Ruiny pałacu Opalińskich w Radlinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ruiny pałacu Opalińskich
Obiekt zabytkowy nr rej. 196/Wlkp/A z 12.03.1930[1]
Ruiny pałacu w Radlinie
Ruiny pałacu w Radlinie
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Miejscowość Radlin
Inwestor Andrzej Opaliński
Rozpoczęcie budowy ok. 1570
Ukończenie budowy 1592
Zniszczono XIX w.
Pierwszy właściciel Opalińscy
Kolejni właściciele Sapiehowie, Kalkreuthowie, Władysław Radoliński
Położenie na mapie gminy Jarocin
Mapa lokalizacyjna gminy Jarocin
Ruiny pałacu Opalińskich
Ruiny pałacu Opalińskich
Położenie na mapie powiatu jarocińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu jarocińskiego
Ruiny pałacu Opalińskich
Ruiny pałacu Opalińskich
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Ruiny pałacu Opalińskich
Ruiny pałacu Opalińskich
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ruiny pałacu Opalińskich
Ruiny pałacu Opalińskich
Ziemia52°01′38,3736″N 17°30′35,0424″E/52,027326 17,509734

Ruiny pałacu Opalińskich w Radlinie – pozostałości po pałacu, wzniesionym w latach około 1570 - 1592 we wsi Radlin przez Andrzeja Opalińskiego, marszałka wielkiego koronnego.

Do rezydencji wybudowanej w dziedzicznych dobrach Opalińskich przylegał ogród oraz kaplica. Okres świetności rezydencja przeżywała w końcowych latach XVI oraz w wieku XVII. Po śmierci Andrzeja Opalińskiego w roku 1593 jej właścicielami byli kolejno jego syn Piotr, krajczy koronny, wnuk Piotr, wojewoda kaliski oraz prawnuk - również Piotr. W roku 1700 właścicielką pałacu została Ludwika Opalińska. Po jej ślubie z Janem Kazimierzem Sapiehą na prawie sto lat pałac stał się własnością Sapiehów. W okresie tym rozpoczął się upadek pałacu, pogłębiony rozpoczętą w roku 1730 i nigdy nieukończoną przebudową. W roku 1791 Kazimierz Nestor Sapieha sprzedał pałac niemieckiej rodzinie Kalkreuthów.

W roku 1840 pałac nabył Władysław Radoliński, właściciel Jarocina. Rozebrał on pałac, z którego do czasów obecnych pozostały tylko nieliczne fragmenty murów.

Na terenie ogrodu pałacowego obecnie mieści się cmentarz.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]