Jezioro Rusałka (Poznań)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Rusałka (Poznań))
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy jeziora w Poznaniu. Zobacz też: inne znaczenia.
Rusałka
Widok z północnego brzegu
Widok z północnego brzegu
Państwo  Polska
Powierzchnia 0,367 km²
Głębokość
• średnia
• maksymalna

1,9 m
9,0 m
Objętość 697 000 m³
Rzeki zasilające Bogdanka, Golęcinka, cztery dopływy bez nazwy od strony płd.-wsch.
Rzeki wypływające Bogdanka
Miejscowości nadbrzeżne Poznań
Rodzaj jeziora zaporowe
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Rusałka
Rusałka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rusałka
Rusałka
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Rusałka
Rusałka
Ziemia 52°25′35″N 16°52′40″E/52,426389 16,877778

Jezioro Rusałka[1] (także zbiornik Rusałka, Rusałka (nazwa proponowana[2])) – jezioro zaporowe o powierzchni 36,7 ha leżące w Poznaniu, w zachodnim, golęcińskim klinie zieleni. Zasilane przez Bogdankę i Golęcinkę. Powierzchnia zlewni - 26,6 km².

Historia i osobliwości[edytuj]

Jezioro Rusałka sfotografowane przez amerykańskiego satelitę wywiadowczego, 1965 r.

Jezioro powstało w 1943 r. poprzez spiętrzenie wód Bogdanki. Do wykonania prac ziemnych związanych z utworzeniem zbiornika zostali zmuszeni Żydzi osadzeni w hitlerowskich obozach pracy przymusowej na terenie Poznania[3].

W 1960 roku na północnym brzegu jeziora powstał ośrodek wypoczynkowy z trawiasto-piaszczystą plażą, wypożyczalnią sprzętu wodnego i polem kempingowym.

W miejscu obecnego jeziora, pod koniec XIX wieku wzniesiona została niewielka trapezowa bateria stanowiąca element fortyfikacji Twierdzy Poznań zwana Baterią Bogdanka (Bogdanka Batterie).

W lasach otaczających zbiornik znajdują się 3 pomniki upamiętniające miejsca kaźni ze stycznia 1940, kiedy niemieckie SS dokonało masowych egzekucji więźniów obozu zagłady Fortu VII w Poznaniu:

Dodatkowo przy brzegu zachodnim znajdują się pozostałości mauzoleum ofiar Fortu VII, które w latach 90. XX wieku uległo całkowitej dewastacji i obecnie jest doglądane wyłącznie siłami społecznymi okolicznych mieszkańców[5].

Przyroda[edytuj]

Widok z północnego brzegu

Jezioro okalają ubogie zespoły pałki wąskolistnej i trzciny pospolitej. Przy wpływie Bogdanki rośnie manna mielec i sit jeziorny. W wodach występują: wywłócznik, moczarka kanadyjska, mech jawajski, grążel żółty i rzęsa trójrowkowa. Drzewa porastające tereny wokół zbiornika to głównie olsza czarna, olsza szara, wierzba krucha, topola biała i leszczyna.

Oprócz powyższego, w latach 60. XX wieku, stwierdzono w sąsiedztwie akwenu występowanie następujących rzadkich roślin: nasięźrzał pospolity, pępawa różyczkolistna, storczyk samczy i turówka wonna[6].

Wędkarstwo[edytuj]

Jezioro typu sandaczowego. Występują także: karp, węgorz europejski, leszcz, lin, ukleja, amur biały, szczupak pospolity, krąp, jazgarz, płoć, wzdręga, okoń europejski i ciernik. Zakaz wędkowania w porze nocnej i używania spinningu. Zbiornik bardzo popularny wśród wędkarzy, zwłaszcza w weekendy.

Inne[edytuj]

Całe jezioro otoczone jest lasami i stanowi ważny ośrodek rekreacyjny dla mieszkańców miasta. Odbywają się tutaj imprezy sportowe i rekreacyjne różnego szczebla, m.in. Grand Prix Poznania w biegach przełajowych, czy noworoczne spotkania cyklistów[7].

Akwen jest popularny wśród poznańskich naturystów. Dawniej gromadzili się oni przede wszystkim na plaży południowej. Obecnie jest ich tam mniej - przenieśli się w miejsca styku wody z lasem[8].

Ciekawostką jest, że jezioro było kilkakrotnie wykorzystywane jako plener przez filmowców, na przykład w filmie Ogniem i mieczem "zagrało" Dniepr[9]

Przypisy

  1. Zarządzenie Nr 50 Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 maja 1974 r. w sprawie zmiany i ustalenia nazw niektórych miejscowości i obiektów fizjograficznych (M.P. z 1974 r. Nr 22, poz. 130)
  2. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 2: Wody stojące. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006. ISBN 83-239-9607-5.
  3. Gmina żydowska - Martyrologia Żydów w Lasku Golęcińskim
  4. Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa, lata wojny 1939-1945. Warszawa: Rada Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa, 1966, s. 273.
  5. Krzysztof M. Kaźmierczak, Zapomniany poznański Katyń, w: Głos Wielkopolski, 4-5.9.2010, s.4, ISSN 1898-3154
  6. praca zbiorowa, Przegląd wielkopolskich zabytków przyrody, PiWRL, Poznań, 1966, ss.301-302
  7. Błażej Dąbkowski, Koniec z PRL-em nad Rusałką?, w: Głos Wielkopolski, 29.3.2011, s.8
  8. Maria Mazurek, Plaża - gdzie goło i wesoło, w: Głos Wielkopolski, 17.8.2012, s.9
  9. .http://polska.pl/polska/2029020,125339,11788787,,1.html?ftst=1

Bibliografia[edytuj]

  • Franciszek Jaśkowiak, Włodzimierz Łęcki, Poznań i okolice. Przewodnik, Warszawa 1983, Sport i Turystyka ISBN 83-217-2434-5
  • Zbigniew Szymanowski, Marta Tomczyszyn, Poznań, Bielsko-Biała 1999, Pascal ISBN 83-87696-24-2
  • Ryszard Gołdyn, Barbara Jankowska, Piotr Kowalczak, Maria Pułyk, Elżbieta Tybiszewska, Janusz Wiśniewski, Wody powierzchniowe Poznania, w: Środowisko naturalne miasta Poznania. Część I, Urząd Miejski w Poznaniu, Poznań, 1996, ss.57, 62-63, ISBN 83-906665-0-3 (formalnie błędny numer ISBN)