Rudzka Góra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rudzka Góra
Ilustracja
Państwo  Polska
Położenie Łódź, Ruda Pabianicka
Wysokość 230 m n.p.m.
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Rudzka Góra
Rudzka Góra
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rudzka Góra
Rudzka Góra
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Rudzka Góra
Rudzka Góra
Ziemia51°42′30″N 19°26′30″E/51,708333 19,441667

Rudzka Góra – częściowo sztucznie usypane wzniesienie w Łodzi (230 m n.p.m.), usytuowane na Rudzie Pabianickiej przy ul. Starorudzkiej. Naturalny fragment Rudzkiej Góry to pozostałość polodowcowa. Na terenie wzniesienia o ciekawym ukształtowaniu, znajduje się kompleks rekreacyjny o obszarze około 11 ha, na którym istnieje możliwość uprawiania różnego rodzaju sportów czy rekreacji (m.in. cross-country, downhill, saneczkarstwo, a w sezonie zimowym skoki narciarskie)[1][2].

W 2002 roku u podnóża Rudzkiej Góry oddano do użytku bacówkę, wybudowaną z drewna przywiezionego z bieszczadzkich lasów[3].

Skocznia narciarska[edytuj | edytuj kod]

Skocznia narciarska w Łodzi
Punkt konstrukcyjny K5 i 15
Rudzka Góra skocznia.jpg
Państwo  Polska
Miejscowość Łódź
Data otwarcia Lata 70 XX w.
Rozmiar skoczni (HS) 8 i 20 m
Igelit brak
Rekord 7,5 i 16,5 m
(2013-01-27) Polska Bartosz Post (mniejsza skocznia), Dawid Jurga (większa skocznia)
Kluby Łódź Ski Team

Pierwsza skocznia narciarska powstała na Rudzkiej Górze w 1934 roku, dzięki pracy harcerzy z rudzkiego hufca. W czasie okupacji była wykorzystywana przez Niemców. Po wojnie, w latach 60., powstały plany utworzenia na Rudzkiej Górze prawdziwego zagłębia sportowego i rekreacyjnego[1]. Wybudowano skocznię o punkcie K-15. Planowano położyć również igelit, wybudować trybuny dla kibiców i wieżę sędziowską. Skocznia była zgodna ze standardami Międzynarodowej Organizacji Narciarskiej (FIS). Posiadała licencję Polskiego Związku Narciarskiego na organizację zawodów do 1975. W latach 80. popadła w ruinę[4].

Skocznia została zaprojektowana w 1965 roku przez łodzianina Edmunda Borońskiego. W celu wyprofilowania zeskoku, przywieziono z łódzkich budów ponad 250 tys. ton gruzu. Budowa została ukończona w 1969 roku. Skocznię odebrano 12 grudnia 1969. Kosztowała 40 mln zł, ale ponad połowę prac wykonano w czynie społecznym[4][5].

Po wieloletnim upadku skocznia została wyremontowana w 2009 przez łódzkich nastoletnich pasjonatów skoków narciarskich. Wybudowany został drewniany punkt sędziowski, odbudowano rozbieg posadawiając dwie belki startowe, wybudowano widownię z drewnianymi ławkami na 45 osób. Obiekt oznaczono napisami namalowanymi na drewnianych tablicach. Na progu i długości zeskoku zatknięto tyczki z foliowymi taśmami (chorągiewki). Po remoncie skocznia miała rozbieg o długości 25 m, wybicie na wysokości 70 cm i punkt konstrukcyjny 15 m. (HS 20)[4]. Powstała również skocznia 5-metrowa (HS 8), o nazwie Jabłonka, dla osób które dopiero zaczynają swoją przygodę z nartami[6].

13 lutego 2010 rozegrano na Rudzkiej Górze I Mistrzostwa Centralnej Polski w skokach narciarskich. W zawodach wzięło udział 18 skoczków. Na skoczni K-15 przeprowadzono dwie konkurencje. W kategorii narty zjazdowe zwyciężył Bartłomiej Marczak ze Zgierza, natomiast w kategorii narty skokowe zwyciężył Mariusz Rajda z Andrychowa, ustanawiając rekord skoczni – 16 m. Na skoczni K-5 triumfował Jan Ruciński z Łowicza, ustanawiając rekord skoczni – 7 m.[7][8].

27 stycznia 2013 przeprowadzono II Mistrzostwa Centralnej Polski w skokach narciarskich. Na starcie stanęło 19 zawodników z całego województwa łódzkiego oraz Warszawy. Na skoczni K-15 przeprowadzono dwie konkurencje. W kategorii narty zjazdowe zwyciężyli ex-aequo Bartosz Post oraz Rafał Lichman, natomiast w kategorii narty skokowe zwyciężył Dawid Jurga, ustanawiając nowy rekord skoczni – 16,5 m. Na obiekcie K-5 zwyciężył Bartosz Post, ustanawiając nowy rekord skoczni – 7,5 m.[7].

