Ryszard Bąk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ryszard Bąk
Data i miejsce urodzenia 8 marca 1889
Wyry
Data śmierci 4 grudnia 1965
Zawód, zajęcie kupiec
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

Ryszard Bąk (ur. 8 marca 1889 w Wyrach, zm. 4 grudnia 1965[1]) – polski przedsiębiorca, bojownik o polskość Górnego Śląska, kupiec.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 8 marca 1889 w Wyrach, w rodzinie rzemieślniczej jako syn Aleksandra i Wiktorii z domu Żur. W 1909 r. ukończył w Katowicach Państwową Szkołę Budownictwa. Był jednym z założycieli Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska, której został komendantem w Mikołowie (po dekonspiracji komendanta E. Kleinerta). W 1919 r. objął funkcję naczelnika reaktywowanego gniazda Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Dowodził 180-osobowym oddziałem, który miał za zadanie w I powstaniu śląskim opanować Mikołów. Podzielił go na trzy oddziały, które zaatakowały Grenzschutz. Jednak po dwóch godzinach walki nie udało się wyprzeć Niemców z Mikołowa. W 1920 r. objął kierownictwo nad Polskim Komitetem Plebiscytowym[1]. W III powstaniu śląskim był adiutantem dowódcy podgrupy „Linke”[1] podległej Janowi Wyglendzie – szefowi sztabu grupy północnej wojsk powstańczych. W 1922 r. awansowany do stopnia podporucznika w Wielkopolskiej Szkole Podchorążych Piechoty.

W okresie międzywojennym prowadził hurtownię tytoniu w Mikołowie. Został prezesem Towarzystwa Śpiewu „Harmonia” oraz aktywnym członkiem Bractwa Kurkowego. W latach 1935–1938 wraz z żoną Józefą nabył 120 ha ziemi w Gorzanach pod Inowrocławiem. Prowadził równocześnie sklep delikatesowy w Rynku w Mikołowie.

W 1939 r. zorganizował kompanię specjalną[1], do której zgłosiło się 180 ochotników[potrzebny przypis]. Kompania brała udział w najbardziej krwawych bitwach na ziemi górnośląskiej na linii Wyry– Gostyń i Sośniej Górze ( dzisiejsza dzielnica Mikołowa, Mokre )[1]. W latach 1939–1945 Niemcy ścigali go listem gończym. Ukrywał się jako zarządca majątku pod Koninem pod nazwiskiem Bonk.

Po wojnie założył firmę budowlaną i wyremontował Mikołowski Dom Kultury oraz kościół ewangelicki. Prowadził też sklep galanteryjny w Mikołowie. Zmarł 4 grudnia 1965. Pochowany został na cmentarzu w Mikołowie.

26 września 1967 został pośmiertnie odznaczony Orderem Virtuti Militari V Klasy[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Kampania Bohater, Postacie, Ryszard bąk (1889-1965). opolska.zhp.pl. [dostęp 2012-11-03].
  2. Jan Przemsza-Zieliński: Księga wrześniowej chwały pułków śląskich. T. 2. Katowice: 1993, s. 141.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]