Sławianowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sławianowo
Zabudowa centrum wsi
Zabudowa centrum wsi
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat złotowski
Gmina Złotów
Liczba ludności (2006) 410
Strefa numeracyjna (+48) 67
Kod pocztowy 77-400
(poczta: Złotów)
Tablice rejestracyjne PZL
SIMC 0534279
Położenie na mapie gminy wiejskiej Złotów
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Złotów
Sławianowo
Sławianowo
Położenie na mapie powiatu złotowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu złotowskiego
Sławianowo
Sławianowo
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Sławianowo
Sławianowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sławianowo
Sławianowo
Ziemia53°16′00″N 17°08′48″E/53,266667 17,146667

Sławianowowieś krajeńska w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie złotowskim, w gminie Złotów, nad północnym brzegiem jeziora Sławianowskiego Wielkiego.

Sławianowo jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii św. Jakuba Apostoła[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dwór

Pierwsze wzmianki o wsi, założonej jako ulicówka pochodzą z 1442 ("Slawnanowo"). W 1498 dziedzicem był tu Jan, który sam przezwał się Sławianowskim. W dalszych latach wieś należała do trzech braci Sławianowskich oraz do rodziny Sulińskich i Potulickich. W latach 1772-1945 wieś znajdowała się w zaborze pruskim, a potem w Niemczech (w okresie międzywojennym przez jezioro Sławianowskie przebiegała granica polsko-niemiecka). W tym okresie działało we wsi koło Związku Polaków w Niemczech. W 1929 rozpoczęła działalność szkoła polska. Jej pierwszym kierownikiem był Piotr Jasiek, a drugim - Edmund Smoczyński, rozstrzelany przez Niemców w 1939[2].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.

Obiekty[edytuj | edytuj kod]

We wsi stoi kościół św. Jakuba Apostoła (mur pruski), a także domy strażników i celników, dom żandarma niemieckiego i gorzelnia. Istnieje też dwór z XIX wieku - była siedziba dzierżawcy majątku Steinbacha (obecnie właściciel jest prywatny). Na cmentarzu przykościelnym znajduje się ceglana kolumna z XIX wieku, druga zaś postawiona jest na cmentarzu cholerycznym z 1851. Całości dopełniają dwie kapliczki przydrożne[2].

Przypisy