Ryszard Bukowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ryszard Bukowski
Data i miejsce urodzenia 2 stycznia 1916 Cieszkowy
Data i miejsce śmierci 19 maja 1987 Wrocław
Narodowość polska
Dziedzina sztuki muzyka

Ryszard Bukowski (ur. 2 stycznia 1916 w Cieszkowach, zm. 19 maja 1987 we Wrocławiu[1]) – polski kompozytor, pedagog, publicysta.

Życiorys[edytuj]

Studia w zakresie teorii muzyki i kompozycji u Kazimierza Sikorskiego ukończył w Konserwatorium Warszawskim w 1939 roku. W latach 1945-1948 uczył w Państwowym Liceum Muzycznym w Katowicach. Od 1945 pisał recenzje i artykuły o tematyce muzycznej na łamach prasy regionalnej i ogólnopolskiej. Pierwsze lata powojenne spędził w Katowicach, a od roku 1948 związał się na stałe z Wrocławiem. W latach 1948-1951 był dyrektorem Państwowej Średniej Szkoły Muzycznej we Wrocławiu. Od 1951 wykładał w tamtejszej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej. Plonem jego doświadczeń pedagogicznych jest podręcznik dla szkół muzycznych II stopnia pt. Metodyka nauczania form muzycznych (Kraków 1968). Obok twórczości kompozytorskiej i działalności pedagogicznej Bukowski przejawiał dużą aktywność społeczno-organizacyjną; jako wieloletni przewodnik oddziału wrocławskiego Związku Kompozytorów Polskich był animatorem życia muzycznego we Wrocławiu, współtwórcą festiwali polskiej muzyki Współczesnej w tym mieście. Ryszard Bukowski był obok Radomira Reszke i Tadeusza Natansona współinicjatorem i współorganizatorem wrocławskich Festiwali Polskiej Muzyki Współczesnej "Musica Polonica Nova"[2]. Przez wiele lat pełnił funkcję prezesa Wrocławskiego Oddziału Związku Kompozytorów Polskich.

Dorobek twórczy Ryszarda Bukowskiego obejmuje formy symfoniczne, koncertujące, wokalno-instrumentalne, kameralne, solowe, dzieła sceniczne, muzykę teatralną i filmową – jest autorem muzyki do filmu Podhale w ogniu[3].

Od 19 maja 1992 roku jest patronem Państwowej Szkoły Muzycznej II stopnia we Wrocławiu[4].

We Wrocławiu odbywa się festiwal poświęcony jego twórczości – "Dni Muzyki Ryszarda Bukowskiego".

Nagrody i wyróżnienia[edytuj]

Za swoją twórczość kompozytorską oraz działalność pedagogiczną, publicystyczną i społeczną otrzymał wiele nagród i wyróżnień, m.in.:

  • 1966 – Konkurs "Opolska Wiosna Muzyczna" – II nagroda za Muzykę w 5 częściach na orkiestrę
  • 1968 – Konkurs "Opolska Wiosna Muzyczna" – wyróżnienie za Etiudę na orkiestrę
  • 1969 – Konkurs im. Stanisława Wiechowicza Festiwalu Pieśni Chóralnej w Międzyzdrojach – II nagroda za tryptyk Twarz trzecia na chór mieszany
  • 1971 – I Ogólnopolski Konkurs Kompozytorski im. Feliksa Nowowiejskiego w Gnieźnie – III nagroda za Pieśń kociłapciów na chór chłopięcy

Jest laureatem Nagrody miasta Wrocławia oraz dwukrotnie Nagrody Ministra Kultury i Sztuki (1967, 1971). Ponadto został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz tytułami "Zasłużony Działacz Kultury" i "Zasłużony dla Wrocławia i Województwa Wrocławskiego"[5].

Kompozycje[edytuj]

