Sękowice (województwo lubuskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy wsi w gminie Gubin. Zobacz też: inne miejsca o tej nazwie.
Sękowice
Znak z nazwą wsi
Znak z nazwą wsi
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat krośnieński
Gmina Gubin
Liczba ludności (2013) 310[1]
Strefa numeracyjna (+48) 68
Kod pocztowy 66-620
Tablice rejestracyjne FKR
SIMC 0909532
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Sękowice
Sękowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sękowice
Sękowice
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Sękowice
Sękowice
Ziemia 51°54′34″N 14°42′30″E/51,909444 14,708333

Sękowice (niem. Schenkendorf[2], łuż. Šenkojce)[3]wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Gubin. W miejscowości znajduje się ujście Werdawy (prawy dopływ Nysy Łużyckiej).

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie zielonogórskim.

Historia[edytuj]

Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1300 roku[4]. Schroniła się tutaj w XIV wieku żona i dzieci starosty poznańskiego Macieja Borkowica[4][5]. Właścicielami wsi w latach 1442 – 1482 była rodzina Wesembergów, do 1523 roku rodu von Köckeritz, a do 1811 roku były własnością Zakonu joannitów[4]. W 1811 roku po rozwiązaniu zakonu rozdano grunt w dzierżawę wieczystą między chłopów[6][4]. Sękowice od 1813 roku były wsią królewską[4].

Kościół

We wcześniejszym okresie należała do wsi również cegielnia oraz osiedle zwane (niem. Grüne Eiche) (Zielony Dąb)[6]. Zabudowa miejscowości pochodząca z wieku XIX i XX.

Od września 1995 roku prowadzone były w rejonie wsi badania archeologiczne[7]. Prace prowadziła grupa pracowników Muzeum Archeologicznego Środkowego Nadodrza pod kierunkiem Jarosława Lewczuka. Podczas prac odkryto cmentarzyska (ze schyłku VI i V wieku p.n.e.) oraz wiele ciekawych eksponatów[8].

Granicę od Sękowic do Polanowic od 11 czerwca 1945 roku ochraniał 3. batalion 38. Pułku Piechoty, a komendantem wojskowym był dowódca batalionu por. Zbigniew Budzan[8]. We wsi była również od listopada 1945 do 1947 roku 6. Komenda Odcinka WOP, a jej komendantami byli kpt. Jan Mikulski, kpt. Władysław Bykowski i kpt. Grabowski[8]. Była tu także 29. Strażnica WOP, którą rozwiązano w 1947 roku, a jej komendantem był chor. Wacław Baronowski oraz 30. Strażnica WOP rozwiązana w latach 60. której komendantami byli por. Domrzalski i ppor. Jan Kruszkowski[8].

We wsi w 1947 roku powstało koło SL[9]. W 1952 roku wieś zamieszkiwały 222 osoby i było 56 gospodarstw. Sękowice w 1999 roku otrzymały wodociąg, a we wrześniu 2001 roku kanalizację[9].

Do 21 grudnia 2007 roku funkcjonowało tu drogowe przejście graniczne z Niemcami Gubinek - Guben, które na mocy układu z Schengen zostało zlikwidowane..

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[10] kościół poewangelicki Świętej Rodziny.

Galeria[edytuj]

Świetlica
Droga dojazdowa do wsi
Zabudowania wsi

Przypisy

  1. Rozmieszczenie ludności w gminie według miejscowości. Gmina Gubin. [dostęp 2015-11-16].
  2. Krzysztof Garbacz: Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego tom 1. s. 236.
  3. Rudolf Lehmann: Historisches Ortslexikon für die Niederlausitz Band 2. Die Kreis Cottbus, Spremberg, Guben und Sorau. 2011. ISBN 978-3-941919-90-7.
  4. a b c d e Zygmunt Traczyk: Ziemia Gubińska 1939 – 1949… s. 302
  5. Maciej Borkowic został skazany na śmierć głodową przez Kazimierza Wielkiego za rokosz i spiskowanie
  6. a b Gubińskie Towarzystwo Kultury - Zeszyty Gubińskie nr 5 s. 29
  7. Prace prowadzono w związku z budową obwodnicy Gubina i przejścia granicznego w Gubinku
  8. a b c d Zygmunt Traczyk: Ziemia Gubińska 1939 – 1949… s. 303
  9. a b Zygmunt Traczyk: Ziemia Gubińska 1939 – 1949… s. 304
  10. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 24.1.13]. s. 13.

Bibliografia[edytuj]

  • Wydawnictwo Gubińskiego Towarzystwa Kultury 1999 r. - Zeszyty Gubińskie nr 5 s.29
  • Zygmunt Traczyk: Ziemia Gubińska 1939 – 1949…. Gubin: Stowarzyszenie Przyjaciół Ziemi Gubińskiej, 2011, s. 302-309. ISBN 978-83-88059-54-4.
  • Krzysztof Garbacz: Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego tom 1. Zielona Góra: Agencja Wydawnicza „PDN”, 2011, s. 237-238. ISBN 978-83-919914-8-2.