Ryszard Kłyś

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ryszard Kłyś
Data i miejsce urodzenia 13 stycznia 1928
Bursztyn
Data i miejsce śmierci 1 lutego 2004
Kraków
Zawód prozaik i scenarzysta filmowy
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi
Zasłużony Działacz Kultury

Ryszard Kłyś (ur. 13 stycznia 1928 w Bursztynie, zm. 1 lutego 2004 w Krakowie) – polski prozaik i scenarzysta filmowy.

Ukończył kursy maturalne. Od 1941 r. mieszkał w Krakowie. W czasie wojny był żołnierzem Armii Krajowej. W latach 1946–1947 był więziony przez bezpiekę. Opuścił więzienie amnestionowany na mocy ustawy. Debiutował na łamach tygodnika „Życie Literackie” jako prozaik. W 1953 podpisał rezolucję ZLP w sprawie procesu krakowskiego. Od 1954 r. był redaktorem Wydawnictwa Literackiego, w latach 1955–1958 zaś redaktorem miesięcznika „Ziemia Kielecka”. Na przełomie lat 50. i 60. XX w. związany był z grupą poetycką Muszyna[1]. Od 1960 roku należał do PZPR[2]. Był też długoletnim kierownikiem literackim Zespołu Filmowego „Silesia”. Otrzymał w 1976 r. nagrodę miasta Krakowa. W czasach PRL był odznaczony również Złotym Krzyżem Zasługi i odznaką Zasłużony Działacz Kultury[2].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Ostatnie słowo ma człowiek
  • Droga do Edenu
  • Kakadu
  • Cmentarni goście
  • Anioły płakać będą
  • Zabijcie czarną owcę
  • Bengoro

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Słownik europejskich kierunków i grup literackich XX wieku. Grzegorz Gazda (redaktor). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 348-349. ISBN 978-83-01-15724-1.
  2. a b Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 402. ISBN 83-223-2073-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]