Sławomir Majak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sławomir Majak
Pełne imię i nazwisko Sławomir Bogusław Majak
Data i miejsce urodzenia 12 stycznia 1969
Radomsko
Wzrost 185 cm
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub Unia Swarzędz (Trener)
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
Start Gidle
1987–1988 RKS Radomsko
1988–1989 ŁKS Łódź 13 (1)
1989–1992 Igloopol Dębica 67 (5)
1992 Köping FF
1993–1995 Zagłębie Lubin 93 (32)
1996 Hannover 96 14 (1)
1996–1997 Widzew Łódź 31 (12)
1997–2001 Hansa Rostock 108 (15)
2001–2002 Anorthosis Famagusta 28 (8)
2003 Piotrcovia Piotrków Trybunalski 5 (0)
2003–2004 Anorthosis Famagusta 15 (0)
2004–2005 RKS Radomsko 20 (0)
2006 Concordia Piotrków Trybunalski
2010 Świt Kamieńsk
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1995–2000  Polska 22 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2005 RKS Radomsko
2005–2008 Concordia Piotrków Trybunalski
2008–2009 Orlicz Suchedniów
2009 Ceramika Opoczno (tymczasowo)
2010 Świt Kamieńsk
2010–2011 Concordia Piotrków Trybunalski
2011 Lechia Tomaszów Mazowiecki
2012 Concordia Piotrków Trybunalski
2012 Czarni Żagań
2012–2013 Calisia Kalisz
2013–2014 Orlicz Suchedniów
2015–2016 Pelikan Niechanowo
2016 Olimpia Zambrów
2016 MKS Ełk
2016–2017 Drwęca Nowe Miasto Lubawskie
2017–2018 Sokół Ostróda
2018 Unia Swarzędz
2018–2019 Sokół Aleksandrów Łódzki
2019 KKS 1925 Kalisz
2019- KSZO Ostrowiec Świętokrzyski

Sławomir Bogusław Majak (ur. 12 stycznia 1969 w Radomsku) – polski piłkarz i trener piłkarski. Reprezentant Polski. Piłkarz Roku w Polsce w Plebiscycie Piłki Nożnej z 1997 roku.

Kariera zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze piłkarskie kroki Majak stawiał w zespole Startu Gidle. W sezonie 1987/88 trafił do RKS Radomsko, z którego po zakończeniu rozgrywek przeszedł do Łódzkiego KS. W barwach tego klubu Majak zadebiutował w ekstraklasie, dla łodzian strzelił także swoją pierwszą bramkę w najwyższej klasie rozgrywkowej. Już jednak po roku młody zawodnik przeszedł do drugoligowego Igloopolu Dębica. Z tym klubem awansował w szeregi najlepszych drużyn w Polsce. Dębicę, w której grał m.in. z defensorem Legii Warszawa i reprezentacji Polski Jackiem Zielińskim, snajperem Jerzym Podbrożnym, czy innym lublinianinem Januszem Świeradem, opuścił jesienią 1993, gdy Igloopol ponownie występował na zapleczu ekstraklasy. Majak trafił do szwedzkiego Köping FF. Pobyt w skandynawskim klubie nie był jednak dla Polaka specjalnie udany i dlatego już wiosną powrócił on na krajowe boiska.

Obiecujący napastnik trafił do Zagłębia Lubin i właśnie w tym klubie rozpoczął się piękny rozdział w jego karierze. W dziewięćdziesięciu dziewięciu spotkaniach gwiazda lubińskiego zespołu zdobyła trzydzieści dwa gole. Zagrał przeciwko słynnemu Milanowi, a 15 listopada 1995 zagrał od pierwszej minuty w meczu reprezentacji Polski z Azerbejdżanem (0:0) w ramach eliminacji do Mistrzostw Europy. To jeden z najlepszych napastników w historii Zagłębia.

