Słup drogowy w Koninie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Słup drogowy w Koninie
Obiekt zabytkowy nr rej. 32/387 z 2 września 1953[1]
Słup milowy w Koninie (2014)
Słup milowy w Koninie (2014)
Państwo  Polska
Miejscowość Konin
Ukończenie budowy 1151[1]
Położenie na mapie Konina
Mapa lokalizacyjna Konina
Słup drogowy w Koninie
Słup drogowy w Koninie
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Słup drogowy w Koninie
Słup drogowy w Koninie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Słup drogowy w Koninie
Słup drogowy w Koninie
Ziemia52°12′33,77″N 18°15′17,58″E/52,209381 18,254883

Słup drogowy w Koninie – kamienny słup w Koninie, romański, ustawiony w 1151[1] w połowie drogi z Kruszwicy do Kalisza[2], uznawany za najstarszy znak drogowy w Polsce[3].

Słup znajduje się w odległości ok. 52 km od każdego z miast. Został przeniesiony spod zamku konińskiego pod narożnik kościoła św. Bartłomieja[2]. Słup jest wykuty z piaskowca i liczy ok. 2,5 m wysokości[3]. Na słupie znajduje się łacińska inskrypcja (w tłumaczeniu Krzysztofa Dunin-Wąsowicza):

Roku Wcielenia Pańskiego 1151
do Kalisza z Kruszwicy tu prowadzi punkt,
wskazuje to formuła drogi i sprawiedliwości,
którą kazał uczynić komes palatyn Piotr
i starannie tę drogę przepołowił,
aby był go pamiętny,
racz każdy podróżny modlitwą prosić
łaskawego Boga
[4].

Pochodzenie słupa nie jest wyjaśnione (są teorie o jego pogańskim rodowodzie)[3]. Nieznana jest postać wspomnianego w formule palatyna[3]. Jedni (np. Jan Długosz) utożsamiają go z Piotrem Włostowicem – fundatorem 77 kościołów[3]. Według dwóch pozostałych hipotez fundatorem miał być Piotr Wszeborowic, palatyn Bolesława Kędzierzawego lub jego ojciec komes Wszebor, palatyn Bolesława Krzywoustego[3].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. a b c Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków na terenie województwa wielkopolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 20 listopada 2016]. s. 72.
  2. a b Słup drogowy w Koninie w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.
  3. a b c d e f Piotr Maluśkiewicz: Województwo konińskie. Poznań: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1980, s. 35.
  4. Władysław Kościelniak. Jak budowano kolej kalisko-warszawską. „Kalisia Nowa”, 2007.