Sławomir Zieleniewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sławomir Zieleniewski
Data i miejsce urodzenia 16 kwietnia 1914
Mierzwice
Data i miejsce śmierci 22 sierpnia 1938
Gdańsk
Miejsce spoczynku Cmentarz Srebrzysko
Zawód, zajęcie trener
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Krzyż Armii Krajowej
Grób Sławomira Zieleniewskiego na Cmentarzu Srebrzysko

Sławomir Zieleniewski (ur. 16 kwietnia 1914 w Mierzwicach, zm. 24 października 1994 w Gdańsku) – teoretyk wychowania fizycznego, trener lekkoatletyki, działacz sportowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w Centralnym Instytucie Wychowania Fizycznego w Warszawie. Przez wojną reprezentował jako lekkoatleta barwy klubów warszawskich - SKS Grażyna (1934-1935) i Polonii (1936-1939). Był żołnierzem AK (pseud. Ran), walczył na Kielecczyźnie i Podlasiu.

Po wojnie osiadł w Gdańsku. Był współzałożycielem gdańskiej Lechii (1945) oraz Gdańskiego Okręgowego Związku Lekkoatletyki. Trenował kadrę narodową miotaczy w okresie Wunderteamu; do jego podopiecznych należeli m.in. kulomioci Alfred Sosgórnik, Władysław Komar, Edmund Antczak oraz młociarze Olgierd Ciepły i Tadeusz Rut. W latach 1981-1984 i 1988-1992 był prezesem Gdańskiego Okręgowego Związku Lekkoatletyki.

Pracę doktorską obronił na Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu. Pracownik naukowy gdańskiej AWF (docent), był dyrektorem Instytutu Sportu oraz prodziekanem.

Odznaczony został m.in. w 1956 Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżami Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem AK oraz medalem "Za zasługi dla Polskiego Komitetu Olimpijskiego". Pochowany na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku (rejon V, kwatera IV-9-4)[1]. Od 1999 jest patronem memoriału rzutów lekkoatletycznych w Skórczu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sławomir Zieleniewski. cmentarze-gdanskie.pl. [dostęp 2019-01-27].