Rząd Erny Solberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rząd Erny Solberg
 Norwegia
Erna Solberg w 2013 roku
Erna Solberg w 2013 roku
Premier Erna Solberg
Partie Partia Konserwatywna
Partia Postępu
Kadencja od 16 października 2013
Poprzedni Drugi rząd Jensa Stoltenberga

Rząd Erny Solbergnorweski rząd pod kierownictwem Erny Solberg, powołany 16 października 2013 roku przez króla Haralda V. W skład rządu wchodzą przedstawiciele Partii Konserwatywnej oraz Partii Postępu. Rząd ma także nieformalne poparcie Chrześcijańskiej Partii Ludowej i Partii Liberalnej. Jest to rząd mniejszościowy.

Tło[edytuj | edytuj kod]

Wybory parlamentarne w Norwegii w 2013 roku zakończyły się zwycięstwem koalicji złożonej z centroprawicowej Partii Konserwatywnej, prawicowej Partii Postępu[1] oraz dwóch mniejszych, centrowych partii: Chrześcijańskiej Partii Ludowej i Partii Liberalnej[1][2]. Cztery partie uzyskały w sumie 96 miejsc w liczącym 169 posłów stortingu, a więc o 11 więcej, niż potrzebowały do uzyskania większości[1]. Rządząca od 2005 roku Partia Pracy uzyskała 30,8% głosów i 55 mandatów, a wraz z koalicjantami – Partią Centrum i Partią Lewicy Socjalistycznej – 40,4% głosów i 72 mandaty[2]. Bezpośrednio po ogłoszeniu wyników wyborów, dotychczasowy premier Jens Stoltenberg zakomunikował, że po ośmiu latach przewodniczenia rządowi ustąpi ze stanowiska[1]. Według wstępnych przewidywań, nową premier miała zostać 52–letnia Erna Solberg, przewodnicząca Partii Konserwatywnej[3].

Pierwsza sesja parlamentu rozpoczęła się 1 października 2013 roku[4]. Rozmowy dotyczące powołania nowego rządu rozpoczęły się jednak na kilka tygodni wcześniej[5]. Wszystkie cztery partie mające tworzyć rządzącą koalicję zgodziły się na to, by stanowisko premiera otrzymała Erna Solberg. Różne były jednak ich stanowiska w zakresie górnictwa naftowego, imigracji, ochrony środowiska i podatków[5]. Brak kompromisu w kwestii wydobycia ropy naftowej i imigracji spowodował, że z koalicji rządowej wycofały się Chrześcijańska Partia Ludowa i Partia Liberalna[6]. 30 września 2013 roku Erna Solberg poinformowała, że utworzy wraz z Partią Postępu rząd mniejszościowy[6]. Obie partie centrowe poparły ten rząd, lecz zadeklarowały, że nie wprowadzą do niego swoich przedstawicieli w postaci ministrów[6].

7 października 2013 roku Partia Konserwatywna i Partia Postępu uzgodniły warunki współpracy w ramach koalicji rządowej[7]. 16 października gabinet został zaprzysiężony w Pałacu Królewskim w Oslo przez króla Haralda V[8]. Rząd został złożony z premiera i 17 ministrów[9]. Liczba ministrów zmniejszyła się więc o dwóch, co miało związek ze zlikwidowaniem Ministerstwa Rozwoju Międzynarodowego[10] i połączeniem Ministerstwa Kultury z Ministerstwem Kościoła w Ministerstwo Kultury i Kościoła[11]. 11 spośród członków rządu reprezentowało Partię Konserwatywną, zaś pozostała siódemka – Partię Postępu[9]. Rząd tworzyło 9 mężczyzn oraz 9 kobiet[9]. Średnia wieku w momencie zaprzysiężenia wynosiła 44 lata. Trzech członków rządu – w tym premier Erna Solberg – w momencie zaprzysiężenia ukończyło 50. rok życia[9]. Erna Solberg została drugą kobietą – po Gro Harlem Brundtland – na stanowisku premiera Norwegii[9].

Zmiany w składzie[edytuj | edytuj kod]

Skład rządu pozostawał niezmienny przez przeszło dwa lata. Pierwszej zmiany na stanowiskach ministrów Erna Solberg dokonała 16 grudnia 2015 roku[12]. Utworzono wówczas dwa nowe ministerstwa: Ministerstwo Migracji i Integracji oraz Ministerstwo Spraw Europejskich i Współpracy Nordyckiej[12]. Ministrem migracji i integracji została Sylvi Listhaug, zaś opróżnione przez nią stanowisko ministra rolnictwa zajął Jon Georg Dale. Ministrem spraw europejskich i współpracy nordyckiej została Elisabeth Aspaker, a urząd ministra rybołówstwa, który dotąd piastowała, objął Per Sandberg[12]. Na stanowisku ministra pracy i polityki społecznej Robert Eriksson został zastąpiony przez Anniken Hauglie, a minister kultury i religii, Thorhild Widvey, został zastąpiony przez Lindę Hofstad Helleland[12]. Ministrem klimatu i środowiska w miejsce Tiny Sundtoft został szef kancelarii premiera, Vidar Helgesen, zaś opróżnione przez niego stanowisko zostało zlikwidowane w ramach funkcjonowania rządu[12].

Skład rządu (obecny)[edytuj | edytuj kod]

Źródło:[13]

Funkcja Zdjęcie Imię i nazwisko Partia polityczna Data powołania
Premier
Erna Solberg Norges Bank Årstale (191341).jpg
Erna Solberg Partia Konserwatywna 16 października 2013
Minister finansów
SivJensen2421 2E jpg DF0000062822.jpg
Siv Jensen Partia Postępu 16 października 2013
Minister ds. samorządu terytorialnego i modernizacji
Jan Tore Sanner.jpg
Jan Tore Sanner Partia Konserwatywna 16 października 2013
Minister obrony
Ine Marie Eriksen Søreide - 2013-08-10 at 12-28-52 (cropped).jpg
Ine Marie Eriksen Søreide Partia Konserwatywna 16 października 2013
Minister spraw zagranicznych
Børge Brende at the World Economic Forum on Africa 2008.jpg
Børge Brende Partia Konserwatywna 16 października 2013
Minister handlu i przemysłu
31.05.2014,Monica Mæland.JPG
Monica Mæland Partia Konserwatywna 16 października 2013
Minister transportu i komunikacji
Ketil Solvik-Olsen.JPG
Ketil Solvik-Olsen Partia Postępu 16 października 2013
Minister rolnictwa
Jon Georg Dale (11175444194) (cropped).jpg
Jon Georg Dale Partia Postępu 16 grudnia 2015
Minister rybołówstwa
PSandberg2225 2E jpg DF0000063010.jpg
Per Sandberg Partia Postępu 16 grudnia 2015
Minister sprawiedliwości i bezpieczeństwa publicznego
Anders Anundsen 2D 3 2D 3 2E jpg DF0000301281 (crop).jpg
Anders Anundsen Partia Postępu 16 października 2013
Minister edukacji i badań
Torbjorn01.jpg
Torbjørn Røe Isaksen Partia Konserwatywna 16 października 2013
Minister dzieci, równości i integracji
Solveig Horne.JPG
Solveig Horne Partia Postępu 16 października 2013
Minister ropy naftowej i energii
Tord Lien 8293.jpg
Tord Lien Partia Postępu 16 października 2013
Minister zdrowia i opieki społecznej
Bent Hoie 2009.jpg
Bent Høie Partia Konserwatywna 16 października 2013
Minister pracy i polityki społecznej
Anniken Hauglie Web3.JPG
Anniken Hauglie Partia Konserwatywna 16 grudnia 2015
Minister kultury i kościoła
Linda Cathrine Hofstad Helleland.jpg
Linda Hofstad Helleland Partia Konserwatywna 16 grudnia 2015
Minister klimatu i środowiska
Vidar Helgesen portrett.jpg
Vidar Helgesen Partia Konserwatywna 16 października 2013 (do 16 grudnia 2015 szef kancelarii premiera)
Minister migracji i integracji
Sylvi Listhaug 2261 (edit).jpg
Sylvi Listhaug Partia Postępu 16 października 2013 (do 16 grudnia 2015 minister rolnictwa)
Minister spraw europejskich i współpracy nordyckiej Elisabeth Aspaker Partia Konserwatywna 16 października 2013 (do 16 grudnia 2015 minister rybołówstwa)

Wcześniejsi członkowie[edytuj | edytuj kod]

Źródło:[9][12]

Funkcja Zdjęcie Imię i nazwisko Partia polityczna Data powołania Data odwołania
Minister pracy i polityki społecznej
Robert Eriksson - 2014-02-13 at 18-49-06.jpg
Robert Eriksson Partia Postępu 16 października 2013 16 grudnia 2015
Minister kultury i kościoła
Thorhild Widvey 2014.jpg
Thorhild Widvey Partia Konserwatywna 16 października 2013 16 grudnia 2015

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Balazs Koranyi, Gwladys Fouche: Conservative leader Solberg sweeps into power in Norwegian election (ang.). Reuters, 9 września 2013. [dostęp 2016-09-22].
  2. a b Landsoversikt - Stortingsvalget (norw. nynorsk). Kommunal - OG Regionaldepartment. [dostęp 2016-09-22].
  3. Terje Solsvik, Alister Doyle: After softening, 'Iron Erna' set to become Norway's PM (ang.). Reuters, 9 września 2013. [dostęp 2016-09-22].
  4. NORWAY Stortinget (Parliament) (ang.). Inter-Parliamentary Union. [dostęp 2016-09-22].
  5. a b "Difficult" talks to form Norway govt to go to Wednesday-Solberg (ang.). Reuters, 23 września 2013. [dostęp 2016-09-22].
  6. a b c Balazs Koranyi, Joachim Dagenborg: UPDATE 2-Norway's new govt concedes on oil, immigration for support (ang.). Reuters, 30 września 2013. [dostęp 2016-09-22].
  7. Norway's Conservatives strike coalition deal to take power (ang.). Reuters, 7 października 2013. [dostęp 2016-09-22].
  8. Here’s Norway’s new government (ang.). News in English, 16 października 2016. [dostęp 2016-09-22].
  9. a b c d e f Solberg takes reins in Norway, divvies ministries with Progress (ang.). DW, 16 października 2016. [dostęp 2016-09-22].
  10. Wenke Eriksen, Laila Bakken: Heikki Holmås blir den siste (norw. nynorsk). NRK, 16 października 2013. [dostęp 2016-09-22].
  11. Thorn Lanesskog: Norway’s new Minister of Culture and Church Affairs: Thorhild Widvey (ang.). ThorNews, 16 października 2013. [dostęp 2016-09-22].
  12. a b c d e f Erna Solberg shuffles her Cabinet (ang.). Trade Bridge Consultants. [dostęp 2016-09-22].
  13. Ministries (norw. nynorsk). government.no. [dostęp 2016-09-22].