Rzgów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: inne znaczenia.
Rzgów
Tablica miejscowości od strony Grodziska
Tablica miejscowości od strony Grodziska
Herb Flaga
Herb Rzgowa Flaga Rzgowa
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Powiat łódzki wschodni
Gmina Rzgów
gmina miejsko-wiejska
Prawa miejskie 1467–1870, 2006
Burmistrz Mateusz Kamiński
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

3 398[1]
202,6 os./km²
Strefa numeracyjna
+48 42
Kod pocztowy 95-030
Tablice rejestracyjne ELW
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Rzgów
Rzgów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rzgów
Rzgów
Ziemia51°39′43″N 19°27′35″E/51,661944 19,459722
Urząd miejski
Plac 500-lecia 22
95-030 Rzgów
Strona internetowa
BIP

Rzgówmiasto[2] w Polsce, położone w województwie łódzkim, w powiecie łódzkim wschodnim, w gminie Rzgów, nad rzeką Ner, wchodzi w skład aglomeracji łódzkiej. Był miastem duchownym[3] kapituły katedralnej krakowskiej w powiecie piotrkowskim województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku[4].

W Rzgowie znajduje się największe w Europie centrum handlu odzieżą i tekstyliami, które tworzą Centrum Handlowe Ptak i Polros.

Historia[edytuj]

Pierwsze wzmianki o Rzgowie pochodzą z 1378 roku. Lokowano tu wówczas wieś na prawie niemieckim.

W 1467, wskutek starań ówczesnych właścicieli miasta, kapituły katedralnej krakowskiej, miasto otrzymało z nadania króla Kazimierza Jagiellończyka prawa miejskie, które straciło w roku 1870, w wyniku reformy administracyjnej, w okresie funkcjonowania Królestwa Polskiego pod zaborem rosyjskim.

Latem 1918 roku miał miejsce pożar Rzgowa, który rozpoczął się od iskry z parowozu kolejki dojazdowej ŁWEKD. Pożar ten zamknął okres drewnianej zabudowy osady, która wcześniej dominowała – osada została odbudowana w cegle, zyskując wyraźnie charakter miejski.

W okresie II wojny światowej Rzgów znalazł się w granicach Kraju Warty (Warthegau) pod nazwą Rzgow. W 1943 roku zmieniono nazwę na Lancellenstätt[5].

Do 1953 miejscowość była siedzibą gminy Gospodarz. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w starym województwie łódzkim. 1 stycznia 2006 Rzgów odzyskał prawa miejskie[2].

Po zmianie ustroju społeczno-gospodarczego w Polsce od czerwca 1989 r., w latach 90. XX w. nastąpił znaczący rozwój miasta, w oparciu o rozwijające się w nim i w pobliżu duże targowiska odzieży i artykułów włókienniczych. Inicjatorem tych przemiano były dwie miejscowe rodziny: Antoniego Ptaka i Gałkiewiczów[6].

Komunikacja[edytuj]

Uroczystość otwarcia linii Łódzkich Wąskotorowych Elektrycznych Kolei Dojazdowych (ŁWEKD) Ruda Pabianicka-Rzgów-Tuszyn (18 kwietnia 1916)

Przez Rzgów prowadzi droga krajowa nr 91. Miasto znajduje się w zasięgu miejskich linii autobusowych obsługiwanych przez MPK Łódź (linie 50, 70 oraz 70B) oraz MZK Pabianice (linia T), a ponadto kursują autobusy PKS Łódź (linie Tuszyn – Łódź oraz Czyżeminek – Łódź). W południowej części miasta znajduje się węzeł drogowy Rzgów łączący drogę krajową nr 91 z drogą ekspresową S8 (fragment trasy europejskiej E67). Na wschód od miasta zlokalizowany jest węzeł z autostradą A1 (fragment trasy europejskiej E75)

OSP Rzgów – strażnica

W latach 1916–1978 Rzgów był również skomunikowany w relacji ŁódźTuszyn poprzez podmiejską sieć tramwajową. W latach 1916–1948 linia obsługiwana była przez Łódzkie Wąskotorowe Elektryczne Koleje Dojazdowe i miała status kolejki dojazdowej. Początkowo była obsługiwana trakcją parową, która w 1927 r. zmieniona została na trakcję elektryczną. W okresie II wojny światowej linia ta otrzymała numer 80. Przed wojną i po wojnie tramwaj był oznakowany nazwą docelowego przystanku, czyli Tuszyna. Od 1956 linia otrzymała numerację 42, która była utrzymana do jej likwidacji w 1978 roku[7]. 17 czerwca 1978 r., w związku z gruntowną przebudową drogi Łódź – Piotrków Trybunalski, likwidacji uległ odcinek Rzgów – Tuszyn tej linii[8]. Od tego czasu, do całkowitej likwidacji linii rzgowsko-tuszyńskiej (z dniem 1 czerwca 1993), jej nową krańcówkę umieszczono przy ulicy Tuszyńskiej[9]. Śladem tej linii kursują autobusy MPK-Łódź nr 50[10].

Edukacja[edytuj]

W Rzgowie znajduje się Przedszkole Miejskie, Szkoła Podstawowa im. Jana Długosza i Gimnazjum im. Kazimierza Jagiellończyka.

Demografia[edytuj]

  • Piramida wieku mieszkańców Rzgowa w 2014 roku[1].


Piramida wieku Rzgow.png

Zabytki[edytuj]

Do rejestru zabytków[11] wpisany jest jeden obiekt:

Przypisy

  1. a b http://www.polskawliczbach.pl/Rzgow, w oparciu o dane GUS.
  2. a b Dz.U. z 2005 r. Nr 141, poz. 1185.
  3. Przeszłość administracyjna ziem województwa łódzkiego, „Rocznik Oddziału Łódzkiego Polskiego Towarzystwa Historycznego”, Łódź 1929, s. 15.
  4. Województwo sieradzkie i województwo łęczyckie w drugiej połowie XVI wieku. Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1998, s. 68.
  5. Vgl. Anordnung über Ortsnamenänderung im Reichsgau Wartheland, Nr 62, 18 maja 1943; Posen 1943.
  6. Anna Gałkiewicz, 400 lat rodziny Gałkiewiczów w Rzgowie, Rzgów 2003.
  7. Linia 42. [dostęp 26 sierpnia 2011].
  8. Tomasz Sas, Ostatni kurs do Tuszyna, „Tramwajarz Łódzki”, 14 VII 1978, nr 3, s. 3.
  9. Łódzkie tramwaje i autobusy – Krańcówki tramwajowe.
  10. Wojciech Źródlak i inni, Łódzka podmiejska komunikacja tramwajowa 1901–2001, Wyd. EMI-PRESS, Łódź 2001, ​ISBN 83-904079-8-1​.
  11. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo łódzkie. 31 marca 2017; 5 miesięcy temu. [dostęp 2014-02-09]. s. 34.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]