Blarina krótkoogonowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Ryjówka krótkoogoniasta)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Blarina krótkoogonowa
Blarina brevicauda[1]
Say, 1823
Blarina krótkoogonowa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd ryjówkokształtne
Rodzina ryjówkowate
Podrodzina ryjówki
Plemię blariny
Rodzaj blarina
Gatunek blarina krótkoogonowa
Podgatunki
  • B. b. aloga Bangs, 1902
  • B. b. angustaR. M. Anderson, 1943
  • B. b. brevicauda (Say, 1823)
  • B. b. churchi Bole & Moulthrop, 1942
  • B. b. compacta Bangs, 1902
  • B. b. hooperi Bole & Moulthrop, 1942
  • B. b. kirtlandi Bole & Moulthrop, 1942
  • B. b. manitobensis R. M. Anderson, 1947
  • B. b. pallida R. W. Smith, 1940
  • B. b. talpoides (Gapper, 1830)
  • B. b. telmalestes Merriam, 1895
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Blarina krótkoogonowa[3], ryjówka krótkoogoniasta (Blarina brevicauda) – gatunek owadożernego ssaka z rodziny ryjówkowatych (Soricidae).

Jest mniejsza od ryjówka domowego (Suncus murinus). Osiąga długość 6,5 – 12 cm bez ogona, a jej ogon osiąga długość do 2,5 cm[4]. Brak widocznych małżowin usznych, które są ekstremalnie małe i ukryte w sierści.

Zdobywa pożywienie paraliżując ofiarę swoją śliną a związkiem paraliżującym jest sorycydyna, która blokuje przewodzenie impulsów nerwowych[5]. Co ciekawe, udowodniono, że sorycydyna ma działanie przeciwnowotworowe (blokuje kanały wapniowe co powoduje autodestrukcję komórek raka) w przypadku raka piersi, prostaty i jajnika[5].

Z wyglądu przypomina kreta. Waży 30-35 g. Występuje w Ameryce Północnej.

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono jedenaście podgatunków B. brevicauda[3][6]:

  • B. brevicauda aloga
  • B. brevicauda angusta
  • B. brevicauda brevicauda
  • B. brevicauda churchi
  • B. brevicauda compacta
  • B. brevicauda hooperi
  • B. brevicauda kirtlandi
  • B. brevicauda manitobensis
  • B. brevicauda pallida
  • B. brevicauda talpoides
  • B. brevicauda telmalestes

Przypisy

  1. Blarina brevicauda, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. NatureServe (Hammerson, G.) 2008. Blarina brevicauda. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-08-13]
  3. 3,0 3,1 Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 70. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Steven Foster, Roger A. Caras: A field guide to venomous animals and poisonous plants, North America, north of Mexico. s. 11.
  5. 5,0 5,1 Soricimed Biopharma Inc. – History
  6. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Blarina brevicauda. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-08-13]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Steven Foster, Roger A. Caras: A field guide to venomous animals and poisonous plants, North America, north of Mexico. Boston: Houghton Mifflin, 1994. ISBN 039593608X.