Rupert z Deutz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Rupert z Deutz, także Rupertus Tuitensis (rzadziej: Robert), (* ok. 1070 w Liège; † 4 marca 1130 w Deutz) – benedyktyn, egzegeta, mistyk.

W dzieciństwie został przekazany do zakonu benedyktyńskiego. Jego formacja odbywała się w klimacie walk o inwestyturę. Rupert pozostawił bogatą spuściznę literacką w postaci komentarzy biblijnych i traktatów teologicznych. Był przekonany, że "wiedza teologiczna może polegać jedynie na poprawnym odczytywaniu Biblii"[1]. Stąd jego wrogość do wprowadzania w wyjaśnienia wiary narzędzi teoretycznych i gotowych schematów interpretacyjnych.

Główne dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • De voluntate Dei
  • De omnipotentia Dei
  • Commentaria in canticum canticorum
  • De divinis officiis

Przypisy

  1. G. d'Onofrio, Historia teologii. Epoka średniowieczna, Kraków 2010, s. 237