Sławomir Peszko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sławomir Peszko
Ilustracja
Sławomir Peszko podczas MŚ 2018
Pełne imię i nazwisko Sławomir Konrad Peszko
Data i miejsce urodzenia 19 lutego 1985
Jasło, Polska
Wzrost 173 cm
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub Wieczysta Kraków
Numer w klubie 7
Kariera juniorska
Lata Klub
1996–2000 Nafta Jedlicze
2000–2002 Orlen Płock
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2002–2008 Wisła Płock 112 (21)
2008–2011 Lech Poznań 68 (11)
2011–2013 1. FC Köln 43 (2)
2012–2013 Wolverhampton Wanderers (wyp.) 13 (0)
2013–2014 Parma FC 0 (0)
2013–2014 1. FC Köln (wyp.) 24 (3)
2014–2015 1. FC Köln 18 (0)
2015–2020 Lechia Gdańsk 100 (12)
2019 Wisła Kraków (wyp.) 14 (3)
2020– Wieczysta Kraków 1 (2)
W sumie: 393 (54)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2004–2005  Polska U-21 4 (0)
2008–2018  Polska 44 (2)
  1. Aktualne na: 16 czerwca 2020.
Peszko w barwach Lecha Poznań

Sławomir Konrad Peszko i (ur. 19 lutego 1985 w Jaśle) – polski piłkarz występujący na pozycji pomocnika w polskim klubie Wieczysta Kraków[1]. Uczestnik Mistrzostw Europy 2016 oraz Mistrzostw Świata 2018, reprezentant Polski w latach 2008–2018.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Sławomir Peszko swoją karierę piłkarską rozpoczynał, w wieku 11 lat, w Nafcie Jedlicze, skąd w 2000 przeniósł się do Wisły Płock. W 2002 został włączony do składu pierwszej drużyny Wisły, która ówcześnie funkcjonowała pod nazwą „Orlen Płock”. W Ekstraklasie zadebiutował 5 kwietnia 2003 w przegranym 0:1 wyjazdowym spotkaniu z Widzewem Łódź. W swoim pierwszym sezonie w Wiśle wystąpił w czterech spotkaniach Ekstraklasy. Od następnego sezonu pojawiał się na boisku regularnie. W rozgrywkach 2005/06, 26 kwietnia 2006, po wyeliminowaniu w finale Zagłębia Lubin (w dwumeczu 6:3) zdobył z Wisłą Puchar Polski – pierwsze trofeum w swojej zawodowej karierze, a 22 lipca tego samego roku również Superpuchar Polski. W sezonie 2006/07 spadł z Wisłą do II ligi, zaś w sezonie 2007/2008 zdobył 16 goli i został najskuteczniejszym zawodnikiem „Nafciarzy”[2]. W ciągu 6 sezonów w Wiśle Płock zagrał w 112 ligowych meczach, strzelając 21 goli oraz zdobył Puchar i Superpuchar Polski.

Lech Poznań[edytuj | edytuj kod]

Przed sezonem 2008/2009 trafił do Lecha Poznań[3]. W ekipie „Kolejorza” już w pierwszych trzech sparingach zdobył 4 gole[4]. W Ekstraklasie, w barwach Lecha zadebiutował 8 sierpnia 2008 w meczu z GKS-em Bełchatów (2:3). Odegrał dużą rolę w sukcesach „Kolejorza” w meczach Pucharu UEFA w 2008 oraz 2009. W decydującym o awansie Lecha do fazy grupowej pucharu, spotkaniu z Austrią Wiedeń strzelił bramkę w 85 minucie (na 2:1).19 maja 2009 w finale Pucharu Polski z Ruchem Chorzów na Stadionie Śląskim w 51. minucie meczu zdobył zwycięską bramkę dla Lecha. Mecz zakończył się zwycięstwem Lecha Poznań 1:0 i zdobyciem przez niego trofeum Pucharu Polski. 25 lipca 2009 po wygranej w konkursie rzutów karnych 4:3 (Peszko wykorzystał rzut karny) z ówczesnym Mistrzem PolskiWisłą Kraków sięgnął z ekipą z Poznania po Superpuchar Polski. 2 sierpnia 2009 zdobył swoją pierwszą ligową bramkę dla Kolejorza. Miało to miejsce w wygranym 3:1 wyjazdowym meczu I kolejki Ekstraklasy z Piastem Gliwice (było to zarazem pierwsze trafienie ekipy z Poznania w sezonie 2009/2010). W sezonie 2009/10 zdobył wraz z Lechem Mistrzostwo Polski. Lech z 19 zwycięstwami, 8 remisami, 3 porażkami i bilansem bramkowym +31 zajął 1.miejsce w tabeli Ekstraklasy, a królem strzelców został wtedy napastnik „Kolejorza”, Robert Lewandowski. Peszko w mistrzowskim dla swojego zespołu sezonie zdobył 8 ligowych bramek.

