Rybitwa chińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rybitwa chińska
Thalasseus bernsteini[1]
(Schlegel, 1863)
Rybitwa chińska
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada neognatyczne
Rząd siewkowe
Rodzina mewowate
Podrodzina mewy
Rodzaj Thalasseus
Gatunek rybitwa chińska
Synonimy
  • Sterna bernsteini Schlegel, 1864[2]
  • Sterna zimmermanni Reichenow, 1903
  • Thalasseus zimmermanni (Reichenow, 1903)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 CR pl.svg

Rybitwa chińska (Thalasseus bernsteini) – gatunek ptaka z rodziny mewowatych (Laridae). Gatunek słabo poznany, krytycznie zagrożony wyginięciem.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Takson po raz pierwszy naukowo opisany przez Schlegela w 1864 roku pod nazwą Sterna bernsteini[2]. Jako lokalizację holotypu autor wskazał Chiny[2]. Takson uważany za blisko spokrewniony z T. bengalensis; prawdopodobnie też z T. elegans i T. sandvicensis[4]. Może skrzyżować się z T. bergii[4]. Nazwa rodzajowa Thalasseus pochodzi od słowa thalasseus (θαλασσευς) oznaczającego w języku greckim rybaka[5]. Nazwa gatunkowa bernsteini upamiętnia Bernsteina (1828-1865), niemieckiego lekarza, zoologa i kolekcjonera[6]. Takson monotypowy, nie wyróżniono podgatunków[7][8].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Zasięg występowania słabo poznany. W sezonie rozrodczym odnotowany tylko w trzech miejscach we wschodnich Chinach: na wyspach Jiushan i Zhoushan Wuzhishan w prowincji Zhejiang oraz na wyspach Mazu Liedao w prowincji Fujian[9][10]. W 1937 roku zarejestrowano 21 okazów na wysepkach u wybrzeży Szantung, ale prawdopodobnie takson ten wyginął na tym terenie[11]. Poza sezonem rozrodczym spotykany w południowo-wschodnich Chinach, Tajlandii, Malezji (Sarawak), Filipinach oraz północnych i środkowych Molukach (Halmahera, Seram)[4][10][7][3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 42 cm[4]. Gatunek podobny do rybitwy bengalskiej ale o grubszym dziobie, koloru pomarańczowo-żółtego z czarną końcówką[4]. Górne część ciała jednolicie szare. Górna część głowy i grzebień koloru czarnego. Tęczówki brązowe, nogi i stopy koloru szarego[4].

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Zamieszkuje wyłącznie strefy przybrzeżne i pelagialne[4]. W okresie rozrodczym zaobserwowano dorosłe ptaki polujące na ryby znajdujące się w ławicach około 5 km od wysepek, na których znajdowały się ich gniazda[4]. Brak innych informacji[4].

Na wyspach Jiushan i Wuzhishan, u wschodniego wybrzeża Chin, przez okres od 2004 do 2009 roku stwierdzono sześć gniazd rybitwy chińskiej[12]. Sezon rozrodczy trwa od końca maja do końca sierpnia. Gniazda na ogół znajdowały się wśród dużych koloni rybitw złotodziobych (Thalasseus bergii) na niezamieszkanych, małych i pozbawionych roślinności wysepkach[4]. W czterech monitorowanych gniazdach znajdowano zawsze jedno jajo[4]. Okres inkubacji wynosił 22-28 dni, pierzenia 31-35 dni[4]. Po tym okresie pisklęta dołączyły do piskląt rybitwy złotodziobej. Zanotowano 100% sukces rozrodczy[4].

Status i ochrona[edytuj | edytuj kod]

W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii CR (krytycznie zagrożony wyginięciem)[3]. Liczebność słabo poznana i najprawdopodobniej cała populacji o trendzie spadkowym liczy około 50 osobników[4][3]. W 2013 roku uruchomiono projekt mający na celu ochronę tego ptaka w Jiushan, gdzie w 2014 utworzono kolonię składającą się z 20 hodowlanych par[10].

Przypisy

  1. Thalasseus bernsteini, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c H. Schlegel. Revue méthodique et critique (Catalogue) des Collections deposées dans cet Établissement. „Rijksmuseum van Natuurlijke Historie”. 24, s. 9, 1864 (fr.). 
  3. a b c d BirdLife International 2013, Thalasseus bernsteini [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2014 [online], wersja 2014.3 [dostęp 2014-11-25] (ang.).
  4. a b c d e f g h i j k l m n Gochfeld, M., Burger, J., de Juana, E.: Chinese Crested Tern (Thalasseus bernsteini). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2014-11-25]. (ang.)
  5. Jobling, J. A.: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2014-11-25]. (ang.)
  6. Jobling, J. A.: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2014-11-25]. (ang.)
  7. a b Frank Gill, David Donsker (red.): Family Laridae (ang.). IOC World Bird List: Version 4.4. [dostęp 2014-11-25].
  8. Denis Lapage: Rybitwa chińska (Thalasseus bernsteini) (Schlegel, 1863). Avibase. [dostęp 2014-11-25].
  9. Chen Shuihua, Fan Zhongyong, Chen Cangsong, Lu Yiwei, Wang Zhongde. A new breeding site of the Critically Endangered Chinese Crested Tern Sterna bernsteini in the Wuzhishan Archipelago, eastern China. „Forktail”. 26, s. 132-134, 2010 (ang.). 
  10. a b c Chinese Crested Tern Thalasseus bernsteini. BirdLife International. [dostęp 2014-11-25].
  11. Yang Liu, Dong-Sheng Guo, Yi-Lun Qiao, Er Zhang, Bofeng Cai. Regional Extirpation of the Critically Endangered Chinese Crested Tern (Thalasseus bernsteini) from the Shandong Coast, China?. „The Waterbird Society”. 32 (4), s. 597-599, 2009. DOI: 10.1675/063.032.0414 (ang.). 
  12. S. H. Chen, Z. Y. Fan, C. S. Chen, Y. W. Lu. The breeding biology of Chinese Crested Terns in mixed species colonies in eastern China. „Bird Conservation International”. 21 (3), s. 266–273, 2011. DOI: 10.1017/S0959270910000547 (ang.).