Słupca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Słupca
Pomnik Poległych za Wolność Ojczyzny na rynku w Słupcy, 2008 r.
Pomnik Poległych za Wolność Ojczyzny na rynku w Słupcy, 2008 r.
Herb Flaga
Herb Słupcy Flaga Słupcy
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat słupecki
Gmina gmina miejska
Prawa miejskie 1290
Burmistrz Michał Pyrzyk
Powierzchnia 10,3[1] km²
Wysokość 92–96 m n.p.m.
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

13 901[2]
1 349,6 os./km²
Strefa numeracyjna
+48 63
Kod pocztowy 62-400
Tablice rejestracyjne PSL
Położenie na mapie powiatu słupeckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu słupeckiego
Słupca
Słupca
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Słupca
Słupca
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Słupca
Słupca
Ziemia52°17′14″N 17°52′16″E/52,287222 17,871111
TERC
(TERYT)
4304123011
Hasło promocyjne: Słupca... moje miasto
Urząd miejski
ul. Pułaskiego 21
62-400 Słupca
Strona internetowa

Słupcamiasto w województwie wielkopolskim, na Równinie Wrzesińskiej, siedziba gminy Słupca i powiatu słupeckiego.

W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa konińskiego.

Położenie[edytuj]

Słupca jest znaczącym historycznie i regionalnie ośrodkiem w środkowowschodniej części Wielkopolski. Rozlokowana na wysoczyźnie, wznoszącej się około 92-96 m n.p.m., położonej na prawym brzegu rzeki Meszny, stanowiącej prawy dopływ Warty. Miasto położone jest na Równinie Wrzesińskiej. Od strony północno-wschodniej przylega do Jeziora Słupeckiego. Słupca leży przy międzynarodowej trasie E30autostradzie A2 na odcinku PoznańWarszawa oraz linii kolejowej E 20 - Berlin - Moskwa. Gmina miejska Słupca sąsiaduje od zachodu z gminą Strzałkowo, natomiast od wschodu z gminą wiejską Słupca.

Struktura powierzchni[edytuj]

Według danych z roku 2012 r.[3] Miasto stanowi 1,23% powierzchni powiatu. Słupca ma obszar 10,31 km², w tym:

  • użytki rolne: 47,58%
  • użytki leśne: 4,26%
  • grunty pod wodami: 8,05%
  • grunty zabudowane i zurbanizowane: 29,14%
  • tereny mieszkalne: 14,50%
  • tereny przemysłowe: 9,70%
  • tereny komunikacyjne: 10,97%
  • drogi: 8,15%
  • tereny kolejowe: 2,52%
  • pozostałe: 4,94%
Ogólny zarys ulic Słupcy

Nazwa[edytuj]

Nazwa „Słupca” pojawia się w źródłach pisanych dopiero w XIII wieku, choć w odbiegającym zapisie, wynikającym z języka, w którym notatka o Słupcy była sporządzona. Pojawiają się więc takie nazwy jak: „Slupcza”, „Slubzec”, „Sluptza”, „Słupcza”. Polska nazwa na przestrzeni dziejów prawie nie uległa zmianom. Etymologicznie jest to nazwa pochodząca od wyrazu „słup”, z którego przez dodanie końcówki „-ca” utworzono nazwę miejscowości. Związek z konkretnym, rzeczywistym obiektem (słupem) jest trudny do wyjaśnienia. Być może chodziło o jakąś budowlę lub urządzenie (fortyfikacja obronna) zrobione ze słupów, wzmacniające wały grodu[4]. Zatem najprawdopodobniejsza jest wersja, która łączy nazwę miasta z grodem z wczesnej epoki żelaza, którego pozostałości zachowały się na Jeziorze Słupeckim (tzw. kopiec szwedzki)[5].

