Rynek Sienny w Szczecinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
POL Szczecin COA.svg Szczecin
plac
Rynek Sienny
Stare Miasto
Zrekonstruowane kamienice przy rynku
Zrekonstruowane kamienice przy rynku
Mapa
mapa
Położenie na mapie Szczecina
Mapa lokalizacyjna Szczecina
plac Rynek Sienny
plac Rynek Sienny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
plac Rynek Sienny
plac Rynek Sienny
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
plac Rynek Sienny
plac Rynek Sienny
Ziemia53°25′27,2″N 14°33′35,0″E/53,424211 14,559731
Panorama zabudowy Rynku Siennego, pośrodku ratusz

Rynek Sienny w Szczecinie – główny plac staromiejski w formie prostokątnego, brukowanego rynku w dzielnicy Śródmieście na osiedlu Stare Miasto. Plac otaczają ulice Sienna oraz Mściwoja II, do placu dochodzi również ulica Osiek. Do 1945 roku zwany był Heumarkt.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rynek został utworzony w okresie średniowiecza – z tej epoki pochodzi także jego nazwa wywodząca się od odbywającego się na nim handlu sianem[1]. W XII wieku wybudowany został w stylu gotyckim budynek Starego Ratusza – początkowo jako drewniany, następnie murowany. W XVII wieku ratusz przebudowano w stylu barokowym. W latach 1833–1835 zachodnią pierzeję zabudowano gmachem giełdy[2], który zastąpił istniejący tam wcześniej budynek domu marynarza. Po 1879 budynek Starego Ratusza przestał być użytkowany przez władze miasta i przeznaczony został do wynajęcia – umieszczono w nim lokale usługowe[3] . Wokół placu powstały kamienice m.in. w stylu barokowym, przebudowane następnie na styl eklektyczny. Na rynku funkcjonowało targowisko, handlowano m.in. produktami codziennego użytku. W czasie II wojny światowej bombardowania alianckie spowodowały znaczne zniszczenia zabudowań rynku. Ratusz, giełda oraz pobliskie zabudowania uległy spaleniu. Po II wojnie światowej postanowiono rozebrać resztki kamienic i gmach giełdy, ratusz odbudować w stylu gotyckim (trzy ściany) i barokowym (południowa ściana szczytowa)[4], a nazwę rynku zmienić na plac Rzepichy[5] (nazwa obowiązywała do 1995; używana była też nazwa Stary Rynek). Pierzeję zachodnią zastąpiły trzy kilkupiętrowe bloki ze spadzistymi dachami i balkonami wychodzącymi na rynek. W drugiej połowie lat 90. XX w. rozpoczęto odbudowę kamienic pierzei południowej oraz zachodniej[1]; niektóre budynki uzyskały wygląd zbliżony do tego sprzed zniszczeń wojennych, jak np. kamienica Moninów[6].

Kalendarium zmian nazwy rynku[edytuj | edytuj kod]

Czas
obowiązywania
Nazwa
1310 forum antiquum[1]
po 1325 Heu Marckt, Heumarkt[1]
1945–1995 Plac Rzepichy, Stary Rynek[7]
od 1995 Rynek Sienny

Obiekty[edytuj | edytuj kod]

Numeracja i kody pocztowe[edytuj | edytuj kod]

  • Numery parzyste: 2, 4
  • Numery nieparzyste: 1, 3
  • Kody pocztowe: 70-542

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Encyklopedia Szczecina. Szczecińskie Towarzystwo Kultury, 2015, s. 880–881. ISBN 978-83-942725-0-0.
  2. Busol: Historyczne Kalendarium Szczecina – Architektura cz. I. sedina.pl, 2012-06-30. [dostęp 2018-11-08].
  3. Maciej Czekała: Był sobie Szczecin. Szczecin: Wydawnictwo Kampol, 2007, s. 287-289. ISBN 978-83-923981-1-0. (pol.)
  4. Torney: Stary Ratusz. sedina.pl, 2005-10-31. [dostęp 2018-11-09].
  5. Encyklopedia Szczecina. T. II A-O. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2000, s. 287-289. ISBN 83-87341-45-2. (pol.)
  6. Małgorzata Klimczak: Podzamcze. Kamienica Moninów wygląda już jak w XIX wieku. gs24.pl, 2011-01-02. [dostęp 2016-11-14].
  7. Sz. Bursewicz: Nazwy szczecińskich ulic 1945-2004. Cz.1: Do roku 1956. W: Kronika Szczecina 2003. Szczecin: Wydawnictwo „Dokument”, s. 27–28.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]