Ryszard Kaja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ryszard Kaja
Link do zdjęcia [1]
Imiona i nazwisko Ryszard Kaja
Data i miejsce urodzenia 1962
Poznań
Narodowość polska
Dziedzina sztuki malarstwo, grafika, scenografia

Ryszard Kaja (ur. 1962 w Poznaniu[1][2]) – polski malarz, grafik i scenograf.

Życiorys[edytuj]

Studiował w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu (dzisiejsza ASP), w 1984 uzyskał dyplom z malarstwa w pracowni malarstwa doc. Norberta Skupniewicza. Pracował jako główny scenograf Teatrze Wielkim w Łodzi (1999-2000), w 1994 jako scenograf w Operze i Operetce w Szczecinie, a w latach 1995-2000 jako główny scenograf w Teatrze Wielkim w Poznaniu[2]. W 1998 został uhonorowany Medalem Młodej Sztuki. Jego ojcem był Zbigniew Kaja, grafik, scenograf, plakacista, matka – Stefania Kaja była ceramiczką i malarką.

Realizacje teatralne[edytuj]

Jest twórcą ponad 150 scenografii do spektakli teatralnych, baletowych, operowych i telewizyjnych oraz kilku filmów. Pracował na większości scenach operowych kraju, oraz za granicą m.in. we Francji, Niemczech, Brazylii, Argentynie, Izraelu i Egipcie. Projektował scenografię (kostiumy i dekoracje) między innymi do takich spektakli, jak: Bal maskowy, Ernani, Falstaff i Rigoletto Verdiego, Madame Butterfly Pucciniego, Carmen Bizeta, Cyrulik sewilski Rossiniego, Czarodziejski Flet Mozarta, Don Pasquale Donizzetiego, Skrzypek na dachu Steina i Bocka, Tosca Pucciniego, a także Orfeusz w piekle Offenbacha, Wolny strzelec Webera, Krakowiacy i górale Bogusławskiego, Ester Szymanowskiego i wiele innych . Stworzył wizje plastyczne między innymi do następujących baletów: Dziadek do orzechów i Jezioro łabędzie Czajkowskiego, Giselle Adama, Skrzypek opętany Małeckiego, Grek Zorba Theodorakisa, Makbeth Ennio Morricone, Fantazja na Harnasie Kilara, Popołudnie fauna Debussy'ego, Romeo i Julia do muzyki Berlioza[2].

W teatrach dramatycznych projektował scenografie i kostiumy między innymi do przedstawień: Sen nocy letniej Shakespeare’a, Dwustronne lustro Millera, Droga do Mekki Fugarda, Damy i huzary Fredry, Szczęśliwe dni Becketta, Kubuś i jego pan Kundery, Kontrabasista – Suskinda, Niejaki Piórko Michaux[2].

Projektował kostiumy do spektakli m.in: Borysa Godunowa Musorgskiego i La Traviaty Verdiego, Matki Witkacego, Makbeta Verdiego, Zbrodni i kary Dostojewskiego, Dziadka do orzechów Czajkowskiego[2].

Współpracował z wieloma znanymi reżyserami i choreografami, m.in.: M. Weiss-Grzesińskim, W. Zawodzińskim, M. Znanieckim, E. Wycichowską, A. Augustynowicz, Zb, Brzozą, J.Gruzą, J. Geshty, U. Drechsel, G.Veredonem, K. Kolbergerem, P-B. Jędrzejczakiem, R. Karczykowskim, Makarowskim, Sł. Wożniakiem[2].

Za swe realizacje był wielokrotnie nagradzany nagrodą Złotej Maski. Na podstawie Hrabali powstała plastyczna koncepcja filmu animowanego Märchenbilder – obrazki z bajek (współrealizacja z Markiem Skrobeckim), który otrzymał nagrodę za najlepszy polski animowany film autorski w 1998 roku, a na Festiwalu OFAFA w Krakowie zdobyły Dyplom Honorowy Złota Kreska[2].

Malarstwo i rysunek[edytuj]

Tworzy malarstwo olejne, prace na papierze w technikach mieszanych zamknięte w cyklach: (Hrabale, Plątwy, zapatrzony wspak) monotypie (cykle : letnie damy, twarze, Morze Czerwone, manekiny , Warnowo, vanitas vanitatum); rysunki tuszem – np. z licznych podróży teki prac – Indonezja – flores, Altiplano, Praha, Bangkok, irańskie portrety, Andamany i inne[2].

Główną inspiracją dla całej jego twórczości jest specyficzne postrzeganie świata zaczerpnięte z prozy Bohumila Hrabala. Ulubioną formą wypowiedzi jest skrupulatnie prowadzony swoisty dziennik, w którym zostaje zakodowana subiektywna prawda przeszłości. Prace swoje pokazuje sporadycznie, najczęściej na wystawach gdzie twórczość malarską miesza z projektami teatralnymi uzyskującymi rangę małych miniatur malarskich, swe prace pokazywał na wystawach w Poznaniu, Gnieźnie, Nowym Tomyślu, Łodzi, Barcelonie, Berlinie[2].

Grafika użytkowa[edytuj]

Ryszard Kaja projektuje ilustracje książkowe, programy teatralne, katalogi i przede wszystkim plakaty – między innymi: Matka, Tosca[3][4], Viva la Mamma[3], Orfeusz w piekle, My fair lady[3], Zbigniew Kaja – pierwsza wystawa pośmiertna, Madamme Butterlfy[3][4], Nabucco, Cyrulik sewilski[4], Ondyna[3][4], Skrzypek Opętany[4], Sen nocy letniej[3], der Konsul[4],Satyrykon 2007[3][4]. Plakat Ryszarda Kai do wystawy w Pigasusie[3] (luty 2010) znalazł się wśród 100 najlepszych plakatów Niemiec, Austrii i Szwajcarii roku 2010[5].

Dekoracje wnętrz[edytuj]

Sporadycznie projektuje wnętrza – np. pasaż w Starym Browarze w Poznaniu, wystrój lokali, prywatnych apartamentów. Współpracując z Muzeum Narodowym w Poznaniu przygotował m.in. oprawę plastyczną wystaw przygotowanych przez Joannę Dziubkową „VANITAS – Portret na tle sarmackich obyczajów pogrzebowych” oraz „Szlachetne dziedzictwo czy przeklęty spadek - Tradycje sarmackie w sztuce i kulturze”[2].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]