Wyjazd za granicę[edytuj | edytuj kod]

2 stycznia 2011 podpisał kontrakt z niemieckim 1. FC Köln obowiązujący do 30 czerwca 2011 (z opcją przedłużenia)[5]. W Bundeslidze zadebiutował 16 stycznia 2011 przeciwko 1. FC Kaiserslautern. Na wiosnę 2011 rozegrał 11 meczów i zaliczył 5 asyst. Pierwszego gola w Bundeslidze zdobył 30 października 2011, w meczu przeciwko FC Augsburg.

9 sierpnia 2012 został wypożyczony na rok z opcją pierwokupu do angielskiego Wolverhampton Wanderers. W Championship zadebiutował 18 sierpnia 2012 w meczu z Leeds (0:1)[6].

31 lipca 2013 podpisał 3-letni kontakt z występującą w Serie A, Parmą. Nie zdołał jednak zadebiutować na włoskich boiskach, gdyż od razu po podpisaniu kontraktu został wypożyczony do występującego wówczas w 2. Bundeslidze, swojego poprzedniego klubu – 1. FC Köln[7]. W 2. Bundeslidze zadebiutował 1 września 2013 w wygranym 4:1 meczu z Erzgebirge Aue. W meczu tym strzelił również gola i zaliczył asystę. W sezonie 2013/14 „Peszkin” wystąpił w 24 ligowych meczach zespołu z Kolonii, w których strzelił 3 gole i zaliczył pięć asyst czym przyczynił się do awansu swojej drużyny do Bundesligi[8]. 1 lipca 2014 po udanym, zwieńczonym awansem do Bundesligi sezonie, niemiecki klub 1. FC Köln podjął decyzję o wykupieniu Peszki z Parmy. Kwota transferu polskiego skrzydłowego wyniosła 500 tys. euro[9][10]. W sezonie 2014/15 wystąpił w 18 ligowych meczach swojej drużyny.

Powrót do Polski[edytuj | edytuj kod]

31 sierpnia 2015, po 5 latach gry za granicą, powrócił do Polski i podpisał 3-letni kontrakt z występującą w Ekstraklasie, Lechią Gdańsk[11]. W nowym zespole zadebiutował 11 września 2015 w ligowym meczu z Koroną Kielce (0:0), zaś pierwszego gola zdobył 13 lutego 2016 ustalając na 5:0 wynik domowego spotkania z Podbeskidziem Bielsko-Biała[12][13]. 17 listopada 2016 przedłużył kontrakt z Lechią do 2020[14]. 25 lutego 2017, przeciwko Cracovii (4:2), rozegrał swoje 200. spotkanie w Ekstraklasie. 20 lipca 2018 w 92. minucie meczu 1. kolejki sezonu 2018/2019, pomiędzy Jagiellonią Białystok a Lechią Gdańsk (0:1) otrzymał bezpośrednią czerwoną kartkę za faul na Arvydasie Novikovasie[15]. W konsekwencji tego czynu, kilka dni później został ukarany dotkliwą karą finansową przez klub Lechia Gdańsk[16], a następnie decyzją Komisji Ligi Ekstraklasy został ukarany bezwzględną dyskwalifikacją na okres trzech miesięcy oraz karę finansową w wysokości 30 tys. zł[17]. Tuż po zakończeniu kary został przeniesiony do czwartoligowych rezerw zespołu za naganne zachowanie, po tym wydarzeniu w Lechii już nie zagrał. Zimą 2019 roku przeniósł się do Wisły Kraków na zasadzie wypożyczenia półrocznego. 15 czerwca 2020 roku podpisał kontrakt z KS Wieczysta Kraków - klubem grającym w lidze okręgowej[18].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Peszko grał w reprezentacji młodzieżowej U-21. W kadrze A zadebiutował 19 listopada 2008 wchodząc na boisko w 69. minucie wygranego 3:2 towarzyskiego meczu z Irlandią. Pierwszą bramkę strzelił 17 stycznia 2010 w spotkaniu z Danią, które rozegrane zostało w ramach Pucharu Króla Tajlandii. We wrześniu 2010 został wyrzucony z kadry narodowej przez selekcjonera Franciszka Smudę po tym, jak spożywał alkohol podczas zgrupowania. W marcu 2011 został przywrócony do kadry. W 2012, w Kolonii, będąc pod wpływem alkoholu wdał się w awanturę z taksówkarzem w wyniku czego został zatrzymany przez policję i umieszczony w izbie wytrzeźwień. W konsekwencji został skreślony przez trenera Smudę z kadry na Euro 2012 i zawieszony w prawach reprezentanta[19]. We wrześniu 2013 został ponownie powołany przez selekcjonera Waldemara Fornalika na mecze eliminacji do Mistrzostw Świata z Ukrainą i Anglią[20]. 29 marca 2015 strzelił jedynego gola dla reprezentacji Polski w zremisowanym 1:1 meczu z Irlandią w ramach eliminacji Mistrzostw Europy 2016[21]. 30 maja 2016 został powołany przez selekcjonera Adama Nawałkę na Mistrzostwa Europy 2016 we Francji[22][23]. 4 czerwca został powołany przez selekcjonera Adama Nawałkę na Mistrzostwa Świata 2018 w Rosji.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