Preludium, Chorał i Fuga na fortepian (lub organy) lub na smyczki (1934-35)
Tryptyk na harfę solo (1952-55)
Moja pieśń wieczorna – kantata na alt solo, chór mieszany i orkiestrę (1953)
Kwartet smyczkowy nr 1 (1953)
Uwertura „Rok 1939” na orkiestrę (1954)
Sonatina na rożek angielski i fortepian (1954)
Uwertura „Zawisza Czarny” na orkiestrę (1958)
Maski balet w 1 akcie (1958-59)
Trzy dialogi serialne na orkiestrę (1960)
Sonata na fortepian nr 1 (1961-64)
Serenada na smyczki (1962)
Piętnaście fragmentów na orkiestrę (1962)
Koncert na harfę i orkiestrę (1963)
Uwertura francuska na orkiestrę smyczkową (1963-65)
Inwokacje na sopran, rożek angielski, harfę, perkusję i fortepian (1964)
Muzyka w 5 częściach na orkiestrę (1966)
Music for Orchestra (1967)
Muzyka na fortepian i orkiestrę (1967-69)
Metamorfozy – kantata na głosy solowe, chór żeński i orkiestrę (1968)
Symfonia nr 1 (1968)
Etiuda na orkiestrę (1968)
Wariacje w stylu klasycznym na chór żeński (1968)
Kamienna muzyka – tryptyk na chór mieszany (1969)
Twarz trzecia – tryptyk na chór mieszany * (1969)
Westerplatte – kantata na sopran, baryton, narratora, chór żeński, recytujący chór męski i orkiestrę symfoniczną (1969)
Sinfonietta w stylu klasycznym na orkiestrę (1969)
Tryptyk na chór męski (1969)
Koncert podwójny na obój, klarnet i orkiestrę (1970)
Non-stop Shows – recytatyw na alt i baryton solo, komentatora, 3 chóry i orkiestrę symfoniczną (1970)
Koncert na dwie orkiestry smyczkowe i perkusję (1970-71)
Koncert na trąbkę, jazzową sekcję rytmiczną i orkiestrę (1971)
Mazowsze – kantata na chór mieszany a cappella * (1971)
Pieśń kociłapciów na chór chłopięcy (1971)
Pieśń o wielkim przeciągu na chór mieszany (1971)
Symfonia nr 2 (1971)
Koncert na fortepian i orkiestrę nr 1 (1971)
Muzyka na dwie orkiestry smyczkowe (1972)
Symfonia nr 3 (1972)
Koncert potrójny na trąbkę, kotły, fortepian i orkiestrę (1972)
Sacro-song na baryton, recytatora, chór męski i orkiestrę kameralną (1972)
Pierścień wielkiej damy – dramat muzyczny w 3 aktach (1972-73)
Symfonia nr 4 „Choreograficzna” (1972-74)
Concertino na fortepian, orkiestrę smyczkową i perkusję (1972-77)
Koncert na dwa fortepiany, perkusję i smyczki (1974)
Sonata na fortepian nr 3 (1974)
Sonata na fortepian nr 2 (1974-76)
Liryki na mezzosopran lub baryton i 13 instrumentów (1975)
Sonata na fortepian nr 4 (1975)
Sześć miniatur na orkiestrę (1976)
Symfonia nr 5 na bas solo i orkiestrę symfoniczną (1976)
Sonata na fortepian nr 5 (1976)
Capriccio na sopran i orkiestrę (1977)
Pięć pieśni na bas i fortepian (1977)
Pięć miniatur na fortepian (1977)
Sonata na fortepian nr 6 (1978)
Żywot karierowicza – balet-pantomima (1978)
Missa profana na głosy, recytatora, chór mieszany i orkiestrę (1978)
Szkice symfoniczne na orkiestrę (1978)
Uwertura koncertowa na orkiestrę (1978)
Kwintet dęty nr 2 (1978)
Sonata na fortepian nr 7 (1979)
Passio et Mors Domini Nostri Jesu Christi secundum Mattheum na solistów, chór i orkiestrę (1979-80)
Kwartet smyczkowy nr 2 (1980)
Passio et Mors Domini Nostri Jesu Christi secundum Marcum na solistów, chór mieszany i orkiestrę (1980-81)
Koncert na fortepian i orkiestrę nr 2 (1980-82)
Spotkania w czasie na chór mieszany i orkiestrę (1980-83)
Fresk symfoniczny na orkiestrę (1982)
Wyjście z mroku na sopran i kwartet smyczkowy (1982)
Sonata na fortepian nr 8 (1982)
Symfonia nr 6 „Brevis” na orkiestrę smyczkową (1982)
Z głębi cienia na sopran i kwartet smyczkowy (1982)
Kwartet smyczkowy nr 3 (1983)
Kwartet smyczkowy nr 4 (1983)
Sonata na fortepian nr 9 (1983)
Sonata na skrzypce i fortepian nr 1 (1983-84)
Antygona – dramat choreograficzny (1984)
Psalm 129 na sopran i organy (1984)
Sonata na wiolonczelę i fortepian (1984)
Kopciuszek – bajka na fortepian (1984)
Kwartet smyczkowy nr 5 (1984-85)
Sonata na fortepian nr 10 (1985)
Trzy nokturny na fortepian solo lub na fortepian i orkiestrę (1985)
Pieśń nad pieśniami na sopran, flet i fortepian (1985)
Symfonia nr 7 „Symfonia trenów” na tenor solo, chór mieszany i orkiestrę (1986)
Sonata na skrzypce i fortepian nr 2 (1986)
Kwartet smyczkowy nr 6 (1986)
Sonata na skrzypce i fortepian nr 3 (1987)

Przypisy

  1. Sylwetki – Muzyka – Ryszard Bukowski. culture.pl. [dostęp 15 czerwca 2009].
  2. Najkrótsza historia festiwalu Musica Polonica Nova. musicapolonicanova.pl. [dostęp 13 listopada 2010].
  3. Podhale w ogniu. filmpolski.pl. [dostęp 15 czerwca 2009].
  4. Dorota Kanafa: Patron Państwowej Szkoły Muzycznej II stopnia we Wrocławiu – Fragment publikacji "Podwale" 1947-1997 (pol.). psmpodwale.pl. [dostęp 15 czerwca 2009]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-03)].
  5. Ryszard Bukowski. polmic.pl. [dostęp 15 czerwca 2009].

Bibliografia[edytuj]

  • Bukowski Ryszard. W: Elżbieta Dziębowska: Encyklopedia muzyczna PWM. T. 1: ab część biograficzna. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1979, s. 450. ISBN 83-224-0113-2. OCLC 468356768. (pol.)
  • Bukowski Ryszard. W: Elżbieta Dziębowska: Encyklopedia muzyczna PWM. T. ab suplement. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1998, s. 85. ISBN 978-83-224-0492-8. OCLC 470131186. (pol.)
  • Hanek L. Wrocławscy kompozytorzy, muzykolodzy i publicyści, Akademia Muzyczna we Wrocławiu, Wrocław 1985
  • Hanuszewska M., Schaeffer B. Almanach polskich kompozytorów współczesnych, PWM, Kraków 1982