Sławno (gmina wiejska w województwie zachodniopomorskim)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sławno
gmina wiejska
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat sławieński
TERYT 4324413062
Wójt Ryszard Stachowiak
Powierzchnia 284,39 km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności

8 969[1]
• gęstość 31,5 os./km²
Nr kierunkowy 59
Tablice rejestracyjne ZSL
Adres urzędu:
ul. Curie-Skłodowskiej 9
76-100 Sławno
Szczegółowy podział administracyjny
Plan gminy Sławno (województwo zachodniopomorskie)
Liczba sołectw 22
Liczba miejscowości 28
Położenie na mapie powiatu
Sławno gm.png
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Sławno
Sławno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sławno
Sławno
Ziemia54°22′N 16°41′E/54,362222 16,680278
Strona internetowa
Biuletyn Informacji Publicznej
Portal Portal Polska

Sławnogmina wiejska w województwie zachodniopomorskim, w południowo-wschodniej części powiatu sławieńskiego.

Siedzibą gminy jest miasto Sławno, które nie wchodzi w skład gminy, jest osobną gminą miejską.

Według danych z 31 grudnia 2009 roku gmina miała 7349 mieszkańców[2].

Miejsce w województwie (na 114 gmin):
powierzchnia 24., ludność 44.

Położenie[edytuj]

Według danych z 1 stycznia 2009 powierzchnia gminy wynosi 284,39 km²[3]. Gmina stanowi 27,3% powierzchni powiatu.

Gmina leży na Równinie Słupskiej.

Sąsiednie gminy:

W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie słupskim.

Historia[edytuj]

Gmina Sławno powstała po II wojnie światowej na terenie tzw. Ziem Odzyskanych (tzw. III okręg administracyjny – Pomorze Zachodnie). 25 września 1945 gmina – jako jednostka administracyjna powiatu sławieńskiego – została powierzona administracji wojewody gdańskiego[4], po czym z dniem 28 czerwca 1946 została przyłączona do woj. szczecińskiego[5][6]. 6 lipca 1950 gmina wraz z całym powiatem sławieńskim weszła w skład nowo utworzonego woj. koszalińskiego[7]. Siedziba gminy znajdowała się w mieście Sławno, stanowiącym odrębną gminę miejską[8].

Według stanu z 1 lipca 1952 gmina składała się z 17 gromad: Bobrowice, Bobrowiczki, Boleszewo, Karwice, Kwasowo, Malechowo, Malechówko, Paprotki, Paproty, Pomiłowo, Rzyszczewo, Rzyszczewko, Sławsko, Smardzewo, Stary Kraków, Warginie i Warszkowo. Gmina została zniesiona 29 września 1954 wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin[9].

Gminę Sławno o podobnym składzie przywrócono 1 stycznia 1973 wraz z kolejną reformą reaktywującą gminy; część jej dawnego obszaru weszła w skład nowej gminy Malechowo[10][11]. Do 1991 roku w mieście Sławno oraz gminie wiejskiej Sławno działały wspólne organy (na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 1983[12]. 1 stycznia 1992 ostatecznie rozdzielono gminę miejską oraz gminę wiejską w dwie osobne jednostki samorządu terytorialnego[13].

Administracja[edytuj]

W 2016 r. wykonane wydatki budżetu gminy wynosiły 37 mln zł, a dochody budżetu 38,4 mln zł. Zobowiązania samorządu (dług publiczny) według stanu na koniec 2016 r. wynosiły 8,2 mln zł, co stanowiło 21,3% poziomu dochodów[14].

W skład gminy wchodzą 22 sołectwa: Bobrowice, Bobrowiczki, Boleszewo, Brzeście, Gwiazdowo, Janiewice, Kwasowo, Łętowo, Noskowo, Pomiłowo, Radosław, Rzyszczewo, Sławsko, Smardzewo, Stary Kraków, Tokary, Tychowo, Warszkowo, Warszkówko, Wrześnica, Żabno i Żukowo

Miejscowości[edytuj]

Wsie
Bobrowice, Bobrowiczki, Boleszewo, Brzeście, Gwiazdowo, Janiewice, Kwasowo, Łętowo, Noskowo, Pomiłowo, Radosław, Rzyszczewo, Sławsko, Smardzewo, Stary Kraków, Tokary, Warszkowo, Warszkówko, Wrześnica, Żabno, Żukowo
Osady
Chomiec, Dybowo, Głuche, Noskowo, Rzyszczewo, Tychowo
Leśniczówki
Borzyszkowo, Grzybno, Pątnowo, Przemysławiec
Przysiółki
Gwiazdówko, Rzyszczewko, Warginie, Wrześniczka
Dawne miejscowości
Kolonia Boleszewo, Warszkowo-Kolonia

Demografia[edytuj]

Dane z 30 czerwca 2004[15]:

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób  % osób  % osób  %
populacja 8802 100 4367 49,6 4435 50,4
gęstość zaludnienia
(mieszk./km²)
31 15,4 15,6

Gminę zamieszkuje 15,2% ludności powiatu.

