Ryszarda Hanin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ryszarda Hanin
Imię i nazwisko Ryszarda Hahn
Data i miejsce urodzenia 30 sierpnia 1919
Lwów
Data i miejsce śmierci 1 stycznia 1994
Otwock-Świder
Zawód aktorka, pedagog
Współmałżonek Leon Pasternak (1940-1956)[1]
Lata aktywności 1944–1994
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy II klasy Złoty Krzyż Zasługi Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal Za udział w walkach o Berlin Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego Order Uśmiechu
Grób Ryszardy Hanin na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie,
22 lipca 2008

Ryszarda Hanin, także Ryszarda Hanin-Pasternak, właściwe nazwisko: Hahn (ur. 30 sierpnia 1919 we Lwowie, zm. 1 stycznia 1994 w Otwocku-Świdrze) – polska aktorka, pedagog.

Życiorys[edytuj]

Miała dziesięć lat starszego brata Leonarda. Ojciec był przemysłowcem, matka prowadziła dom[1]. Od wczesnej młodości kształciła się w tańcu i śpiewie, grała w przedstawieniach amatorskich. Po maturze w 1937 roku wyjechała do Paryża na studia romanistyczne, gdzie uczęszczała również na zajęcia przygotowujące do aktorstwa.

W sierpniu 1939 r. przyjechała na wakacje do Lwowa, gdzie zastał ją wybuch II wojny światowej[1]. Pracowała w Domu Sierot, a następnie statystowała w Krakowiakach i góralach w Polskim Teatrze Dramatycznym. Po wkroczeniu Niemców do Lwowa wraz z mężem, poetą Leonem Pasternakiem (ślub 5 marca 1940), ewakuowała się w głąb ZSRR, gdzie najpierw została spikerką Rozgłośni Polskiej ZPP, a następnie współzałożycielką i aktorką Teatru I Dywizji im. Tadeusza Kościuszki, z którym wróciła do kraju. W Teatrze I Dywizji im. Tadeusza Kościuszki w 1944 roku debiutowała na deskach teatralnych jako Aniela w Ślubach panieńskich Aleksandra Fredry.

Następnie występowała w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi, gdzie w marcu 1945 roku zdała aktorski egzamin eksternistyczny. W 1949 r. przeniosła się do Warszawy, gdzie grała w: Teatrze Polskim (1949–1954), (1957–1963), Teatrze Domu Wojska Polskiego (Dramatycznym) (1954–1957), (od 1963 do śmierci). Występowała też gościnnie w innych teatrach. Współpracowała z Teatrem Telewizji od początku jego istnienia.

Od 1951 roku aż do śmierci w 1994 roku była wykładowcą PWST w Warszawie, w latach 1966–1969 prodziekanem Wydziału Aktorskiego tej uczelni. W 1966 roku zdała reżyserski egzamin eksternistyczny. W 1956 roku rozstała się z mężem, następnie przez wiele lat była związana z aktorem Janem Matyjaszkiewiczem[1].

11 listopada 1988 r. weszła w skład Honorowego Komitetu Obchodów 70 rocznicy Odzyskania Niepodległości przez Polskę, którego przewodnictwo objął I sekretarz KC PZPR gen. armii Wojciech Jaruzelski.

Filmografia (wybór)[edytuj]

Odznaczenia[edytuj]

Nagrody[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d Tygodnik Życie na Gorąco nr 33, 14 sierpnia 2014, s. 30-31
  2. 11 lipca 1955 „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki” M.P. 1955 nr 91 poz. 1144
  3. 15 stycznia 1955 M.P. 1955 nr 101 poz. 1400, str. 1631

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]