Rwandyjski Front Patriotyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rwandyjski Front Patriotyczny
Ilustracja
Państwo  Rwanda
Skrót RPF
Lider Paul Kagame
Data założenia 1988
Adres siedziby Kigali
Ideologia polityczna nacjonalizm, populizm
Obecni posłowie
36/80
Strona internetowa

Rwandyjski Front Patriotyczny (ang. Rwandan Patriotic Front RPF, fr. Front patriotique rwandais FPR) – rwandyjska partia polityczna, będąca największym ugrupowaniem w Izbie Deputowanych[1]. Liderem RPF jest obecny prezydent RwandyPaul Kagame (piastujący to stanowisko od 22 kwietnia 2000 roku[1]).

Historia[edytuj | edytuj kod]

RPF został utworzony w 1988 roku przez diasporę uchodźców Tutsi w Ugandzie, jako ruch patriotyczno-militarny[2]. Ruch popierał repatriację Rwandyjczyków na uchodźstwie i reformę rządu rwandyjskiego, uwzględniającą współudział polityczny wszystkich grup etnicznych[2].

Po zakończeniu ludobójstwa w 1994 roku, RPF przejęło władzę i utworzyło rząd[3]. Prezydentem został Pasteur Bizimungu (jeden z członków RPF), a Paul Kagame przejął obowiązki wiceprezydenta i ministra obrony[4].

W 2000 roku Paul Kagame został wybrany przez Zgromadzenie Ustawodawcze (wówczas jednoizbowy parlament Rwandy) na tymczasowego prezydenta kraju[4]. W pierwszych wielopartyjnych wyborach zorganizowanych w Rwandzie w 2003 roku, RPF z Kagame na czele odniosło zdecydowane zwycięstwo (kończąc tym samym 9-letni rząd tymczasowy). Nowy rząd został zaprzysiężony 12 września 2003 roku[4]. W wyborach prezydenckich w 2010 roku Kagame uzyskał znaczącą przewagę zdobywając 93% oddanych głosów (przy frekwencji wynoszącej 95%). Kagame uzyskał reelekcję także w wyborach prezydenckich w 2017 roku, uzyskując 98% głosów, tym samym został zaprzysiężony na kolejną, 7-letnią kadencję[4]. W wyborach parlamentarnych 30 września 2018 roku koalicja w skład której wchodzi RPF uzyskała 40 mandatów w Izbie Deputowanych[5] (w tym 36 mandatów należących bezpośrednio do RPF[1]).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Rwanda, Polska Agencja Prasowa SA [dostęp 2020-11-25] (pol.).
  2. a b Jak doszło do ludobójstwa w Rwandzie (rys historyczny), UNIC UN Warsaw, 14 lipca 2014 [dostęp 2020-11-25].
  3. Nic Cheeseman, Eloïse Bertrand, Sa’eed Husaini, Rwandan Patriotic Front, Oxford University Press, 24 stycznia 2019, ISBN 978-0-19-182883-6 [dostęp 2020-11-25] (ang.).
  4. a b c d Paul Kagame | Biography, Education, & Facts, Encyclopedia Britannica [dostęp 2020-11-25] (ang.).
  5. Election results Rwanda, Parline: the IPU’s Open Data Platform [dostęp 2020-11-25] (ang.).