Historia Słupcy[edytuj]

 Osobny artykuł: Historia Słupcy.
Dokument Władysława Jagiełły z 1425 r., w którym król poleca poborcom, aby przestrzegali wolności celnych mieszkańców Słupcy (miejsce przechowywania: AGAD).
Widok miasta Słupcy w 1705 r. (Na podstawie ryc. z XVIII w. Oryginał odnaleziony w Kościół św. Wawrzyńca w Słupcy, obecnie zaginiony.)
Rynek miejski w roku 1926, w tle nieistniejąca cerkiew rozebrana w 1936 r.
Odrys planu miasta według A. Muncha, pochodzący z 1945 r. (miejsce przechowywania: Archiwum Państwowe w Poznaniu).
  • 750-400 lat p.n.e. – budowa osady kultury łużyckiej, „kopca szwedzkiego”. Kultury łużyckiej, jej osad, jak i przedstawicieli nie można wiązać z późniejszą ludnością słowiańską.
  • 1176 i 1196 – pierwsze informacje o kościele parafialnym pod wezwaniem św. Wawrzyńca w księdze nadań Łaskiego.
  • 15 listopada 1290 (Dłusk), zgoda księcia kaliskiego i poznańskiego Przemysła II na lokację miasta na prawie niemieckim – prawdopodobnie zasadźcą był mieszczanin pyzdrski Ubelin[6].
  • 1296 – ponowna lokacja przez biskupa poznańskiego Jana Gerbicza, tym razem na prawie średzkim. Miasto otrzymało cały szereg nowych nadań i przywilejów. Słupcę zamieszkiwało około 1000 mieszkańców.
  • 11 listopada 1314 – Władysław I Łokietek nadał Słupcy przywilej założenia mennicy i bicia monety.
  • 1315 – Władysław Łokietek nadał przywilej urządzania co roku wielkiego trzydniowego jarmarku.
  • 1331 – najazd krzyżacki, spalenie miasta.
  • 1356 – Kazimierz III Wielki zwolnił Słupcę z opłat celnych na terenie całego państwa.
  • 1375-1382 – budowa murów obronnych o długości 1100 m na polecenie Mikołaj z Kórnika. Chroniły 9 hektarów gruntów miejskich. W ich ciągu wybudowano dwie bramy: od północy Toruńską, od południa Pyzderską, oraz dwie furty: zachodnią – Poznańską i wschodnią – Konińską.
  • W XV w., nim ostatecznie ukształtowały się stałe siedziby sądów grodzkich, do Słupcy przybywał Starosta Generalny lub jego zastępca, celem orzekania w sprawach miejscowej szlachty[7].
  • 1402-1433 – 11 osób ze Słupcy studiowało na uniwersytecie w Krakowie.
  • 1421 – powstała Kaplica św. Ducha ze szpitalem.
  • 1427 – powstała Kaplica św. Krzyża.
  • 1441 – Marcin ze Słupcy został kierownikiem szkoły parafialnej.
  • 1454-1466 – wojna trzynastoletnia – miasto Słupca wysłało 20 zbrojnych, podobnie jak 9 największych miast Wielkopolski.
  • koniec XV – Słupcę zamieszkiwało około 2000 osób.
  • 1523 – sukiennicy słupeccy otrzymali przywilej stemplowania specjalnym znakiem swoich wyrobów.
  • 1655-1660 – wojna ze Szwecją – kilkukrotne rabowanie miasta.
  • 1793 – II rozbiór Polski – Słupca miastem pruskim.
  • 1794 – Słupca punktem zbornym powstańców wielkopolskich w czasie insurekcji kościuszkowskiej.
  • 1807-1815 – w granicach Księstwa Warszawskiego.
  • 1815 – po kongresie wiedeńskim i Słupca znalazła się w województwie kaliskim, pod panowaniem rosyjskim.
  • przełom XVIII i XIX w. – rozebranie murów miejskich.
  • XIX w. – odrodzenie gospodarcze. Słupca na szlaku komunikacyjnym do Berlina.
  • 1867 – utworzenie powiatu słupeckiego w guberni kaliskiej.
  • ok. 1880 – zbudowanie cerkwi w Słupcy.
  • 1893 – powstanie Ochotniczej Straży Pożarnej.
  • 1915 – pomiędzy Słupcą i Strzałkowem powstał olbrzymi obóz jeniecki.
  • 1919 - dochodzi do ekscesów antysemickich. Żołnierze baonu wartowniczego obozu dla jeńców w Strzałkowie obcinają brody ortodoksyjnym Żydom i niszczą księgi religijne z miejscowej bożnicy[8].
  • 1919 – utworzenie powiatu słupckiego w województwie łódzkim.
  • 1922 – wybudowanie linii kolejowej KutnoStrzałkowo dało miastu bezpośrednie połączenia kolejowe z Poznaniem i Warszawą.
  • 1926 – odsłonięcie pomnika Niepodległości na słupeckim rynku.
  • 1932 – miasto przestało być siedzibą powiatu.
  • 1939-1945 – w wyniku okupacji hitlerowskiej śmierć poniosło około 1800 mieszkańców Słupcy pochodzenia żydowskiego.
  • 1949-1950 – w Słupcy działała Polska Partia Wolności, organizacja antyreżimowa i antykomunistyczna.
  • 1957 – miasto ponownie stało się siedzibą powiatu w województwie poznańskim.
  • 1972 – zakończenie budowy Wytwórni Konstrukcji Stalowych Mostostal – największego zakładu w Słupcy.
  • 1975 – reforma administracyjna, miasto przestało być siedzibą powiatu.
  • 1 stycznia 1999 – Słupca po raz czwarty stała się siedzibą powiatu w województwie wielkopolskim.
  • 1999 – powstała Unia Słupczan.
  • od 2009 – gazyfikacja miasta.
  • 2010 – Św. Wawrzyniec zostaje patronem miasta z nadania przez Stolicę Apostolską na wniosek władz miasta[9].

