Rybnica (województwo świętokrzyskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rybnica
Pomnik fundacji Senatora Aleksandra Pietrowa na polu bitwy w Rybnicy (20.10.1863)
Pomnik fundacji Senatora Aleksandra Pietrowa na polu bitwy w Rybnicy (20.10.1863)
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat sandomierski
Gmina Klimontów
Sołectwo Rybnica
Liczba ludności 90
Strefa numeracyjna (+48) 15
Kod pocztowy 27-640 Klimontów
Tablice rejestracyjne TSA
SIMC 0796269
Położenie na mapie gminy Klimontów
Mapa lokalizacyjna gminy Klimontów
Rybnica
Rybnica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rybnica
Rybnica
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Rybnica
Rybnica
Położenie na mapie powiatu sandomierskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sandomierskiego
Rybnica
Rybnica
Ziemia50°36′11″N 21°25′03″E/50,603056 21,417500

Rybnicawieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Klimontów[1].

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie tarnobrzeskim.

Miejscowość znajduje się na odnowionej trasie Małopolskiej Drogi św. Jakuba z Sandomierza do Tyńca, która to jest odzwierciedleniem dawnej średniowiecznej drogi do Santiago de Compostela. Miejscowość jest także punktem połączenia odnogi Małopolskiej Drogi z Tarnobrzega, przez Koprzywnicę i Sulisławice.

Historia[edytuj | edytuj kod]

20 października 1863 stoczona została bitwa pod Rybnicą pomiędzy oddziałem powstańców styczniowych pod dowództwem pułkownika Dionizego Czachowskiego z oddziałami rosyjskimi pod dowództwem majora Czuti[2].

Siły powstańcze: 650 piechoty i jazdy.
Siły rosyjskie: 500 dragonów i piechoty.

W wyniku bitwy oddział rosyjski został rozbity.

Według spisu powszechnego z roku 1921[3] liczba mieszkańców Rybnicy wynosiła:

– wieś Rybnica – 15 domów i 121 mieszkańców,
– osada młyńska Rybnica – 2 domy i 21 mieszkańców, w tym 10 wyznania mojżeszowego,
– folwark Rybnica Bukówka – 1 dom i 20 mieszkańców, w tym 8 wyznania mojżeszowego.

Około 1929 roku we wsi Rybnica istniał tartak i młyn do mielenia gipsu[4].

W lipcu 1944 r. w trakcie Akcji „Burza” we wsi kwaterowała 4 kompania 2 Pułku Piechoty Legionów AK utworzona z oddziału partyzanckiego Jędrusie.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Mogiła żołnierzy poległych w bitwie pod Rybnicą w 1863 r., wpisana do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.688 z 24.05.1993)[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-03-05].
  2. Zieliński 1913 ↓, s. 142.
  3. Spis 1921. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej. Województwo kieleckie, Warszawa 1924.. . [dostęp 2015-04-30]. 
  4. Wacław Skarbimir Laskowski „Słownik krajoznawczy powiatu sandomierskiego”' Sandomierz 1929, s. 45.
  5. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 2018-09-30. s. 52. [dostęp 2016-01-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]