościom i charakterowi stał się jednym z najsłynniejszych niemieckich pilotów w historii.

Służba podczas I wojny światowej[edytuj | edytuj kod]

Berthold rozpoczął karierę wojskową w 1910 wstępując do 3 brandenburskiego regimentu piechoty. W 1913 rozpoczął na własny koszt kurs latania który ukończył pod koniec roku. W sierpniu 1914 roku, kiedy wojna już się toczyła został przeniesiony do Niemieckich Służb Powietrznych gdzie przez dwa lata służył latając na samolotach obserwacyjnych. Podczas służby dwukrotnie odznaczony Krzyżem Żelaznym. W 1916 roku Berthold został przeniesiony do eskadry myśliwskiej. W kwietniu 1916 brał udział w intensywnych działaniach bojowych czego efektem było 5 pierwszych zwycięstw powietrznych jednakże dwukrotnie zestrzeliwany odniósł kilka poważnych ran. Pomiędzy sierpniem a października członek eskadry Jagdstaffel 4, w październiku przeniesiony do eskadry Jagdstaffel 14. W "14" służył do maja 1917 kiedy jego samolot został zestrzelony. On sam w wypadku rozbił czaszkę a także złamał nos oraz miednicę. W sierpniu powrócił do zdrowia i objął funkcję dowódcy eskadry Jagdstaffel 18. W październiku 1917 roku w czasie walk lotniczych postrzelony w ramię co spowodowało uszkodzenie struktury ramienia i jego okolic. Po odniesieniu rany odmówił przejścia na emeryturę twierdząc że "Lepiej umrzeć jak mężczyzna niż żyć jak pedał". Za swoje wyczyny odznaczony Pour le Merite w październiku 1917 roku.

Wrócił do latania w marcu 1918 roku, obejmując dowodzenie nad szwadronem Jagdgeschwader 2 (1917-1918). Następnie wraz z załogą z eskadry "Jasta 14" został przetransferowany do Jagdstaffel 15. Mimo niewyleczonej kontuzji ramienia kontynuował latanie a także odmówił operacji ramienia ze względu na prawdopodobną nie możność kontynuowania walki. Berthold nie zdecydował się nawet na wyjęcie pocisków karabinowych z ramienia jednakże mimo tego walczył nadal. Latem 1918 roku kiedy walki zarówno na lądzie jak i niebie zintensyfikowały się radykalnie, Berthold kontynuował walkę jedynie dzięki częstym zażywaniu dawek morfiny a także innych środków przeciwbólowych.

W przeciwieństwie do większości niemieckich pilotów myśliwskich, Berthold preferował latanie na samolotach Pflaz D.III, niż na Albatrosach D.V które były bardziej upowszechniane. Dopiero w maju 1918 roku przeniósł się na latanie nowym myśliwcem, Fokkerem D.VII.

Ostatnie zwycięstwo powietrzne odniósł 10 sierpnia 1918 roku kiedy zestrzelił dwa bombowce RAF-u. Łącznie w czasie wojny Rudolph Berthold zestrzelił 44 maszyn wroga.

Podczas walki z jednym z bombowców runął na ziemię uderzając w dom. Po wypadku był hospitalizowany aż po zakończeniu wojny. Ciekawostką i ironią jest fakt że w dniu wypadku, 10 sierpnia zginął niemiecki as myślistwa, Erich Löwenhardt.

Kariera powojenna[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu wojny, Berthold stał się fanatycznym patriotą oraz nacjonalistą, wstąpił także do Freikorpsu, ochotniczych korpusów antykomunistycznych. W 1919 roku założył liczący 1 200 członków freikorps, "Fränkische Bauern-Detachment Eiserne Schar Berthold" walczący wielu walkach z frakcjami komunistycznymi.

Śmierć i pamięć[edytuj | edytuj kod]

Rudolph Berthold został zastrzelony 20 kwietnia 1920 roku w Hamburgu podczas walk nacjonalistów z komunistami. Uczestniczył w nieudanym puczu Kappa. W chwili śmierci miał niecałe 29 lat.

W czasie puczu odpowiedzialny za przejęcie jednej z hamburskich szkół i zabarykadowanie się w niej. Obecnie istnieję wiele pogłosek na temat jego śmierci, od oficjalnie podanej, czyli zastrzelenia do zabicia od ran nożem.

Pochowany na cmentarzu w Hamburgu. Jego grób był dwukrotnie dewastowany. W obecnej formie istnieje od 1945 roku.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Franks, Norman and VanWyngarden, Greg. Fokker D VII Aces of World War 1: Part 1 / (Oxford : Osprey Publishing, 2003.)
  • Norman L. R. Franks, Frank W. Bailey, Russell Guest Above the Lines - The Ace and Fighter Units of German Air Service, Naval Air Service and Flanders Marine Corps 1914 - 1918 Grub Street, Londyn 1993, ISBN: 0-948817-73-9

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]