Ryszard Stemplowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ryszard Marian Stemplowski
Data i miejsce urodzenia 1939
Wygoda (obecnie Ukraina)
Zawód historyk, nauczyciel akademicki, urzędnik państwowy
Tytuł naukowy profesor nauk humanistycznych
Alma Mater Uniwersytet Wrocławski, Wydział Prawa
Uczelnia Akademia Ignatianum w Krakowie
Stanowisko profesor
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Ryszard Marian Stemplowski (ur. 25 marca 1939 w miejscowości Wygoda obecnie na terenie Ukrainy) – profesor nauk humanistycznych, prawnik, historyk, nauczyciel akademicki, dyplomata, w latach 1990–1993 szef Kancelarii Sejmu, w latach 1994–1999 ambasador Rzeczypospolitej Polskiej w Wielkiej Brytanii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1958–1961 studiował na Politechnice Wrocławskiej, a w latach 1962–1968 na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie uzyskał tytuł magistra prawa. W 1973 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych na podstawie pracy pt. Zależność i wyzwanie. Argentyna wobec rywalizacji mocarstw anglosaskich i III Rzeszy obronionej w Instytucie Historii im. Tadeusza Manteuffla, a w 1999 stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historii w specjalności historia najnowsza na podstawie pracy Państwowy socjalizm w realnym kapitalizmie – Chile w roku 1932 nadany na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego[1]. Do 1989 pracował w Instytucie Historii PAN, gdzie główną problematykę jego badań stanowiły stosunki między państwami Ameryki Łacińskiej a wielkimi mocarstwami zachodnimi w XX w.[2].

Był pierwszym szefem Kancelarii Sejmu po transformacji ustrojowej 1989 roku. Powołany przez Prezydium Sejmu 1 czerwca 1990 pełnił tę funkcję do 1993, przeprowadzając gruntowną przebudowę urzędu, głównie pod kątem wzmocnienia jego zaplecza legislacyjnego i eksperckiego, m.in. utworzył od podstaw trzy nowe jednostki organizacyjne: Biuro Studiów i Ekspertyz (obecnie Biuro Analiz Sejmowych), Wydawnictwo Sejmowe i Archiwum Sejmu (od 1993 jako część Biblioteki Sejmowej)[3].

W latach 1994–1999 sprawował urząd ambasadora RP w Wielkiej Brytanii, a latach 1999–2004 pełnił funkcję dyrektora Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych[4].

W latach 2005–2010 był wykładowcą na Wydziale Studiów Międzynarodowych i Politycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego, a od 2010 wykłada na Akademii Ignatianum w Krakowie.

W 2011 uzyskał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych[5].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Ryszard Stemplowski (red.): Professor, minister, judge – Krzysztof Skubiszewski 1926-2010. Warszawa: Scholar Publ. House, 2015. ISBN 978-83-89607-13-3.;
  • Ryszard Stemplowski: Zależność i wyzwanie. Argentyna wobec rywalizacji Wielkiej Brytanii, Niemiec i Stanów Zjednoczonych, 1930–1946. Warszawa: Muzeum Historii Pol. Ruchu Ludowego, 2014 Wyd. drugie. ISBN 978-83-7901-049-3.;
  • Ryszard Stemplowski: O prowadzeniu i analizowaniu polityki państwa. Wrocław: Oficyna Wydaw. ATUT, 2013. ISBN 978-83-7432-942-2.;
  • Ryszard Stemplowski: Państwowy socjalizm w realnym kapitalizmie: chilijska reakcja na światowy kryzys gospodarczy (1932 r.). Warszawa: Muzeum Historii Pol. Ruchu Ludowego, 2013. ISBN 978-83-7901-016-5.;
  • Ryszard Stemplowski (red.): Europe and Latin America: looking at each other?. Warszawa: Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, 2010. ISBN 978-83-89607-96-6.;
  • Ryszard Stemplowski: Wprowadzenie do analizy polityki zagranicznej, T. 1, T. 2: Aneksy. Warszawa: Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, 2007 Wydanie drugie rozszerzone. ISBN 978-83-89607-13-3.;

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bazy danych - Nauka Polska. [dostęp 2018-08-31].
  2. Ryszard Stemplowski: Wprowadzenie do analizy polityki zagranicznej. T. 1 Wydanie drugie rozszerzone. Warszawa: Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, 2007. ISBN 978-83-89607-13-3.
  3. Kancelaria Sejmu. 25 lat. Warszawa: Biuro Komunikacji Społecznej Kancelarii Sejmu, 2015, s. 9, 15. ISBN 978-83-7666-425-5.
  4. Academia Europea, życiorys. [dostęp 2015-07-06].
  5. M.P. z 2011 r. Nr 107, poz. 1072
  6. M.P. z 2000 r. Nr 17, poz. 369 – pkt 22.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]