Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej – niezależny posiadający osobowość prawną organ Naczelnej Izby Lekarskiej (Naczelny Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej), Okręgowej Izby Lekarskiej (Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej) prowadzący postępowanie wyjaśniające w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy za czyny sprzeczne z zasadami etyki i deontologii zawodowej. Zgodnie z art. 31 Ustawy z dn. 2 grudnia 2009 o izbach lekarskich (Dz.U. z 2019 r. poz. 965): Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej lekarzy wykonuje czynności sprawdzające i prowadzi postępowanie wyjaśniające w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej - ze skargi, zawiadomienia innych organów i instytucji lub z urzędu - w stosunku do lekarzy będących członkami izby, której jest rzecznikiem. Sprawuje również funkcję oskarżyciela przed właściwym sądem lekarskim.

Zgodnie z dyspozycją art. 59 cytowanej ustawy, Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej przeprowadza dowody na wniosek stron lub z urzędu. W tym celu analizuje całość zabezpieczonej przez siebie dokumentacji medycznej z przebiegu leczenia oraz przesłuchuje strony postępowania (skarżącego - pokrzywdzonego i lekarza którego dotyczy postępowanie) oraz świadków, a także - po zgromadzeniu materiału dowodowego - zasięga dowodu z opinii biegłego specjalisty. Składanie przez lekarza zeznań i wyjaśnień w zakresie okoliczności objętych postępowaniem w trakcie postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy nie stanowi naruszenia tajemnicy lekarskiej.

Na zasadzie art. 72 cytowanej ustawy jeżeli zebrany w postępowaniu wyjaśniającym materiał dowodowy wskazuje na fakt popełnienia przewinienia zawodowego, rzecznik odpowiedzialności zawodowej wydaje postanowienie o przedstawieniu lekarzowi zarzutów a następnie (zgodnie z art. 74 - jeżeli nie zachodzi potrzeba uzupełnienia postępowania wyjaśniającego) wydaje postanowienie o jego zamknięciu i w terminie 14 dni od dnia wydania postanowienia o zamknięciu postępowania wyjaśniającego, składa do sądu lekarskiego wniosek o ukaranie.

Zgodnie z art. 61 nie można pociągnąć do odpowiedzialności zawodowej obwinionego lekarza, dopóki popełnienie przewinienia zawodowego nie zostało udowodnione i stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lekarskiego. Zgodnie z zasadą domniemania niewinnności wszelkie wątpliwości, których w postępowaniu nie da się usunąć, należy tłumaczyć na korzyść obwinionego.

Podstawowymi zbiorami przepisów regulujących zasady etyki lekarskiej są Kodeks Etyki Lekarskiej oraz wszystkie ustawy i rozporządzenia regulujące wykonywanie zawodu lekarza i lekarza dentysty. W myśl art. 112 cytowanej ustawy uzupełniającym zbiorem przepisów proceduralnych obowiązującym w postępowaniu rzecznika i sądu lekarskiego jest kodeks postępowania karnego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kodeks Etyki Lekarskiej.
  • Ustawa z dn. 2 grudnia 2009 o izbach lekarskich.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]