  • Piramida wieku mieszkańców gminy Sławno w 2014 roku[1].


Piramida wieku Gmina Slawno Zachodniopomorskie.png

Przyroda i turystyka[edytuj]

Na obszarze gminy znajdują się 2 rezerwaty: Sławieńskie Dęby i Janiewickie Bagno. Przez miasto i gminę przepływa rzeka Wieprza dostępna dla kajaków. Z Darłowa do Polanowa oraz z Ustki do Korzybia prowadzą szlaki turystyczne. Tereny leśne zajmują 20% powierzchni gminy, a użytki rolne 61%.

Komunikacja[edytuj]

Przez gminę prowadzą:

Miasto Sławno to ważny węzeł kolejowy. Pierwszą linię z Koszalina do Słupska otwarto w 1869 r., kolejną w 1878 r. z Darłowa do Korzybia, w 1897 r. ze Sławna do Polanowa (wąskotorowa o szerokości 750 mm), a ostatnią w 1911 r. do Ustki. W 1934 r. zmieniono szerokość toru do Polanowa na normalną (1435 mm). Przed 1945 r. zamknięto i rozebrano dwie linie: do Ustki i Polanowa. W 1988 r. zelektryfikowano odcinek linii Szczecin - Gdańsk z Koszalina do Słupska. W 1991 r. zamknięto linię z Darłowa do Korzybia, odcinek Sławno - Korzybie został rozebrany 6 lat później, a w sezonie letnim 2005 r. przywrócony został ruch pociągów na linii do Darłowa. Obecnie w gminie czynne są 3 stacje: Karwice i Wrześnica na linii Koszalin - Słupsk i Boleszewo na linii do Darłowa.

W gminie czynny jest 1 urząd pocztowy: Tychowo k. Sławna (nr 76-123), gminę obsługują też urzędy pocztowe w Sławnie.

Przypisy

  1. a b http://www.polskawliczbach.pl/gmina_Slawno_zachodniopomorskie, w oparciu o dane GUS.
  2. Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2009 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2010-06-11. ISSN 1734-6118.
  3. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2013 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2013-07-26. ISSN 1505-5507.
  4. M.P. z 1945 r. Nr 29, poz. 77
  5. Dz.U. z 1946 r. Nr 28, poz. 177
  6. Na podstawie ustawy z dnia 11 września 1944 o organizacji i zakresie działania rad narodowych (Dz.U. z 1944 r. Nr 5, poz. 22) oraz dekretu z 23 listopada 1944 o organizacji i zakresie działania samorządu terytorialnego (Dz.U. z 1944 r. Nr 14, poz. 74)
  7. Dz.U. z 1950 r. Nr 28, poz. 255
  8. Informator adresowy miast i gmin wiejskich Rzeczypospolitej Polskiej. Warszawa: Instytut Wydawniczy Kolumna, 1948.
  9. Dz.U. z 1954 r. Nr 43, poz. 191
  10. Dz.U. z 1972 r. Nr 49, poz. 312
  11. Uchwała Nr XXIII/77/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie z dnia 9 grudnia 1972 r. ws. utworzenia gmin w województwie koszalińskim (Dz. Urz. WRN w Koszalinie Nr 13, poz. 76)
  12. (Art. 21) Ustawa z dnia 20 lipca 1983 r. o systemie rad narodowych i samorządu terytorialnego (Dz.U. z 1988 r. Nr 26, poz. 183)
  13. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 26 września 1991 r. (Dz.U. z 1991 r. Nr 87, poz. 397)
  14. Działalność informacyjno-szkoleniowa » Analizy budżetów jednostek samorządu terytorialnego » Archiwum » 2016 r. » Analizy budżetów JST » Wykonanie budżetów jst IV kwartał 2016 r. /Tabele: 5, 6, 7. Regionalna Izba Obrachunkowa w Szczecinie. [dostęp 2017-08-19].
  15. Baza Demograficzna – Tablice predefiniowane – Wyniki badań bieżących; Stan i struktura ludności; Ludność według płci i miast (pol.). GUS. [dostęp 2010-09-14].

Linki zewnętrzne[edytuj]