Zabytki[edytuj]

Kamienice w centrum miasta, 2015 r.

Wpisane do rejestru zabytków nieruchomych obiekty na terenie miasta Słupcy[10]:

  • Założenie urbanistyczne – Nr rej.: 55/544 z 23.02.1956
  • Kościół gotycki pod wezwaniem św. Wawrzyńca z połowy XV w. Został zregotyzowany w latach 1948–1958 r. Jest on murowany z cegły w układzie polskim z wykorzystaniem kamieni narzutowych. Kościół posiada trójnawowe, halowe wnętrze ze sklepieniem gwiaździstym. W nim krucyfiks oraz rzeźba Matki Boskiej Bolesnej (XV w.), późnorenesansowy tron biskupi (początek XVII w.) oraz kropielnica gotycka (XV w.), nr rej.: 59/623 z 25.04.1958.
  • Drewniany kościół pw. św. Leonarda (XVI w.) kryty gontem. W jego wnętrzu znajduje się obraz św. Leonarda (gotyk, ok. 1460), kamienna kropielnica (1521 r.) oraz krucyfiks (ok. 1500 r.), nr rej.: 60/624 z 25.04.1958.
  • Park miejski, ul. Parkowa, z 1867 r., nr rej.: 729/Wlkp/A z 29.12.2008.
  • Zajazd Pocztowy w Słupcy znajduje się na ulicy Kościuszki, powstał w pierwszej połowie XIX wieku, nr rej.: 405/147 z 7.04.1988.
  • Mury miejskie zbudowane w latach 1375–1382 i rozebrane w latach 1880–1887 (pozostałości na ul. Kościuszki), nr rej. 405/147 z 7.04.1988.

Najważniejsze obiekty i tereny podlegające ochronie konserwatorskiej[11]:

  • budynek dawnej synagogi z połowy XIX w. (ul. Bożnicza 11).
  • kaplica cmentarna z XIX w. znajdująca się na cmentarzu św. Krzyża.
  • przytułek miejski (obecnie siedziba Sądu Rejonowego) wybudowany w 1896 r.
  • budynek Komory Celnej (obecnie Starostwo Powiatowe) pochodzący z 2. połowy XIX w.
  • dworzec kolejowy wybudowany w latach 1956–1958.
  • wiatrak koźlak z 1895 r.
  • młyn z około 1910 r.
  • zespół domów przy ul. 3 Maja.
  • zespół elektrowni i łaźni miejskich pochodzący z lat 1915–1918.
  • gimnazjum żydowskie wybudowane ok. 1920 roku.
  • kuźnia – obecnie zakład kowalsko-ślusarski.

