Rytmika Dalcroze'a

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Rytmika Dalcroze'a (zwana również Eurytmią lub metodą Dalcroze'a) – system edukacji muzycznej dzieci polegający na wyrażaniu muzyki ruchem.

Metoda stworzona została przez szwajcarskiego kompozytora i pedagoga Émile Jacques-Dalcroze'a na początku XX w. w Szwajcarii. Eurytmia stwarza uczniowi sposobność do fizycznego doświadczania muzyki poprzez ćwiczenia ruchowe oraz poprzez pozostałe zmysły. Rozwijanie poczucia rytmu, poczucia świadomego ruchu oparte jest u Dalcroze'a na ruchu naturalnym. Ważnym elementem metody jest też improwizacja.

Metoda Dalcroze'a jest jednym z czterech systemów najczęściej wykorzystywanych w edukacji muzycznej dzieci, obok metody Kodaly'a, Schulwerku Carla Orffa oraz Metody Suzuki.

W Polsce metoda Dalcroze'a stała się podstawą przedmiotu „rytmika” w szkołach muzycznych.

Na Uniwersytecie Muzycznym w Warszawie istnieje Zespół Emila Jaques-Dalcroze’a przy Zakładzie Metod Edukacyjnych. [1]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy