Rzeżucha rezedolistna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rzeżucha rezedolistna
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

różopodobne

Rząd

kapustowce

Rodzina

kapustowate

Rodzaj

rzeżucha

Gatunek

rzeżucha rezedolistna

Nazwa systematyczna
Cardamine resedifolia L.
Sp. Pl. 2: 656. 1753

Rzeżucha rezedolistna (Cardamine resedifolia L.) — gatunek rośliny z rodziny kapustowatych. Należy do gatunków diploidalnych, co odróżnia ją od spokrewnionych gatunków diploidalnych i poliploidalnych Cardamine amara, Cardamine pratensis, Cardamine raphanidifolia. Występuje w górach Europy środkowej i południowej. Jedyne stanowisko w Polsce znajduje się w Karkonoszach. Występuje w Małym i Wielkim Śnieżnym Kotle oraz pod Śnieżką i w Dolinie Łomniczki i w kotle Małego Stawu.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina trwała osiągająca wysokość 5–10 cm.
Liście
Zebrane w różyczkę. Z nadziemnego kłącza wyrastają łodygowate liście 3– dzielne lub pierzaste, o uszatej nasadzie.
Kwiaty
Bardzo drobne (4–5 mm) o białych płatkach. Kwitnie od lipca do sierpnia.
Owoc
Łuszczyna opatrzona poprzeczną przegrodą.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Siedlisko: roślina ubogich siedlisk, zasiedla wilgotne granitowe skały i wilgotny żwirek u podnóża ścian skalnych. W literaturze czasami podawana jest jako gatunek występujący na wapieniu. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla O. Androsacetalia alpinae[3].

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Trudno wskazać zagrożenia zewnętrzne dla Cardamine resedifolia. Według niektórych naukowców jednym z poważniejszych zagrożeń jest zanieczyszczenie powietrza na terenie Sudetów Zachodnich, powodujące nadmierne zakwaszanie wód i zmianę chemizmu gleby.

Kategorie zagrożenia gatunku:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-11-10] (ang.).
  3. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  4. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  5. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
  6. Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone.. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.