Rusinowo (powiat sławieński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

54°30′45″N 16°30′58″E

- błąd

38 m

WD

54°30'45"N, 16°30'58"E

- błąd

38 m

Odległość

0 m

Rusinowo
wieś
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 zachodniopomorskie

Powiat

sławieński

Gmina

Postomino

Liczba ludności 

282

Strefa numeracyjna

59

Tablice rejestracyjne

ZSL

SIMC

0749264

Położenie na mapie gminy Postomino
Mapa konturowa gminy Postomino, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Rusinowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Rusinowo”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, blisko górnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Rusinowo”
Położenie na mapie powiatu sławieńskiego
Mapa konturowa powiatu sławieńskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Rusinowo”
Ziemia54°30′45″N 16°30′58″E/54,512500 16,516111
Były pas startowy Rusinowo
Historyczna zabudowa Rusinowa

Rusinowo (niem. Rützenhagen) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie sławieńskim, w gminie Postomino.

Według autora monografii Rusinowa, Karla Rosenowa, wieś została założona na prawie niemieckim około 1300 przez Rutza, który sprowadzał osadników z Dolnej Saksonii i Nadrenii. Odnotowane formy nazwy wsi: Rusenhagen (1444), Ruczenhagen (1496), Rutzenhagen (1545), Rützenhagen (1730) rzeczywiście sugerują, że założycielem był przedstawiciel rodu von Rutze (Russe, Rusche, Reutz, Ritze i podobnie) pochodzący ze wsi Rutze/Russee (obecnie Russee – dzielnica Kilonii) w Holsztynie.

Rusinowo zostało założone na ciągu wzgórz morenowych tworzących równoległe do brzegu morskiego pasmo z kulminacją Ficht Berg (Góra Świerk) wznoszącą się na 32 m n.p.m., po uprzednim wykarczowaniu porastających je lasów dębowo-bukowych. Wskazuje na to drugi człon nazwy wsi: hagen – oznaczający ogrodzenie, żywopłot ale też osiek. Była to więc typowa wieś karczunkowa (Hagendorf) powstała na tzw. surowym korzeniu, określana też w literaturze jako hagenowa lub osiekowa. Lokatorami hagenów byli początkowo, a i później, na ogół Niemcy. O tym, że Rusinowo założyli osadnicy niemieccy, świadczyć mogą również nazwy terenowe – spośród ponad 80 nazw terenowych leżących w granicach wsi tylko dwie: Jamen (Jahm) oraz die Glawenitz (Krautglawnitz, Tote Glawnitz), obecnie Główniczka, mają pochodzenie słowiańskie[1].

We wsi kamienny, prosty kościół. Przy drodze na Darłowo grobowiec megalityczny utworzony z kilku potężnych głazów, dokonywano w nim pochówków ponad 3 tys. lat temu[2].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa słupskiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wieża widokowa Rusinowo
Figura przy kościele Rusinowo
Cmentarz parafialny Rusinowo
Plaża Rusinowo

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rusinowo. Serwis turystyczny. Założenie wsi. [dostęp 2012-04-02].
  2. Piotr Skurzyński, Pomorze, Warszawa: Wyd. Muza S.A., 2007, s. 197, ISBN 978-83-7495-133-3.