Na początku 2013 doszło do porozumienia z łódzkim TKKF Ognisko "Dzikusy", w którym utworzono sekcję skoków narciarskich – Łódź Ski Team[6].

Panorama Łodzi z Rudzkiej Góry, luty 2018
Panorama Łodzi z Rudzkiej Góry, luty 2018

Tor saneczkowy[edytuj | edytuj kod]

Tor saneczkowy

Na początku XXI wieku wybudowano na Rudzkiej Górze całoroczny tor saneczkowy. Tor oparty jest na grawitacyjnym systemie zjazdu, ma długość 580 m (długość trasy wyjazdowej 160 m). Czas podjazdu na szczyt wzniesienia wynosi 1 min. 30 s., a zjazdu 1 min. 20 s. W niektórych miejscach sanki osiągać mogą prędkość do 50 km/godz. Warunkiem korzystania z obiektu jest brak opadów oraz zalodzenia ślizgu toru[9][10].

Trasy rowerowe[edytuj | edytuj kod]

Na Rudzkiej Górze znajdują się trasy rowerowe, na których uprawiać można m.in. cross-country czy downhill. Ścieżka do zjazdu jest stosunkowo krótka, ale wąska, pozwalająca zawodnikom trenować technikę[11]. Trasa cross-country liczy ok. 2 km i pozwala na zdobycie wierzchołka wzniesienia[12].

Po raz pierwszy zawody w kolarstwie górskim przeprowadzono w tym miejscu w 1991 roku. Przyjechali na nie zawodnicy z całej Polski. To były pierwsze takie wyścigi w Polsce środkowej. Wcześniej odbywały się jedynie w obszarach górskich[3][12].

Zawody motocyklowe enduro[edytuj | edytuj kod]

Zawody enduro

W dniach 1–2 sierpnia 2009 przeprowadzono na Rudzkiej Górze wyścigi w rajdach motocyklowych enduro. Była to VII i VIII runda Mistrzostw Polski i Pucharu Polski. Wyścigi poprowadzone były na trasie z Rudzkiej Góry, wzdłuż rzeki Olechówki, do Piątkowska koło Pabianic i z powrotem na Rudzką Górę. Zawodnicy pokonywali 2 lub 3 pętle o długości ok. 60 km.

Wystartowało łącznie ponad 150 zawodników, wśród nich m.in. uczestnicy Rajdu DakarKrzysztof Jarmuż i Wojciech Rencz. W obydwu dniach rajdu triumfował – jadący motocyklem Yamaha YZ250F – Michał Szuster, zarówno w klasie E1, jak i klasyfikacji generalnej poszczególnych rund.

Organizatorem zawodów było stowarzyszenie Enduro Team Centrum[13][14][15].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Szlakami Rudy (nie tylko) Willowej - trasa po Rudzkiej Górze (pol.). cit.lodz.pl. [dostęp 2014-02-01].
  2. Kompleks Rekreacyjny Rudzka Góra (pol.). czasnawypoczynek.pl. [dostęp 2014-01-30].
  3. a b Rudzka Góra ponad miastem (pol.). lodz.naszemiasto.pl, 2007-08-03. [dostęp 2014-02-02].
  4. a b c Skocznia narciarska K-15 na Rudzkiej Górze już gotowa do zawodów (pol.). lodz.naszemiasto.pl, 2009-10-15. [dostęp 2014-01-30].
  5. Skocznia w Łodzi ma szanse ożyć (pol.). skijumping.pl, 2009-06-17. [dostęp 2014-01-30].
  6. a b Łódź Ski Team: Nie kręci nas siedzenie przed telewizorem (pol.). mmlodz.pl, 2013-12-29. [dostęp 2014-01-30].
  7. a b Zawody - Mistrzostwa centralnej Polski w skokach narciarskich (pol.). skoczkowiezlodzi.pl. [dostęp 2014-01-30].
  8. Nieoficjalne mistrzostwa centralnej Polski w skokach narciarskich na Rudzkiej Górze (pol.). lodz.naszemiasto.pl, 2010-02-15. [dostęp 2014-01-30].
  9. Rudzka Góra (pol.). cit.lodz.pl. [dostęp 2014-01-30].
  10. Bacówka u Józka - tor saneczkowy (pol.). rudzka-gora.pl. [dostęp 2014-02-02].
  11. Downhill: jazda rowerem nie dla idiotów (pol.). mmlodz.pl, 2010-07-27. [dostęp 2014-02-02].
  12. a b Szlakami Rudy (nie tylko) Willowej - część 3 - trasa po Rudzkiej Górze (pol.). rudapabianicka.com.pl. [dostęp 2014-02-02].
  13. Enduro w Łodzi (pol.). pzm.pl, 2009-08-03. [dostęp 2014-02-01].
  14. VII i VIII runda Pucharu Polski w rajdach Enduro (pol.). atvpolska.pl. [dostęp 2014-02-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-20)].
  15. Wyścigi o Puchar Polski w rajdach motocyklowych enduro na Rudzkiej Górze (pol.). naszemiasto.pl, 2009-07-31. [dostęp 2014-02-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]