Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz
Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz.jpg
Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz po zaprzysiężeniu na sędziego Trybunału Konstytucyjnego
Data i miejsce urodzenia 14 lutego 1943
Poznań
Sędzia Trybunału Konstytucyjnego
Okres od 6 maja 2010
Przewodnicząca
Komitetu Nauk Prawnych PAN
Okres od 2008
do 2011
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Komisji Edukacji Narodowej

Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz (ur. 14 lutego 1943 w Poznaniu) – polska prawniczka, profesor nauk prawnych, sędzia Trybunału Konstytucyjnego, była prorektor ds. doktorantów i biblioteki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Życiorys[edytuj]

Ukończyła studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 1971 obroniła doktorat, w 1982 uzyskała stopień doktora habilitowanego nauk prawnych. W 1995 prezydent Lech Wałęsa przyznał jej tytuł profesora. Była stypendystką Fundacji im. Alexandra von Humboldta.

Zawodowo od ukończenia studiów jest związana z Uniwersytetem im Adama Mickiewicza, zajmując kolejne stanowiska aż do profesora zwyczajnego. W 1991 została kierownikiem Katedry Teorii i Filozofii Prawa. Była także prorektorem UAM. Została także wykładowcą w Collegium Polonicum w Słubicach (wspólnej placówce UAM i Europejskiego Uniwersytetu Viadrina we Frankfurcie nad Odrą) oraz podyplomowego studium legislacyjnego Uniwersytetu Warszawskiego.

W latach 1988–2006 nieprzerwanie zasiadała w Radzie Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów. W 1993 zorganizowała, a następnie kierowała aplikacją legislacyjną. W 2008 powołana na przewodniczącego Komitetu Nauk Prawnych PAN. W 2010 została zgłoszona przez posłów Platformy Obywatelskiej na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego. 6 maja 2010 wybrana na ten urząd przez Sejm[1]. Jej kandydaturę poparło 415 posłów przy 2 głosach przeciwnych i 13 wstrzymujących się[2].

Autorka kilkudziesięciu prac naukowych z zakresu teorii i filozofii prawa oraz prawa konstytucyjnego, w szczególności dotyczących polityki tworzenia prawa oraz techniki legislacyjnej. Odznaczona m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1997).

Przypisy

Bibliografia[edytuj]