Niezachowane[edytuj]

Cmentarze[edytuj]

Aktualnym miejscem pochówku, a zarazem cmentarzem komunalnym jest cmentarz Świętego Krzyża przy ulicy Cmentarnej. Przed II wojną światową w Słupcy znajdował się jeszcze drugi cmentarz katolicki przy kościele św. Leonarda oraz cmentarze niekatolickie, świadczące o różnorodności narodowościowej i religijnej przedwojennej Słupcy. Do dziś nie przetrwały cmentarz prawosławny przy ulicy Szeluty oraz cmentarz żydowski przy ulicy Gajowej. Miejsca te upamiętniają pomniki.

Demografia[edytuj]

Podstawowe dane demograficzne[edytuj]

Według danych z 30 marca 2014 r. Słupcę zamieszkiwało 13 904 mieszkańców. Ludność zamieszkała w Słupcy stanowi ok. 25% ludności powiatu słupeckiego.

Gęstość zaludnienia wynosi 1378 osób/km² powierzchni. Tak wysoki wskaźnik jest spowodowany niewielką powierzchnią miasta (10,31 km²).

Przewaga kobiet nad mężczyznami w społeczności miasta jest podobna jak w całym województwie wielkopolskim. Wskaźnik feminizacji w roku 2004 wyniosła 106 (średnio w woj. wielkopolskim 106,5), czyli na 100 mężczyzn w Słupcy przypada 106 kobiet (patrz tab. 1).

Tab. 1. Ludność Słupcy według płci. Gęstość zaludnienia
Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
Jednostka osób  % osób  % osób  %
Populacja 14 063 100 7306 52 6757 48
Gęstość zaludnienia
[mieszk./km²]
1365 709 656

Dane z 31 grudnia 2012[12]

Struktura wiekowa ludności miasta pokazuje, iż najwięcej jest ludzi w wieku średnim (40-49 lat) oraz ludzi młodych (10-19 i 20-29 lat), patrz tab. 2. Średni wiek mieszkańca Słupcy wynosi 37 lat.

Tab. 2. Struktura wiekowa mieszkańców Słupcy
Przedział wiekowy 0-9 10-19 20-29 30-39 40-49 50-59 60-69 70-79 80<
Liczba ludności 1148 2439 2457 1715 2508 2067 911 580 523

źródło: Narodowy Spis Powszechny 2002

  • Piramida wieku mieszkańców Słupcy w 2014 roku[2].
    Piramida wieku Slupca.png
Poziom wyksztalcenia mieszkancow Slupcy.jpg

Znane osoby związane ze Słupcą[edytuj]

Poczet burmistrzów Słupcy[edytuj]

Komunikacja[edytuj]

Połączenia drogowe[edytuj]

Przez Słupcę przebiegają następujące drogi:

Pozostałe drogi:

Komunikacja autobusowa[edytuj]

Komunikację drogową pomiędzy Słupcą i innymi miastami czy miejscowościami zapewnia komunikacja autobusowa PKS Konin, PKS Gniezno, PKS Turek, PKS Poznań, PKS Łódź, PKS Białystok i inne. Dzięki tym przewoźnikom Słupca ma połączenie z miastami wojewódzkimi: Poznaniem, Łodzią, Warszawą, Zieloną Górą, Białymstokiem, oraz mniejszymi miastami leżącymi na tych trasach. Stosunkowo dobrze rozwinięta jest też sieć połączeń w powiecie słupeckim oraz byłym województwie konińskim – np. połączenie Słupca – Turek. Gorzej rozwinięta jest sieć połączeń w kierunkach północ – południe.

Komunikacja kolejowa[edytuj]

Przez Słupcę przebiega linia kolejowa BerlinMoskwa. Stacja Słupca posiada bezpośrednie połączenia m.in. z Warszawą, Poznaniem, Szczecinem, Zieloną Górą, Krakowem, Lublinem, Przemyślem, Świnoujściem. Wybudowana została w latach 1919-1923 jako linia jednotorowa łącząca Strzałkowo z Kutnem, w trakcie II wojny światowej został dobudowany 2 tor. Decyzję o budowie linii kolejowej podjął Sejm odrodzonej Polski 11 kwietnia 1919 roku przyjmując odpowiednią ustawę (Dz.U. 1919 nr 32 poz. 268)[13].

