Rurka (powiat gryfiński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rurka
Kaplica templariuszy z pierwszej połowy XIII wieku
Kaplica templariuszy z pierwszej połowy XIII wieku
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat gryfiński
Gmina Chojna
Liczba ludności (2006) 210
Strefa numeracyjna (+48) 091
Kod pocztowy 74-500[1]
Tablice rejestracyjne ZGR
SIMC 0773950
Położenie na mapie gminy Chojna
Mapa lokalizacyjna gminy Chojna
Rurka
Rurka
Położenie na mapie powiatu gryfińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gryfińskiego
Rurka
Rurka
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Rurka
Rurka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rurka
Rurka
Ziemia52°59′29″N 14°29′06″E/52,991389 14,485000

Rurka (Rorike, Rorik, Rorka, Roreken – 1377 r., Rörchen – przed 1945 r.) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Chojna[2] nad Rurzycą.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Rurka[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0773966 Przyciesie osada
0773972 Rurczyna osada

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kaplica templariuszy w Rurce jest małą jednonawową budowlą, z prosto zamkniętym prezbiterium. Ściany kościoła wzniesiono z ciosów granitowych, układanych w regularne warstwy o wysokości 25-30 cm. W średniowieczu od strony północnej równolegle do kaplicy przebiegała w odległości 40 m fosa. W 1373 roku założenie zostało spalone przez mieszczan z Chojny i rycerzy pod przywództwem Wedla. W wieku XVII kościół został opuszczony i zamieniony na spichlerz. W drugiej połowie XIX wieku został przebudowany na gorzelnię. Dzięki odkryciu nasady krzyżowego sklepienia na gurtach prostokątnego chóru zakwestionowano przynależność tego zakonnego obiektu do wiejskich kościołów granitowych Pomorza i Wkrzanii. Kaplica w Rurce jest założeniem starszym, co poświadcza technika wykonania i przynależność formalna. E. Lambert, jak i A. Demurger zgodnie oceniają prostokątną nawę (15-20 m) i takowy chór (5-7 m) z przesklepieniem jako typowe rozwiązanie planistyczne charakterystyczne dla prowincji położonych między Bordeaux a Poitiers, gdzie już sto lat wcześniej opracowano technikę przesklepiania kolebkowego, krzyżowego na gurtach oraz kopułowego[5]. Po II wojnie światowej kaplica ulegała dalszej dewastacji. W roku 1999 podjęto badania archeologiczne wokół kaplicy i prace zabezpieczające. Obecnie kaplica jest własnością prywatną i podlega dalszej renowacji (stan na rok 2006).


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2014-02-27].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. Zbigniew Radacki, Studia i Rozprawy Materiały Zachodniopomorskie, Nowa Seria, t. II/III, 2005/2006, z. 2, Średniowieczne zamki, Suplement do monografii z 1976 roku.