Zimą 1995 roku Majak wyjechał do niemieckiej II Bundesligi, gdzie wiosną reprezentował barwy niemieckiego Hannoweru. Strzelił wówczas swoją pierwszą bramkę w renomowanej lidze. Już jednak po pół roku reprezentant kraju wrócił do Polski, by wzmocnić mierzącego w Ligę Mistrzów mistrza Polski, łódzki Widzew. Łodzianom po dramatycznych meczach z Broendby Kopenhaga udało się awansować do piłkarskiej elity, gdzie co prawda nie wyszli z grupy, ale zasłynęli choćby z remisu z późniejszym triumfatorem Borussią Dortmund (2:2). Majak był podstawowym zawodnikiem zespołu prowadzonego przez Franciszka Smudę. Były Zagłębiak przyczynił się walnie do wywalczenia tytułu mistrzowskiego bowiem zdobył dla Widzewa aż dwanaście goli.

Sezon 1997/98 rozpoczął już jako zawodnik niemieckiej Hansy Rostock. W tym klubie występował przez cztery sezony, podczas których rozegrał w niemieckiej lidze sto osiem spotkań, w których strzelił piętnaście bramek. Do dziś Majak jest uznawany za jedną z legend tego klubu, która plasuje się w pierwszej dziesiątce najlepszych strzelców Hansy, obok takich zawodników jak Agali, Akpoborie, Arvidsson, Beinlich, Baumgart, Max, Neuville, czy Wibram. Kibice zapamiętają głównie gola, jakiego zdobył w meczu z Bochum sezonie 1998/99. W 82. minucie Majak, który wszedł w 77. minucie spotkania na boisko, pokonał bramkarza gospodarzy, a zgromadzeni na Ruhrstadion stadion kibice z Rostocka oszaleli z radości. Gol ten ostatecznie dał zwycięstwo Hansie 3:2 i jednocześnie sprawił, że bałtycki klub utrzymał się w Bundeslidze. Polak był wtedy w niesamowitym „gazie” - w ośmiu meczach strzelił bowiem pięć bramek!

Od sezonu 2001/02 występował przez półtora roku w cypryjskim Anorthosis Famagusta Larnaka, gdzie wespół z Radosławem Michalskim i Wojciechem Kowalczykiem stanowili o sile tego zespołu. Polski zaciąg wydatnie przyczynił się do wywalczenia Pucharu Cypru, a sam „Majakis” strzelił w sezonie osiem bramek. Wiosnę 2003 roku piłkarz spędził w Piotrcovii Piotrków Trybunalski, gdzie jednak zagrał tylko w pięciu meczach i rychło rozwiązał kontrakt. W kolejnych rozgrywkach znów pojawił się w Anorthosisie, by w sezonie 2004/05 definitywnie wrócić do kraju. Utytułowany zawodnik zdecydował się podpisać umowę z RKS Radomsko, w którym rozpoczął później pracę w roli szkoleniowca.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Swoją przygodę z trenerką Majak rozpoczął w 2005 roku w RKS Radomsko. Z radomszczańskim klubem mającym podówczas ogromne problemy natury finansowej i organizacyjnej, spadł jednak z II ligi (przegrywając na wiosnę wszystkie mecze) i wkrótce rozstał się z RKS-em, który jak się później okaże wkrótce przestanie istnieć.

Od wiosny 2006 roku Sławomir Majak prowadził Concordię Piotrków Trybunalski i trzeba nadmienić, że szło mu świetnie. W sezonie 2007/08 jego zespół po rundzie jesiennej przewodził w tabeli grupy I trzeciej ligi.

Od 17 listopada 2008 r. Sławomir Majak piastował funkcję trenera występującego w III lidze Orlicza Suchedniów. Postawiono przed nim cel polegający na utrzymaniu zespołu w nowej III lidze. W chwili objęcia Orlicz zespół zajmował po rundzie jesiennej przedostatnie miejsce w grupie małopolsko-świętokrzyskiej.

W sezonie 2015/16 trenował Pelikana Niechanowo (III liga), następnie II ligową Olimpię Zambrów, skąd trafił do III ligowego Mazura Ełk.

W grudniu 2016 roku objął III ligowy Finishparkiet Drwęca Nowe Miasto Lubawskie. W czerwcu 2016 roku zdobył z tym klubem mistrzostwo III ligi grupy I, lecz mimo tego klub nie uzyskał awansu do II ligi z powodu wymogów licencyjnych, których nie spełnił stadion Drwęcy[1][2]. W lipcu 2017 roku, po rozegraniu meczów sparingowych przed rundą jesienną sezonu 2017/18 Majak zrezygnował z funkcji trenera Drwęcy NML[3].

