Rumanowy Szczyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rumanowy Szczyt
Widok z podejścia na Przełęcz pod Osterwą
Widok z podejścia na Przełęcz pod Osterwą
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 2428 m n.p.m.
Pierwsze wejście 1902
Janusz Chmielowski, Klemens Bachleda, Jan Bachleda Tajber
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Rumanowy Szczyt
Rumanowy Szczyt
Ziemia49°10′22″N 20°06′22″E/49,172778 20,106111

Rumanowy Szczyt (słow. Rumanov štít, niem. Rumanspitze, węg. Ruman-csúcs) – dwuwierzchołkowy szczyt o wysokości 2428 m n.p.m. położony w głównej grani Tatr Wysokich na terytorium Słowacji.

Na północny zachód od Rumanowego Szczytu znajduje się Ganek (Gánok), oddzielony od niego Gankową Przełęczą (Gánkova štrbina), natomiast na południowym wschodzie położony jest Żłobisty Szczyt (Zlobivá), od którego oddzielają go Wyżnia Żłobista Przełączka (Vyšná Zlobná štrbina) i Żłobiste Czuby (Zlobné zuby). Szczyt znajduje się w odcinku grani rozdzielającym Dolinę Kaczą (Kačacia dolina) oraz Dolinę Złomisk (Zlomisková dolina), a dokładniej jej odnogę – Dolinkę Rumanową.

Wyższy jest wierzchołek północno-zachodni (2428 m), drugi południowo-wschodni ma wysokość 2419 m. Do Doliny Kaczej masyw opada wysoką (ok. 600 m) ścianą, której przez dłuższy czas nie udawało się zdobyć. Według Witolda Henryka Paryskiego jest to jedna z najwspanialszych ścian tatrzańskich. Obecnie prowadzi przez nią kilka trudnych dróg wspinaczkowych. Najłatwiej można wejść na szczyt od Doliny Złomisk, z tej strony wygląda on dość niepozornie. Wszystkie wejścia na szczyt są jednak turystycznie niedostępne, nie prowadzi tutaj żaden szlak turystyczny[1].

Pierwsze wejścia:

Środkiem słynnej północno-wschodniej ściany przeszli po raz pierwszy Tadeusz Bernadzikiewicz i Bolesław Chwaściński 30 sierpnia 1932 r.[1]

Nazwa szczytu, pobliskich przełęczy i Rumanowych Stawów (Rumanove plesá) w Dolinie Złomisk związana jest z tatrzańskim przewodnikiem – Jánem Rumanem Driečnym. W polskiej literaturze szczyt opisany jest dokładniej w czasopismach „Taternik” nr 1/1929 i nr 1/1937-38.

Przypisy

  1. a b Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część X. Rumanowa Przełęcz – Wschodnie Żelazne Wrota. Warszawa: Sport i Turystyka, 1962, s. 111-131.

Bibliografia[edytuj]

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8.