Ryszard Brzozowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ryszard Stefan Brzozowski
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 19 sierpnia 1925
Warszawa
prof. dr hab. nauk medycznych
Specjalność: choroby wewnętrzne, organizacja ochrony zdrowia
Alma Mater Akademia Medyczna w Warszawie
Doktorat 1963 – nauki medyczne
Akademia Medyczna w Warszawie
Habilitacja 1976 – nauki medyczne
Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego
Profesura 1986
Dyrektor
Uczelnia Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego
Okres spraw. 1984–1990
Poprzednik Jan Doroszewski
Następca Jan Kuś
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Warszawski Krzyż Powstańczy

Ryszard Stefan Brzozowski ps. Krak (ur. 19 sierpnia 1925 w Warszawie) – polski lekarz, profesor medycyny i działacz społeczny, powstaniec warszawski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodzony 19 sierpnia 1925 r. w Warszawie, syn Antoniego i Stanisławy z domu Laskowskiej. Od czerwca 1944 r. należał do Armii Krajowej (pułk „Baszta”, batalion „Bałtyk”). W czasie powstania warszawskiego walczył na Mokotowie, ciężko ranny 2 sierpnia w brzuch i nogę, do końca powstania pracował jako robotnik przymusowy. Po kapitulacji otrzymał przepustkę do Skolimowa[1].

Na kierunku lekarskim studiował w latach 1946–1951, początkowo na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, a następnie na Akademii Medycznej w Warszawie. Po studiach pracował jako wolontariusz w Szpitalu Miejskim Nr 2 oraz jako tłumacz i redaktor w Państwowym Zakładzie Wydawnictw Lekarskich. W 1960 roku objął stanowisko ordynatora Oddziału Wewnętrznego. W kolejnych latach pełnił też m.in. funkcje dyrektora Wojewódzkiej Przychodni Specjalistycznej w Warszawie[2], dyrektora Szpitala Wojewódzkiego w Warszawie (1960–1968), lekarza wojewódzkiego województwa warszawskiego (1968–1973[3]), kierownika Wydziału Zdrowia i Opieki Społecznej Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie, podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia[2]. Od 1968 do 1984 roku był Głównym Inspektorem Sanitarnym, od 1974 do 1983 r. prezesem Polskiego Czerwonego Krzyża[3], a od 1984 do 1990 r. dyrektorem Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego[2].

Doktoryzował się 22 lutego 1963 roku[4] z zagadnień metabolizmu żelaza i miedzi w chorobie wrzodowej żołądka u prof. Witolda Orłowskiego, w 1976 roku habilitował się pracą pt. „Czynność nerek w marskości wątroby i wpływ na nie zespolenia żyły wrotnej z żyłą główną dolną”. Był promotorem rozpraw na stopień doktora oraz jednej na stopień doktora habilitowanego. Tytuł naukowy profesora uzyskał w 1986 roku[5].

Prowadził badania naukowe w różnych obszarach medycyny, w tym niektóre o charakterze pionierskim. Autor 199 publikacji naukowych, badał m.in. zagadnienia gospodarki wodno-elektrolitowej, kardiologii, geriatrii i gerontologii, zdrowia publicznego, gastroenterologii, hepatologii, metabolizmu witaminy D, gospodarki wapniowo-fosforanowej[2].

Aktywny społecznie, m.in. pisał artykuły publicystyczne[2], redagował czasopismo „Postępy Nauk Medycznych” (od utworzenia w 1988 r.)[3], współtworzył podręczniki „Vademecum Lekarza Ogólnego”[2].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Ryszard Stefan Brzozowski (pol.). Muzeum Powstania Warszawskiego. [dostęp 2016-09-19].
  2. a b c d e f Profesor dr hab. med. Ryszard Brzozowski – Redaktor Naczelny „Postępów Nauk Medycznych” Życiorys naukowy (pol.). Wydawnictwo Medyczne Borgis Sp. z o.o.. [dostęp 2016-09-19].
  3. a b c Główny Inspektor Sanitarny (pol.). Główny Inspektorat Sanitarny. [dostęp 2016-09-19].
  4. O moim nauczycielu Profesorze Witoldzie Orłowskim i szpitalu, którego jest Patronem (pol.). Wydawnictwo Medyczne Borgis Sp. z o.o.. [dostęp 2016-09-19].
  5. Ryszard Brzozowski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2017-08-22].
  6. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 lipca 2004 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2004 r. Nr 56, poz. 939).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]