Rytmika (przebieg rytmiczny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy przebiegu rytmicznego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Rytmika (gr. ῥυθμικός rhytmikós – "miarowy")[1][2] – w muzyce i tańcu wyrażenie określające całokształt zjawisk dotyczących przebiegu rytmicznego w utworze. Wiąże się z metrum, wyznacza miary czasu, porządkuje przebiegi rytmiczne przy pomocy regularnie powtarzających się akcentów. Rodzaj rytmiki wpływa na charakter muzyki, jest ona rodzajem pulsacji. Rytmika to również nauka o rytmie.

Za względu na uporządkowanie można wyróżnić dwa rodzaje rytmiki:

  • rytmika swobodna (niezwiązana z określonym metrum, a w muzyce wokalnej jest ona podporządkowana akcentom mowy. Przykładem rytmiki swobodnej jest pieśń "Bogurodzica");
  • ustalona (występują w niej stałe, określone jednostki rytmiczne, w których akcenty przypadają na ogół regularnie). Rytmika taka nosi nazwę metrum.

Za względu na uporządkowanie w utworach o określonym metrum:

  • miarowa – jest jednostajna, podkreśla miary taktu
  • zmienna – w rytmice zmiennej przy zachowaniu określonego metrum, jednostki rytmiczne zmieniają się co kilka taktów. np. W.A. Mozart – uwertura do opery Czarodziejski flet (KV 620).

Ze względu na strukturę:

Ze względu na charakter:

  • marszowa – formuły rytmiczne odpowiadające marszowym krokom
  • taneczna – ma schematy rytmiczne oparte na schematach różnych tańców np. krakowiak

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław Kopaliński: rytmika. W: Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych [on-line]. [dostęp 2018-07-14].
  2. Henry George Liddell, Robert Scott: ῥύθμιος, ῥυθμικός (ang.). W: A Greek-English Lexicon [on-line]. [dostęp 2018-07-14].