5 września 2017 roku objął funkcję trenera III-ligowego ostródzkiego Sokoła[4]. 30 kwietnia 2018 został zwolniony przez zarząd klubu. Pod jego wodzą Sokół odniósł 6 zwycięstw, 6 remisów oraz zanotował 7 porażek, odpadł także w ćwierćfinale Wojewódzkiego Pucharu Polski z GKS Wikielec[5].

Na początku maja 2018 roku Majak objął stanowisko trenera IV-ligowej Unii Swarzędz po Jakubie Ostrowskim[6].

30 sierpnia 2019 został trenerem III-ligowego KSZO 1929 Ostrowiec Świętokrzyski[7].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji narodowej zagrał w 22 spotkaniach, debiutował 15 listopada 1995 w meczu z reprezentacją Azerbejdżanu w Trabzon (0:0), ostatni raz zagrał 26 stycznia 2000 z Hiszpanią w Kartagenie.

l.p. Data Miejsce Przeciwnik Rezultat Rozgrywki Grał Uwagi
1. 15 listopada 1995 Trabzon  Azerbejdżan
0-0
elim. Euro 1996
do 45'
2. 14 lutego 1997 Ayia Napa  Litwa
0-0
towarzyski
od 46'
3. 15 lutego 1997 Ayia Napa  Cypr
3-2
towarzyski
do 70'
4. 17 lutego 1997 Derynia  Łotwa
3-2
towarzyski
90'
5. 12 marca 1997 Ostrawa  Czechy
1-2
towarzyski
od 46'
6. 30 kwietnia 1997 Neapol  Włochy
0-3
elim. MŚ 1998
od 46'
7. 22 maja 1997 Solna  Szwecja
2-2
towarzyski
do 86'
8. 31 maja 1997 Chorzów  Anglia
0-2
elim. MŚ 1998
90'
Żółta kartka
9. 6 września 1997 Warszawa  Węgry
1-0
towarzyski
do 71'
10. 24 września 1997 Olsztyn  Litwa
2-0
towarzyski
do 45'
11. 7 października 1997 Kiszyniów  Mołdawia
3-0
elim. MŚ 1998
90'
12. 11 października 1997 Tbilisi  Gruzja
0-3
elim. MŚ 1998
do 63'
Żółta kartka Czerwona kartka 63'
13. 25 lutego 1998 Ramat Gan  Izrael
0-2
towarzyski
od 76'
14. 25 marca 1998 Warszawa  Słowenia
2-0
towarzyski
do 80'
15. 27 maja 1998 Chorzów  Rosja
3-1
towarzyski
90'
16. 10 października 1998 Warszawa  Luksemburg
3-0
elim. Euro 2000
od 63'
17. 3 lutego 1999 Ta’ Qali  Malta
1-0
towarzyski
do 45'
18. 3 marca 1999 Warszawa  Armenia
1-0
towarzyski
od 46'
19. 31 marca 1999 Chorzów  Szwecja
0-1
elim. Euro 2000
do 69'
20. 4 czerwca 1999 Warszawa  Bułgaria
2-0
elim. Euro 2000
od 81'
21. 9 czerwca 1999 Luksemburg  Luksemburg
3-2
elim. Euro 2000
od 87'
22. 26 stycznia 2000 Kartagena  Hiszpania
0-3
towarzyski
90'

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Drużynowe[edytuj | edytuj kod]

Widzew Łódź[edytuj | edytuj kod]

AS Anórthossis Ammochóstou[edytuj | edytuj kod]

Trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Drwęca Nowe Miasto Lubawskie[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty, ma córkę Milenę oraz dwóch synów[potrzebny przypis].

Kłopoty z prawem[edytuj | edytuj kod]

  • 17 września 2007 został zatrzymany przez policję pod zarzutem prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwym[8].
  • 10 lipca 2009 przedstawiony został mu zarzut na tle korupcji w polskim futbolu. Wobec podejrzanego zastosowano środek zapobiegawczy w postaci poręczenia majątkowego w kwocie 10 tys. zł. oraz dozór policji[9].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]