Sąd Najwyższy (Indonezja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Budynek Sądu Najwyższego w Dżakarcie

Sąd Najwyższy (indonez. Mahkamah Agung) – organ sądowniczy w Republice Indonezji sprawujący nadzór nad działalnością sądów, dokonujący wykładni praktyki sędziowskiej oraz wymierzający sprawiedliwość w trybie kasacyjnym.

Sędziowie[edytuj | edytuj kod]

Według indonezyjskiego prawa w Sądzie Najwyższym może zasiadać maksymalnie 60 sędziów. Sędzią Sądu Najwyższego może zostać osoba posiadająca obywatelstwo Indonezji, która ukończyła 50 lat, wierzy w jedynego Boga, posiada wyższe wykształcenie prawnicze lub inne z dziedziny specjalizującej się w prawie oraz posiada co najmniej 20 lat doświadczenia jako sędzia, w tym przynajmniej 3 letnie doświadczenie w Wysokim Sądzie[1].

Wybór[edytuj | edytuj kod]

Komisja Sędziowska składa propozycję kandydata do objęcia funkcji w Sądzie Najwyższym do zatwierdzenia Ludowej Izbie Reprezentantów. Po zatwierdzenia przez izbę niższą parlamentu, prezydent mianuje sędziego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. G. Kuca, Indonezja, [w:] S. Bożyk, M. Grzybowski (red.), Systemy Ustrojowe Państw Współczesnych, (red.), Białystok 2012, s. 494.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • S. Bożyk, M. Grzybowski (red.), Systemy Ustrojowe Państw Współczesnych, Białystok 2012.