Ruffian

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ruffian (17 kwietnia 1972 – 7 lipca 1975)[1]klacz wyścigowa pełnej krwi angielskiej, która zginęła, łamiąc nogę w czasie wyścigu konnego. Jej ojcem był Reviewer, a matką Shenanigans.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Do Stanów Zjednoczonych trafiła z transportem rocznych koni z Anglii. Pierwsze treningi zaczęła z trenerem Frankiem Y. Whiteley’em[1]. Ruffian w swej krótkiej karierze nie przegrała żadnego wyścigu poza ostatnim, w którym poniosła śmierć[2]. Jej dżokej mawiał na nią Soffie, bo jeździło się na niej tak wygodnie, jak na sofie. Była bardzo szybka; jako dwulatka wygrała wszystkie wyścigi, w tym w jednym wygrała aż o 15 długości.

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Ruffian z dżokejem Jacinto Vasquezem

Z uwagi na wykrycie pęknięć w tylnych nogach, klacz musiała zrobić kilkumiesięczną przerwę. Właściciele zdecydowali się jednak wystawić ją przeciwko ogierowi Foolish Pleasure[1]. Był to najlepszy ogier w USA. Już przy starcie wyścigu uderzyła kolanem w bramkę w kolano, jednak szybko nadrobiła straty i zaczęła wyprzedzać, budząc aplauz publiczności. W tym momencie doznała złamania obu kości trzeszczkowych w przedniej nodze. Klacz biegła jednak jeszcze przez prawie 50 metrów, zanim dżokejowi udało się ją zatrzymać. Z uwagi na otwarte złamanie Ruffian jeszcze na torze została uśpiona w celu przeprowadzenia operacji, która trwała ponad 12 godzin. Po przebudzeniu z narkozy nieświadomy swego stanu koń kontynuował "wyścig", uderzając założonym gipsem o własne kolana, łamiąc tylne nogi i otwierając złamanie doznane na torze. Ponieważ jej stan był beznadziejny, właściciele zdecydowali się na uśpienie zwierzęcia. Ciekawostką pozostaje fakt, że w podobny sposób życie zakończyli jej rodzice. Ruffian pochowano na torze, chrapami w stronę mety[2].

Na podstawie jej losów nakręcony został film Ruffian.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Ruffian na stronie American Classic Pedigrees
  2. a b Legendarne konie wyścigowe. [dostęp 2018-03-02].