Ryszard Jegorow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ryszard Jegorow (ur. 1 sierpnia 1924 roku w Pińsku) – polski prozaik.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Lata dziecięce i okres okupacji spędził w Puławach. Ukończył Oficerską Szkołę Wojsk Pancernych. W latach 1944-1955 służył w jednostkach pancernych Ludowego Wojska Polskiego. Jako prozaik debiutował na łamach dziennika "Żołnierz Wolności" w 1953 roku. Do roku 1955 był zawodowym wojskowym. Następnie 1956-1959 był redaktorem w wydawnictwie MON.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody literackie[edytuj | edytuj kod]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • "Widmo znad Sommy", wraz ze Stafanem Krakowskim, Warszawa 1961

Publikacje z serii Biblioteka Żółtego Tygrysa[edytuj | edytuj kod]

  • "Misja generała Bethouarta", wraz ze Stefanem Krakowskim, Warszawa 1959
  • "Upadek regenta", wraz ze Stefanem Krakowskim, Warszawa 1959
  • "Szesnasta pancerna", nr 8/67, Warszawa z 1967

Cykl powieści historycznych z I połowy XVII wieku[edytuj | edytuj kod]

Inne powieści[edytuj | edytuj kod]

  • "Ziemia płonie"
  • "Burzany"
  • "Pajęczyna" (zbiór opowiadań, 1968)
  • "Sędziowie bez togi" (1968)
  • "Synowie tej ziemi" (1972)
  • "Przyczółek" (1976)
  • "Rewanż" (1977)
  • "Echa puszczy" (1986)
  • "Porywy serca" (1997) - na podstawie biografii Adama Chmielowskiego

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M.P. nr 25 z 24 lutego 1947, poz.147.