Ruska Ludowa Republika Łemków

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Руська Народна Республіка Лемків
Ruska Ludowa Republika Łemków
Austro-Węgry 1918-1920 II Rzeczpospolita
Flaga
Flaga
Język urzędowy łemkowski
Stolica Florynka
Ustrój polityczny republika
Ostatnia głowa państwa premier Jarosław Kaczmarczyk
Data powstania 5 grudnia 1918
Ruska Ludowa Republika Łemków na mapie pogranicza polsko-ukraińskiego w 1918 r.

Ruska Ludowa Republika Łemków – niewielkie państwo łemkowskie utworzone w wyniku rozpadu Austro-Węgier.

Istnienie republiki proklamowano 5 grudnia 1918 we Florynce[1]. Władze republiki były nastawione prorosyjsko. Odmawiano podpisania unii z Zachodnioukraińską Republiką Ludową (odmienne stanowisko przyjęła w listopadzie 1918 Republika Komańczańska, powołana na wschodniej Łemkowszyźnie również przez Łemków).

Na konferencji paryskiej delegacja łemkowska (ks. Mychajło Jurczakewycz, dr Aleksander Cichański oraz dr Jarosław Kaczmarczyk) domagała się przyłączenia republiki do Czechosłowacji na zasadzie autonomii.

W skład Republiki weszły: Ruska Rada w Gładyszowie, Powiatowa Ruska Rada (powołana w Śnietnicy dla powiatu grybowskiego), Ruska Rada w Krynicy (dla powiatów nowosądeckiego i nowotarskiego), Powiatowa Ruska Rada w Sanoku (pod przewodnictwem dr. Aleksandra Sawiuka).

Powołano Radę Zwierzchnią Łemkowskiej Rusi (Naczelną Radę Łemkowszczyzny), której przewodniczącym został ks. Mychajło Jurczakewycz, a sekretarzem dr Dmytro Sobyn z Bartnego.

12 marca 1920 we Florynce powstał Komitet Wykonawczy (pełnił rolę rządu), którego przewodniczącym został dr Jarosław Kaczmarczyk. Ministrem rolnictwa został Mykoła Gromosiak, Łemko z Krynicy Wsi, a ministrem spraw wewnętrznych o. Dmytro Chylak (1866-1955), proboszcz z Izb. W jego skład wchodził także ks. Wasyl Kuryło z Florynki[2].

Republika została zlikwidowana przez wojska polskie. Jarosław Kaczmarczyk, Dmytro Chylak i Mikołaj Gromasiak zostali aresztowani, a następnie byli sądzeni w 1921 roku pod zarzutem zdrady stanu przez polski sąd (jako obywatele polscy), który uwolnił ich od zarzutów i uniewinnił[2].

Przypisy

  1. Paul Robert Magocsi. The Ukrainian Question Between Poland and Czechoslovakia: The Lemko Rusyn Republic (1918-1920). , 1993. Nationalities Papers (ang.). 
  2. a b Artur Guzicki: Zdrada wolnego Łemka. Polityka – nr 40 (2472) 2004-10-02.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]