Ryszard Wojna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ryszard Wojna
Ryszard Wojna.JPG
Data i miejsce urodzenia 2 lipca 1920
Sanok
Data i miejsce śmierci 25 grudnia 2003
Warszawa
Poseł IX kadencji Sejmu PRL
Okres od 13 października 1985
do 3 czerwca 1989
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941) Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy II klasy
Grób Ryszarda Wojny
na Nowym Cmentarzu w Zakopanem

Ryszard Henryk Wojna (ur. 2 lipca 1920 w Sanoku, zm. 25 grudnia 2003 w Warszawie) – polski dziennikarz, redaktor, publicysta, pisarz i polityk.

Życiorys[edytuj]

Młodość spędził w Zakopanem, gdzie jego matka miała willę. Tu również ukończył gimnazjum i uzyskał w 1938 maturę. Po maturze rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. Kontynuował je (ekonomię) do 1943 we Francji w Grenoble, nie uzyskał jednak dyplomu.

1 kwietnia 1940 wraz z trzema kolegami z Zakopanego uszedł na nartach z Polski przez Halę Gąsienicową, Zawrat i Gładką Przełęcz, a następnie przez Niżne Tatry na Węgry. Stamtąd przedostał się do Francji. Był uczestnikiem francuskiego ruchu oporu podczas II wojny światowej.

Po wojnie wrócił do kraju. Od 1946 pracował jako dziennikarz, redaktor naczelny gazet regionalnych, korespondent w Republice Federalnej Niemiec, zastępca redaktora naczelnego i redaktor naczelny „Życia Warszawy” w latach 1968–1972.

Członek PZPR, zastępca członka Komitetu Centralnego PZPR (w latach 1972–1976), publicysta „Trybuny Ludu”. W latach 1976–1989 poseł na Sejm PRL VII, VIII i IX kadencji. Był wieloletnim członkiem Rady Redakcyjnej organu teoretycznego i politycznego KC PZPR „Nowe Drogi[1]. W 1984 Stefan Kisielewski umieścił go na tak zwanej „liście Kisiela”.

Działacz społeczny. W latach 1988–1990 członek Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa[2]. W latach 1986–1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego oraz Rady Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa PRL Wojciechu Jaruzelskim.

Kawaler Krzyża Walecznych, Orderu Sztandaru Pracy I i II klasy i innych wysokich odznaczeń. W 1972 otrzymał nagrodę państwową II stopnia[3]. W roku jubileuszu 45-lecia LWP otrzymał Nagrodę I stopnia Ministra Obrony Narodowej w dziedzinie prasy, radia i telewizji (1988).

Taternik i narciarz związany z Tatrami i Podhalem, został pochowany na Nowym Cmentarzu w Zakopanem.

Twórczość[edytuj]

  • Szkice arabskie (1964)
  • Spokojnie płynie Ren (1971)
  • Rozmowa z ojcem (1978)
  • Dojrzewanie (1980)
  • Komentarz do współczesności (1988)
  • Leksykon XX wieku. Najważniejsze wydarzenia (2000)

Przypisy

  1. „Nowe Drogi” nr 3/1978, s. 2.
  2. Skład Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa 1988–2011 radaopwim.gov.pl [dostęp 2015-07-09]
  3. Dziennik Polski”, rok XXVIII, nr 172 (8835), s. 3.

Bibliografia[edytuj]