(aktualne na dzień 1 grudnia 2019)[24]
Klub Sezon Liga Liga Puchar kraju[a] Puchar ligi[b] Europa[c] Suma
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
Wisła Płock 2002/03 I liga 4 0 4 0 8 0
2003/04 20 1 20 1
2004/05 20 1 6 0 26 1
2005/06 21 1 9 2 2 0 32 3
2006/07 21 2 4 3 4 1 29 6
2007/08 II Liga 26 16 1 0 27 16
Ogólnie 112 21 24 5 4 1 2 0 142 27
Lech Poznań 2008/09 Ekstraklasa 25 0 5 1 2 1 10 3 42 5
2009/10 28 8 2 0 2 2 32 10
2010/11 15 3 2 1 10 1 27 5
Ogólnie 68 11 9 2 2 1 22 6 101 20
1. FC Köln 2010/11 Bundesliga 11 0 11 0
2011/12 32 2 2 0 34 2
Ogólnie 43 2 2 0 0 0 0 0 45 2
Wolverhampton Wanderers (wyp.) 2012/13 Championship 13 0 1 0 2 0 16 0
Ogólnie 13 0 1 0 2 0 0 0 16 0
1. FC Köln (wyp.) 2013/14 2. Bundesliga 24 3 2 0 26 3
Ogólnie 24 3 2 0 0 0 0 0 26 3
1. FC Köln 2014/15 Bundesliga 18 0 1 0 19 0
Ogólnie 18 0 1 0 0 0 0 0 19 0
Lechia Gdańsk 2015/16 Ekstraklasa 27 2 1 0 28 2
2016/17 29 3 29 3
2017/18 25 4 1 0 26 4
2018/19 1 0 1 0
Ogólnie 82 9 2 0 0 0 0 0 84 9
Wisła Kraków (wyp.) 2018/19 Ekstraklasa 14 3 14 3
Ogólnie 14 3 0 0 0 0 0 0 14 3
Lechia Gdańsk 2019/20 Ekstraklasa 15 3 3 0 2 0 20 3
Ogólnie 15 3 3 0 0 0 2 0 20 3
Wieczysta Kraków 2020/21 Liga okręgowa 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
Ogólnie w karierze 389 52 44 7 8 2 26 6 467 67

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

(aktualne na dzień 1 grudnia 2019)
Reprezentacja Rok Mecze Bramki
 Polska 2008 1 0
2009 6 0
2010 9 1
2011 8 0
2012 1 0
2013 2 0
2014 2 0
2015 6 1
2016 7 0
2017 1 0
2018 1 0
Ogólnie 44 2

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Wisła Płock[edytuj | edytuj kod]

Lech Poznań[edytuj | edytuj kod]

