Rzecin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rzecin
wieś
Ilustracja
Centrum wsi
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat szamotulski
Gmina Wronki
Liczba ludności (2007) 189
Strefa numeracyjna 67
Kod pocztowy 64-510
Tablice rejestracyjne PSZ
SIMC 0533140
Położenie na mapie gminy Wronki
Mapa lokalizacyjna gminy Wronki
Rzecin
Rzecin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rzecin
Rzecin
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Rzecin
Rzecin
Położenie na mapie powiatu szamotulskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu szamotulskiego
Rzecin
Rzecin
Ziemia52°46′02″N 16°17′51″E/52,767222 16,297500

Rzecinwieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Wronki.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.

Zabudowa wpasowana w łuk wydmowy, skoncentrowana przy szosie, peryferyjne przysiółki rozproszone (np. Plany). Wieś założona w 1697 (Rzecień). Był to typ wioski przejściowej do osad olęderskich. Jezioro Rzecińskie było natomiast wspominane już w 1279 jako dobro dominikańskie zakonników z Wronek (połowy ryb). 28 sierpnia 1939 miały tu miejsce wystąpienia antyniemieckie, za co w latach 1939 i 1940 aresztowano jedenastu Polaków rzecińskich (sześciu z nich zamordowano). Pomnikowe lipy drobnolistne o obwodach 260 i 390 cm (przy dawnej szkole)[1].

Przy gruntowej drodze na Wronki stał pomnik radzieckich i polskich zwiadowców w miejscu zrzutu z 21 września 1944, kiedy to w wyniku pomyłki pilota doszło tu do krwawej potyczki z oddziałem Wehrmachtu i własowcami[2]. Poświęcone radzieckim zwiadowcom tablice zostały w 2018 roku zdjęte i zabezpieczone przez IPN; zostaną one zastąpione nowymi, a pomnik poświęcony będzie ofiarom II wojny światowej – mieszkańcom Rzecina[3]..

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa miejscowości na przestrzni dziejów ulegała modyfikacji. W źródłach pisanych oraz na materiałach kartograficznych miejscowość określana była jako Rzecień, Rzeczyn, Reczin, Retschin, Retizin, Wrecen, Wrzecień, Wrzeczeń oraz Wreschen[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Paweł Anders, Władysław Kusiak, Puszcza Notecka, Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań, 2011, s.208-209, ​ISBN 978-83-7272-242-3
  2. Chojno.pl
  3. W Rzecinie bez niespodzianek, Wroniecki Bazar, 2 marca 2019 [dostęp 2019-03-31] (pol.).
  4. Jan Barabach, Zapis zdarzeń katastrofalnych na obszarze Puszczy Noteckiej w osadach Torfowiska Rzecin, 15 stycznia 2015 [dostęp 2019-01-02] (pol.).