Środowisko Naturalne[edytuj]

Ukształtowanie powierzchni[edytuj]

Słupca położona jest na Równinie Wrzesińskiej stanowiącej część Wysoczyzny Gnieźnieńskiej (B. Krygrowski). Miasto leży na wysoczyźnie dyluwialnej z nałożoną na nią warstwą sandrową.

Klimat[edytuj]

Na podstawie rejestracji danych meteorologicznych przez Posterunek Meteorologiczny w Słupcy obliczono, że średnia temperatura roczna wynosi 7,8 °C (stycznia: –2,8 °C, lipca: 17,4 °C). Pod względem opadów atmosferycznych rejon Słupcy leży w strefie w której średnia roczna suma opadów wynosi 500-550 mm. W rejonie Słupcy dominują wiatry zachodnie (21,8%), południowo-zachodnie (12,9%) i północno-zachodnie (9,5%). Dominujący – zachodni kierunek wiatrów sprawia, iż w rejonie Słupcy przeważają masy powietrza polarno-morskiego. Dni bezwietrznych notuje się około 17% w roku.

(dane IMGW – oddział w Poznaniu 1973-1987)

Gleby[edytuj]

W rejonie Słupcy spotyka się trzy typy gleb: pseudobielicowe, brunatne wyługowane oraz czarne ziemie. Są to głównie gleby łatwe do uprawy, zawierające w wierzchnich warstwach piaski gliniaste lekkie i piaski gliniaste mocne. Stanowią one około 58% gruntów ornych. Oprócz tego w około 40% występują tu gleby lekkie zawierające w wierzchnich warstwach piaski luźne i słabo gliniaste.

Hydrografia[edytuj]

Słupca leży w dorzeczu Warty. Wszystkie cieki okolic Słupcy są prawymi dopływami rzeki Warty. Słupca leży nad jednym z tych dopływów – Rzeką Meszną. Meszna ma długość 38 km – wypływa z Jeziora Powidzkiego. Wpływa do Warty na zachód od Policka.

 Osobny artykuł: Meszna (dopływ Warty).

Jezioro Słupeckie utworzone zostało w latach 1954-1955, w wyniku spiętrzenia Meszny. Ma powierzchnię 258 ha. Głębokość sięga od 1,85-2,50 m. Jezioro wykorzystywane jest jako zbiornik retencyjny służący nawadnianiu użytków zielonych w dolinie rzeki Meszny. Jezioro stanowi zabezpieczenie przeciwpowodziowe, oraz jest miejscem rekreacji dla okolicznych mieszkańców, którzy chętnie wędkują i uprawiają sporty wodne.

 Zobacz też: Jezioro Słupeckie.

Zieleń miejska[edytuj]

Tereny zielone stanowią ważną część miasta, i są chętnie odwiedzane przez słupczan. W mieście znajdują się następujące parki:

Kultura, oświata, media, wyznania[edytuj]

Szkoła Podstawowa nr 3 Adama Mickiewicza w Słupcy
Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Słupcy

Instytucje kulturalne[edytuj]

Ze Słupcy wywodzi się zespół rockowy Zbuntowany Kaloryfer.

Imprezy kulturalne[edytuj]

W mieście Słupcy cyklicznie odbywają się następujące imprezy kulturalne i kulturalno-rozrywkowe:

  • Słupeckie Dni Rodziny
  • Wawrzynki Słupeckie to coroczna impreza sportowo-kulturalno-rekreacyjna, organizowana w dniach 9-10 sierpnia ku czci patrona jednej ze słupeckich parafii – św. Wawrzyńca. 9 sierpnia organizowana jest Wawrzynkowa Gra Miejska, a wieczorem obchodzona jest wigilia św. Wawrzyńca. 10 sierpnia w ramach Wawrzynek odbywają się organizowane przez Muzeum Regionalne Odpustowe Spotkania, promujące lokalnych rzemieślników i artystów. W tym samym dniu wieczorem w farze odbywa się koncert organowy. W ramach dni miasta organizowane są Biegi Wawrzynkowe: biegi dziecięce i młodzieżowe, bieg rodzinny, bieg na 10 km o Laur św. Wawrzyńca, Mistrzostwa Par Małżeńskich.