1. FC Köln[edytuj | edytuj kod]

Lechia Gdańsk[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Kiedy miał 11 lat, podczas rutynowych badań, wykryto, że posiada on cztery nerki[25]. Z tego powodu przeszedł operację (istniało niebezpieczeństwo, że będzie musiał zakończyć karierę piłkarską) podczas której przeszczepiono mu moczowody w inne miejsce nerki[25]. Ukończył technikum mechaniczne. Ma żonę Annę, którą poznał w Płocku, za czasów gry w miejscowej Wiśle. Ślub odbył się 18 stycznia 2009 w kościele w Płocku – rodzinnej miejscowości jego żony[25]. Mają córkę Wiktorię (ur. 5 października 2009) oraz syna Marcela (ur. 26 czerwca 2014). Był drużbą na ślubie Roberta Lewandowskiego. 16 października 2016, w Krasnem otworzył własną akademię piłkarską pod nazwą ''Akademia Piłkarska Sławomira Peszko''[26]. W 2020 roku otworzył restaurację w Sopocie, w której serwowana jest wódka o nazwie "Peszko"[27].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Uwzględniono: Superpuchar Polski – 3 (0).
  2. Uwzględniono: Puchar Ekstraklasy – 6 (2), EFL Cup – 2 (0).
  3. Uwzględniono: Eliminacje Pucharu UEFA – 6 (1), Puchar UEFA – 6 (2), Kwalifikacje do Ligi Europy – 4 (2), Kwalifikacje do Ligi Mistrzów – 4 (0), Liga Europy – 6 (1).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. KS Wieczysta Kraków on Twitter: "Ja - Sławomir Peszko idę do Wieczystej i chcę temu klubowi pomoc w dwóch awansach! Witamy w klubie Sławek! https://t.co/1o7ZTSWw1Z… https://t.co/dL0VRPDvZn", Twitter [dostęp 2020-06-15] [zarchiwizowane z adresu 2020-06-15] (pol.).
  2. Strzelcy według drużyn: (sezon 2007/2008) (pol.). 90minut.pl. [dostęp 22 stycznia 2010].
  3. Peszko już w Poznaniu (pol.). lechpoznan.pl. [dostęp 22 stycznia 2010].
  4. Udany początek – Sławomir Peszko (pol.). lechpoznan.pl. [dostęp 22 stycznia 2010].
  5. Sławomir Peszko w 1. FC Köln (pol.). 90minut.pl. [dostęp 7 lutego 2011].
  6. Slawomir Peszko – Szczegółowe podsumowanie występów – Transfermarkt, www.transfermarkt.pl [dostęp 2016-02-04].
  7. Grupa Wirtualna Polska, Oficjalnie: Sławomir Peszko w Parmie! – WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl, 31 lipca 2013 [dostęp 2016-02-04] (pol.).
  8. Awans zespołu Matuszczyka i Peszki do Bundesligi, Portal Piłki Nożnej – PolskaPilka.net – wchodzisz i wiesz. [dostęp 2016-02-04].
  9. FC Koeln wykupi Sławomira Peszko, www.canalplus.pl [dostęp 2016-02-04].
  10. Slawomir Peszko – Profil zawodnika – Transfermarkt, www.transfermarkt.pl [dostęp 2016-02-04].
  11. Sławomir Peszko w Lechii Gdańsk – Lechia Gdańsk – Lechia.pl, www.lechia.pl [dostęp 2016-02-04].
  12. Slawomir Peszko – Szczegółowe podsumowanie występów – Transfermarkt, www.transfermarkt.pl [dostęp 2016-02-04].
  13. Peszko dobija Podbeskidzie! Pierwszy gol reprezentanta Polski po powrocie, PrzegladSportowy.pl [dostęp 2016-02-13].
  14. Strona oficjalna – Lechia Gdańsk – Lechia.pl, www.lechia.pl [dostęp 2016-11-17].
  15. Raport meczowy: Jagiellonia Białystok - Lechia Gdańsk 0:1. ekstraklasa.org. [dostęp 2018-07-26].
  16. Informacja w sprawie Sławomira Peszki. lechia.pl, 2018-07-24. [dostęp 2018-07-26].
  17. Decyzje Komisji Ligi z dnia 25.07.2018. ekstraklasa.org, 2018-07-25. [dostęp 2018-07-26].
  18. Telewizja Polska S.A, Szalony ruch Peszki! Podpisał kontrakt w lidze okręgowej, sport.tvp.pl, 15 czerwca 2020 [dostęp 2020-06-16] (pol.).
  19. Peszko na izbie wytrzeźwień. Polak zawieszony!, sport.tvp.pl [dostęp 2016-06-15].
  20. Lewandowski, Peszko i Wasilewski wracają do reprezentacji! (pol.). pilkanozna.pl. [dostęp 27 września 2013].
  21. Irlandia – Polska: zwycięstwo uciekło w końcówce, kolejny kroczek w stronę ME.
  22. Szeroka kadra Polski na Euro 2016 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2016-06-15].
  23. Kadra Polski na Euro 2016 (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2016-06-15].
  24. Statystyki (pol.). 90minut.pl. [dostęp 18 listopada 2010].
  25. a b c Sławomir Peszko – Cewczenko z Jedlicza, przegladsportowy.pl, 18 lutego 2010 [dostęp 2018-08-31] (pol.).
  26. Otwarcie Akademii Piłkarskiej Sławomira Peszko, rzeszow.tvp.pl [dostęp 2016-10-16].
  27. Telewizja Polska S.A, Nowy biznes Sławomira Peszki. Będzie miał swoją wódkę!, sport.tvp.pl, 2 lipca 2020 [dostęp 2020-07-03] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]