Sękowo (powiat nowotomyski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sękowo
Stare gospodarstwo olęderskie
Stare gospodarstwo olęderskie
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat nowotomyski
Gmina Nowy Tomyśl
Liczba ludności (2014) 558[potrzebny przypis]
Strefa numeracyjna (+48) 61
Kod pocztowy 64-300
Tablice rejestracyjne PNT
SIMC 0591188
Położenie na mapie gminy Nowy Tomyśl
Mapa lokalizacyjna gminy Nowy Tomyśl
Sękowo
Sękowo
Położenie na mapie powiatu nowotomyskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nowotomyskiego
Sękowo
Sękowo
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Sękowo
Sękowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sękowo
Sękowo
Ziemia52°18′13″N 16°05′15″E/52,303611 16,087500

Sękowo (dawniej Senkowo, Zinskowo, a także Friedenwalde[1]) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Nowy Tomyśl.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Sękowo jest najstarszą z osad olęderskich powstałych w okolicach Nowego Tomyśla. Wieś założono około 1692 na gruntach należących do właścicieli Trzciela. Zabudowa jest rozproszona i rozkłada się na dużej przestrzeni. Niektóre z gospodarstw należały do bardzo okazałych i majętnych, przypominając małe folwarki[2].

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Sękowskie Olendry należała do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski)[3]. Sękowskie Olendry należały do okręgu lutomyślskiego i stanowiły część rozległego majątku Tomyśl stary, którego właścicielem był wówczas Hangsdorf[3]. W skład majątku Tomyśl stary wchodziło łącznie 13 wsi. Według spisu urzędowego z 1837 roku Sękowskie Olendry liczyły 497 mieszkańców i 59 dymów (domostw)[3].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa poznańskiego.

W 1997, przy szosie z Poznania do Zbąszynia otwarto terminal przeładunkowy niemieckiej firmy Moritz I.F. (12 400 m²). Od 1988 działa też duży zakład drukarski[4].

Pomniki przyrody i wody[edytuj | edytuj kod]

Na terenie wsi rośnie kilka pomnikowych drzew: lipa drobnolistna (obwód 320 cm), dąb szypułkowy Stary (obwód 650 cm, największe drzewo okolic Nowego Tomyśla, martwe) i grupa dębów, lip szeroko- i drobnolistnych na dawnym cmentarzu ewangelickim (zaniedbanym, ze szczątkami nagrobków). Najgrubsze tutejsze dęby mają obwód do 300 cm. Przy szosie nr 302 (północna strona) znajdują się dwa jeziorka o powierzchni 2,5 i 1,1 ha, stanowiące jedyne naturalne akweny gminy Nowy Tomyśl. Od 1973 planowana jest na Czarnej Wodzie zapora, która spowoduje wchłonięcie tych jeziorek przez zbiornik retencyjny Bobrówka[4][5].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sękowo. Restauracja Heinricha Sommerfelda. ok. 1914 - Nowotomyska Galeria Internetowa [dostęp z dnia: 2015-07-02]
  2. Paweł Anders, Nowy Tomyśl, WBP, Poznań, 1998, s.71, ​ISBN 83-85811-51-6
  3. a b c Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜stwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 198-201.
  4. a b Paweł Anders, Nowy Tomyśl, WBP, Poznań, 1998, s.71-72, ​ISBN 83-85811-51-6
  5. Powiat Nowotomyski – mapa turystyczna, wyd. Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2005, ​ISBN 83-87157-13-9