Ryszarda Hanin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ryszarda Hanin
Imię i nazwisko Ryszarda Hahn
Data i miejsce urodzenia 30 sierpnia 1919 lub 1917
Lwów
Data i miejsce śmierci 1 stycznia 1994
Otwock-Świder
Zawód aktorka, pedagog
Współmałżonek Leon Pasternak (1940-1956)[1]
Lata aktywności 1944–1994
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy II klasy Złoty Krzyż Zasługi Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal „Za udział w walkach o Berlin” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego Order Uśmiechu
Grób Ryszardy Hanin na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie,
22 lipca 2008

Ryszarda Hanin, także Ryszarda Hanin-Pasternak, właściwe nazwisko: Szarlota Hahn (ur. 30 sierpnia 1919 (lub 1917) we Lwowie[2], zm. 1 stycznia 1994 w Otwocku-Świdrze) – polska aktorka, pedagog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ojciec był przemysłowcem, matka prowadziła dom[1]. Miała dziesięć lat starszego brata Leonarda. Od wczesnej młodości kształciła się w tańcu i śpiewie, grała w przedstawieniach amatorskich. Po maturze w 1937 wyjechała do Paryża na studia romanistyczne, gdzie uczęszczała również na zajęcia przygotowujące do aktorstwa.

W sierpniu 1939 przyjechała na wakacje do Lwowa, gdzie zastał ją wybuch II wojny światowej[1]. Pracowała w Domu Sierot, a następnie statystowała w Krakowiakach i góralach w Polskim Teatrze Dramatycznym. Po wkroczeniu Niemców do Lwowa wraz z mężem, poetą Leonem Pasternakiem (ślub 5 marca 1940), ewakuowała się w głąb ZSRR, gdzie została spikerką Rozgłośni Polskiej ZPP, a następnie współzałożycielką i aktorką Teatru I Dywizji im. Tadeusza Kościuszki, z którym wróciła do kraju. W teatrze tym w 1944 debiutowała jako Aniela w Ślubach panieńskich Aleksandra Fredry.

Następnie występowała w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi, gdzie w marcu 1945 zdała aktorski egzamin eksternistyczny. W 1949 przeniosła się do Warszawy, gdzie grała w Teatrze Polskim (1949–1954), (1957–1963), Teatrze Domu Wojska Polskiego (Dramatycznym) (1954–1957), (od 1963 do śmierci). Występowała też gościnnie w innych teatrach. Współpracowała z Teatrem Telewizji od początku jego istnienia. Od 1951 aż do śmierci w 1994 była wykładowcą PWST w Warszawie, w latach 1966–1969 prodziekanem Wydziału Aktorskiego tej uczelni. W 1966 zdała reżyserski egzamin eksternistyczny. W 1956 roku rozstała się z mężem, następnie przez wiele lat była związana z aktorem Janem Matyjaszkiewiczem[1].

Weszła w skład Honorowego Komitetu Obchodów 70. rocznicy Odzyskania Niepodległości przez Polskę 11 listopada 1988, którego przewodnictwo objął I sekretarz KC PZPR gen. armii Wojciech Jaruzelski.

W ostatnich latach była ciężko chora, lecz mimo wszystko do ostatnich chwil występowała w teatrze. 31 grudnia 1993 roku wyrwała się na dzień z sanatorium w Świdrze i przyjechała do Warszawy by wspólnie z przyjaciółmi spędzić Sylwestra. Zmarła nagle wieczorem 1 stycznia po powrocie do sanatorium[3].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Tygodnik Życie na Gorąco nr 33, 14 sierpnia 2014, s. 30-31
  2. Ryszarda Hanin. filmpolski.pl. [dostęp 2018-01-01].
  3. Program Pierwszy - Fragment reklamy i flesz Wiadomości (02.01.1994). piotrexArchiwum2 2018-01-19.
  4. 11 lipca 1955 „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki” M.P. z 1955 r. Nr 91, poz. 1144
  5. 15 stycznia 1955 M.P. z 1955 r. Nr 101, poz. 1400, str. 1631

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]