Sławomir Dębski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sławomir Dębski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 23 maja 1971
Kraków
Zawód historyk, politolog
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Stanowisko dyrektor Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych

Sławomir Dębski (ur. 23 maja 1971 w Krakowie) – polski historyk, politolog, analityk. W latach 2007–2010 oraz od 2016 dyrektor Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych[1], w latach 2011–2016 dyrektor Centrum Polsko-Rosyjskiego Dialogu i Porozumienia[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1996 ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Studiował również na Wydziale Historii Central European University w Budapeszcie, gdzie w 1994 uzyskał dyplom magistra w zakresie historii Europy Środkowej. W 2002 uzyskał na Wydziale Historycznym UJ stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie historii na podstawie pracy pt. Między Berlinem a Moskwą. Studium polityczno-wojskowych aspektów stosunków niemiecko-sowieckich 23 sierpnia 1939 – 22 czerwca 1941 (promotorem pracy był prof. Michał Pułaski)[3].

W latach 1994–2000 pracował w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie jako sekretarz i starszy specjalista w Pracowni Akustyki Strukturalnej i Materiałów Inteligentnych. W latach 2007–2010 adiunkt na Wydziale Prawa i Administracji UKSW, a w latach 2010–2014 w Zakładzie Historii XX wieku Instytutu Historycznego UW.

Pracownik Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych w latach 2000–2010 (analityk, koordynator projektu, kierownik Biura Analiz od 2002, zastępca dyrektora). Dyrektor Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych w okresie od 6 września 2007 do 12 kwietnia 2010 oraz ponownie od 25 lutego 2016[1]. W latach 2001–2002 był zastępcą redaktora naczelnego, a od 2003 redaktorem naczelnym rosyjskojęzycznego kwartalnika „Jewropa”.

W pracy naukowej zajmuje się m.in. problematyką polskiej polityki zagranicznej, stosunków polsko-niemieckich i polsko-rosyjskich, historią dyplomacji, historią Polski i powszechną XX wieku.

Od 2008 zasiada w Polsko-Rosyjskiej Grupie do Spraw Trudnych[2].

Ważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • (redakcja) Kryteria bezpieczeństwa międzynarodowego państwa, pod red. Sławomira Dębskiego i Beaty Górka-Winter, Warszawa: PISM 2003.
  • Między Berlinem a Moskwą. Stosunki niemiecko-sowieckie 1939–1941, Warszawa: PISM 2003 (wydanie 2 poprawione - 2007; przekład rosyjski - 2018).
  • (redakcja) Problem reparacji, odszkodowań i świadczeń w stosunkach polsko-niemieckich 1944-2004, t. 2: Dokumenty, pod red. Sławomira Dębskiego i Witolda M. Góralskiego, Warszawa: PISM 2004.
  • (redakcja) Polska-Niemcy: tożsamości i kryteria bezpieczeństwa w stosunkach transatlantyckich = Deutschland-Polen: kollektive Identitäten und Sicherheitskriterien in den transatlantischen Beziehungen, pod red. Sławomira Dębskiego i Tytusa Jaskułowskiego, Warszawa: Polski Instytut Spraw Międzynarodowych 2005.
  • (redakcja) Tworzenie, studiowanie i rozpowszechnianie prawa międzynarodowego: dokumenty Komisji Prawa Międzynarodowego i Komisji NZ ds. Międzynarodowego Prawa Handlowego = Elaboration, study and dissemination of international law : documents of the International Law Commission and the UN Commission on International Trade Law, red. Sławomir Dębski, Adam Eberhardt, Łukasz Kulesa, Warszawa: Polski Instytut Spraw Międzynarodowych 2007.
  • (redakcja) Polskie dokumenty dyplomatyczne 1918: listopad-grudzień, red. Sławomir Dębski, współpr. Piotr Długołęcki, Warszawa: Polski Instytut Spraw Międzynarodowych 2008.
  • (redakcja) Kryzys 1939 roku w interpretacjach polskich i rosyjskich historyków, pod red. Sławomira Dębskiego i Michaiła Narinskiego, przekł. z jęz. ros. Igor Zakrzewski, Warszawa: Polski Instytut Spraw Międzynarodowych 2009 (przekład rosyjski: Moskva: Aspekt Press 2009).
  • (redakcja) Modernizacja, centrum, peryferie: księga jubileuszowa z okazji 70. rocznicy urodzin profesora Ryszarda Stemplowskiego, pod red. Włodzimierza Borodzieja i Sławomira Dębskiego, Warszawa : Polski Instytut Spraw Międzynarodowych 2009.
  • (redakcja) Polish documents on foreign policy: 24 October 1938-30 September 1939, ed. Włodzimierz Borodziej, Sławomir Dębski, transl. Jean-Jacques Granas, Warsaw: The Polish Institute of International Affairs 2009.
  • (redakcja) Rafał Lemkin: a hero of humankind, ed. by Agnieszka Bieńczyk-Missala, Sławomir Dębski, Warsaw: The Polish Institute of International Affairs 2010.
  • (redakcja) Zapomniany pokój: traktat ryski: interpretacje i kontrowersje 90 lat później, pod red. Sławomira Dębskiego, Warszawa: Centrum Polsko-Rosyjskiego Dialogu i Porozumienia 2013.
  • (redakcja) Myślą i słowem: polsko-rosyjski dyskurs ideowy XIX wieku, pod red. Łukasza Adamskiego i Sławomira Dębskiego, Warszawa: Centrum Polsko-Rosyjskiego Dialogu i Porozumienia 2014.
  • (redakcja) Polskie dokumenty dyplomatyczne 1919 styczeń-maj, redaktor Sławomir Dębski, Warszawa: Polski Instytut Spraw Międzynarodowych 2016.
  • (redakcja) Wbrew królewskim aliansom: Rosja, Europa i polska walka o niepodległość w XIX wieku, pod red. Łukasza Adamskiego i Sławomira Dębskiego, Warszawa: Centrum Polsko-Rosyjskiego Dialogu i Porozumienia 2016.
  • (redakcja) Dziedzictwo Baracka Obamy: polityka zagraniczna USA w latach 2009-2016 wybrane zagadnienia, redaktorzy naukowi Sławomir Dębski i Grzegorz Kozłowski, Warszawa: Ministerstwo Spraw Zagranicznych 2017.
  • (redakcja) The case of Crimea's annexation under international law, edited by Władysław Czapliński, Sławomir Dębski, Rafał Tarnogórski, Karolina Wierczyńska, Warsaw: Scholar Publishing House - The Centre for Polish-Russian Dialogue and Understanding 2017.
  • (redakcja) Polish documents on foreign policy: 11 November 1918-28 June 1919, editors Sławomir Dębski, Piotr Długołęcki, translation Jean-Jacques Granas, Warszawa: The Polish Institute of International Affairs 2017.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Sławomir Dębski nowym dyrektorem PISM. interia.pl, 2016-02-25. [dostęp 2016-02-25].
  2. a b dr Sławomir Dębski. cprdip.pl. [dostęp 2015-12-29].
  3. Sławomir Dębski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]