Sępnik różowogłowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sępnik różowogłowy
Cathartes aura[1]
(Linnaeus, 1758)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd kondorowe
Rodzina kondorowate
Rodzaj Cathartes
Gatunek sępnik różowogłowy
Synonimy
  • Vultur aura Linnaeus, 1758[2]
Podgatunki
  • C. a. meridionalis Swann, 1921
  • C. a. septentrionalis zu Wied-Neuwied, 1839
  • C. a. aura (Linnaeus, 1758)
  • C. a. ruficollis von Spix, 1824
  • C. a. jota (Molina, 1782)
  • C. a. falklandicus (Sharpe, 1873)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Pora występowania

     Odwiedza latem

     Przebywa stale

Sępnik różowogłowy[4], urubu różowogłowy[5] (Cathartes aura) – gatunek dużego ptaka z rodziny kondorowatych (Cathartidae). Występuje w obu Amerykach. Dzięki większej sile nośnej skrzydeł niż u sępnika czarnego może żyć na obszarach chłodniejszych, gdzie prądy powietrza są słabsze. Podczas krążenia w powietrzu trzyma skrzydła w kształcie litery V.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy opisany przez Karola Linneusza w 1758 roku pod nazwą Vultur aura[6]. Jako lokalizację holotypu autor wskazał Veracruz w Meksyku[6]. Wyróżnia się od czterech[2] do sześciu podgatunków C. aura[7].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

C. aura zamieszkuje w zależności od podgatunku[7]:

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 62–81 cm, masa ciała 850–2000 g, rozpiętość skrzydeł 160–182 cm[2][8]. Lotki I oraz II rzędu srebrnoszare, pozostałe pióra czarnobrązowe. Ogon długi, nogi pomarańczowe. Głowa mała i naga; u dorosłych skóra czerwona, u młodych szara.

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Zamieszkuje różnorodne środowiska od całkowitej pustyni, poprzez łąki, sawanny i zagajniki sosnowe, do gęstego lasu tropikalnego oraz umiarkowanego w Ameryce Północnej[2]. Żywi się głównie padliną średniej wielkości ssaków[2].

Gniazda buduje w płytkich jaskiniach, na ziemi w gęstych zaroślach lub w pustych pniach i kłodach[2]. Samica składa dwa jaja, które wysiaduje przez okres 38–41 dni[2]. Młode pierzą się po 70–80 dniach lub dłużej[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cathartes aura, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d e f g h i j D. Houston, G. M. Kirwan, D. A. Christie: Turkey Vulture (Cathartes aura). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2014-09-29]. (ang.)
  3. BirdLife International 2012, Cathartes aura, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016 [online], wersja 2016-1 [dostęp 2016-08-30] (ang.).
  4. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Cathartidae Lafresnaye, 1839 - kondorowate - New World Vultures (Wersja: 2016-10-02). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-06-03].
  5. Denis Lepage: Sępnik różowogłowy (Cathartes aura) (Linnaeus, 1758). Avibase. [dostęp 2014-09-29].
  6. a b C. Linneaus: Systema Naturae per regna tria naturæ, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis, Tomus I. Editio decima, reformata. Holmiæ: impensis direct.. Holmiae : Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 86-87. (łac.)
  7. a b F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Hoatzin, New World vultures, Secretarybird, raptors (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-06-03].
  8. E. Keller, prof. dr. J. H. Reichholf, G. Steinbach i inni: Leksykon zwierząt: Ptaki. Cz. 1. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 146. ISBN 83-7227-891-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrew Gosler: Atlas Ptaków Świata. Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]