Sławomir Kłosowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sławomir Kłosowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 lutego 1964
Wambierzyce
Zawód, zajęcie polityk, nauczyciel
Alma Mater Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Opolu
Stanowisko wiceminister edukacji (2006–2007), poseł na Sejm V, VI, VII i VIII kadencji (2005–2015), poseł do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji (2015–2019)
Partia Prawo i Sprawiedliwość

Sławomir Kłosowski (ur. 21 lutego 1964 w Wambierzycach) – polski polityk, nauczyciel, były wiceminister edukacji, poseł na Sejm V, VI, VII i VIII kadencji, deputowany do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia historyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu w 1988, a także studia podyplomowe – z zakresu samorządu terytorialnego i gospodarki lokalnej na Uniwersytecie Wrocławskim w 1992 oraz z zarządzania i przedsiębiorczości w oświacie w Akademii Ekonomicznej w Katowicach w 2000. Pracował jako nauczyciel historii i wiedzy o społeczeństwie. Był sekretarzem rady regionalnej Akcji Wyborczej Solidarność Śląska Opolskiego. W okresie rządu Jerzego Buzka zajmował stanowisko opolskiego kuratora oświaty. Należał do Ruchu Społecznego AWS, a następnie do Przymierza Prawicy, z którym w 2002 przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości[1]. Przez kilka lat do 2005 był radnym opolskiej rady miasta.

W wyborach parlamentarnych w 2005 został wybrany na posła V kadencji w okręgu opolskim liczbą 17 894 głosów. Od 30 czerwca 2006 do 15 listopada 2007 pełnił funkcję sekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej. W wyborach w 2007 po raz drugi zdobył mandat poselski, otrzymując 13 357 głosów. W 2011 uzyskał reelekcję w okręgu opolskim liczbą 14 165 głosów[2]. W 2009 i 2014 bez powodzenia kandydował do Parlamentu Europejskiego.

W 2015 ponownie wybrany do Sejmu, otrzymując 17 048 głosów[3]. W tym samym roku, po powołaniu Dawida Jackiewicza w skład rządu, został w jego miejsce eurodeputowanym VIII kadencji[4]. W 2019 nie uzyskał reelekcji do Europarlamentu IX kadencji[5]. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku także bezskutecznie kandydował ponownie do Sejmu[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nasz temat: 15 lat działalności środowiska konserwatywnego w Opolu. „Przełomowy 2002 rok”. „Niezależna Gazeta Obywatelska” w Opolu, 2012-05-11. [dostęp 2019-10-25].
  2. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-06-01].
  3. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  4. M.P. z 2015 r. poz. 1150
  5. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-05-31].
  6. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]