Sławna restauracja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Słynna restauracja
Le grand restaurant
Gatunek komedia
Data premiery 7 września 1966
Kraj produkcji  Francja
Język francuski
Czas trwania 93 min
Reżyseria Jacques Besnard
Scenariusz Jean Halain
Główne role Louis de Funès
Bernard Blier
Maria Rosa Rodriguez
Venantino Venantini
Folco Lulli
Muzyka Jean Bizet

Słynna restauracjakomedia francuska z 1966 z udziałem Louisa de Funès.

Fabuła[edytuj]

Pan Septime (Louis de Funès) prowadzi ekskluzywną restaurację na Polach Elizejskich. W jego lokalu można zjeść najbardziej wyszukane potrawy i być pewnym nienagannej obsługi. Do dyspozycji gości jest dwóch kierowników sal, sześciu kelnerów, znakomicie wyszkolonych i gotowych na każde skinienie szefa. U Septime'a bywają baronowie, książęta, ministrowie, sekretarze stanu. Również bawiący z oficjalną wizytą we Francji prezydent pewnego południowoamerykańskiego państwa – Novales, ma zamiar zjeść tam kolację.

Septime przygotowuje się, by godnie powitać zapowiedzianego na wieczór gościa: jego lokal to wizytówka Francji, symbol tradycji francuskiego restauratorstwa. Niezbędna jest więc przeprowadzona incognito kontrola jakości pracy kelnerów. Szef pojawia się w restauracji w przebraniu, jako gość wyjątkowo uciążliwy. Swoim zachowaniem doprowadza wkrótce paru swych pracowników do załamania nerwowego, a wszelkie spostrzeżenia o ich uchybieniach zapisuje skrzętnie w czerwonym notesiku. Ponieważ kontrola wypada niepomyślnie, Septime organizuje na zapleczu przyspieszoną musztrę kelnerską, winnym zaś wymierza dotkliwe kary.

Kiedy nadchodzi oczekiwany wieczór i w lokalu pojawia się dostojny gość wraz z obstawą, obsługa gnie się w ukłonach, naprędce zorganizowana trzyosobowa orkiestra odgrywa nieco fałszywie dla prezydenta hymn państwowy, a na stół wędrują kolejne dania. Ukoronowaniem kolacji ma być specjalność zakładu – deser o nazwie piramida à la Septime. Deser jest płonący, więc aby goście mogli w pełni docenić kunszt kucharzy, na sali gasną światła. Gdy się ponownie zapalają, okazuje się, że dostojny gość zniknął. Sprawa staje się głośna, a skandal zagraża nie tylko dobrej sławie lokalu, ale również interesowi państwa.

Prowadząca śledztwo policja uważa, że polityk został uprowadzony. Funkcjonariusze sądzą, że Septime współpracował z porywaczami. Komisarz policji (Bernard Blier) grozi, że jeśli nie pomoże on w ujęciu sprawców, doprowadzi do zamknięcia lokalu. Wręcza restauratorowi zdjęcia kilku terrorystów, prosząc, żeby go powiadomił, jeżeli zauważy któregoś z nich. Zarazem komisarz obmyśla ryzykowny plan schwytania porywaczy i wykorzystuje do tego nieświadomego Septime'a. Własne poszukiwania rozpoczyna także piękna sekretarka porwanego prezydenta (Maria Rosa Rodriguez).

W jednej ze scen Septime dyktuje niemieckiemu gościowi przepis na suflet ziemniaczany i satyrycznie zyskuje wówczas przypadkowe podobieństwo do Hitlera.

Obsada[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]