Wawrzynki to koncerty, wystawy, ogólnopolskie zawody strzeleckie z kbks, turnieje tenisowe, zawody wędkarskie, pikniki i inne.

  • Słupeckie Spotkania Muzyczne to warsztaty muzyczne dla młodych muzyków odbywające się w Zespole Szkół Muzycznych pod patronatem burmistrza Miasta Słupcy

Oświata[edytuj]

Obecnie w Słupcy funkcjonują:

W mieście działa prężnie świetlica socjoterapeutyczna, w której dzieci posiadające trudne warunki rodzinne i życiowe mogą znaleźć fachową pomoc.

Lokalne media[edytuj]

Kościoły i świątynie[edytuj]

Najmłodszy ze słupeckich kościołów – Kościół bł. bp. Michała Kozala w Słupcy

Gospodarka[edytuj]

Targowisko miejskie – dzień targowy

Słupca jest jednym z większych ośrodków przemysłowych we wschodniej Wielkopolsce. Ponad 1300 podmiotów gospodarczych Słupcy zatrudnia około 4 tys. osób.

Największe zakłady przemysłowe miasta:

  • Mostostal Słupca- producent konstrukcji stalowych;
  • Konspol-Bis sp. z o.o. – zakład uboju i przetwórstwa kurczaka
  • Przedsiębiorstwo Techniczno Handlowe „ZREMB” sp. z o.o. – producent urządzeń do mechanizacji budownictwa;
  • Spółdzielnia Inwalidów „Przyjaźń” – przetwórstwo tworzyw sztucznych, stolarstwo i produkcja elementów elektronicznych;

Silnie reprezentowane są też firmy: hurtownie materiałów budowlanych, transportowe i spedycyjne, produkcja mebli, obróbka drewna, produkcja elementów metalowych, wyprawianie i obróbka skór, wędliniarstwo, usługi dla rolnictwa. W mieście odbywa się dwa razy w tygodniu (we wtorki i w piątki) targ.

Sport[edytuj]

Infrastruktura sportowa[edytuj]

W mieście Słupca znajdują się następujące obiekty sportowe:

  • Stadion Miejski w Słupcy, z bieżnią poliuretanową – 400 m, skocznią w dal, rzutnią do kuli.
  • trzy kompleksy boisk powstałe w ramach realizacji projektu „Orlik 2012 – Moje Boisko” współfinansowanego ze środków rządowych
  • cztery korty z nawierzchnią ceglastą do tenisa ziemnego
  • strzelnica sportowa (50 m)
  • hala widowiskowo-sportowa (widownia na 207 miejsc) przy SP nr 3
  • skatepark (19m x 40m) - ul. Kopernika[16]

Organizacje sportowe[edytuj]

Przypisy

  1. Dane Głównego Urzędu Statystycznego: Stan i struktura ludności oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym w 2012 r. Stan w dniu 31 XII 2012 r.. [dostęp 31.07.2014].
  2. a b http://www.polskawliczbach.pl/Slupca, w oparciu o dane GUS.
  3. Strategia rozwoju miasta Słupcy na lata 2014-2020 (pol.). http://miasto.slupca.pl.+[dostęp 2015-12-11].
  4. B. Szczepański (red.), Dzieje Słupcy, Poznań 1996.
  5. B. Szczepański (red.), Dzieje Słupcy, Poznań 1996, s. 11.
  6. B. Szczepański (red.), Dzieje Słupcy, Poznań 1996, s. 47.
  7. M. Pawlikowski, Sądownictwo grodzkie w przedrozbiorowej Rzeczypospolitej, Strzałków 2012.
  8. Szymon Rudnicki „Żydzi w parlamencie II Rzeczypospolitej” Wydawnictwo Sejmowe 2015, ISBN 978-83-7666-363-0, str. 66
  9. Miasto św. Wawrzyńca (pol.). przewodnik-katolicki.pl. [dostęp 04.01.2016].
  10. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo wielkopolskie. 30 września 2016; 3 miesiące temu. [dostęp 2015-10-06]. s. 208.
  11. Lokalny Program Rewitalizacji Miasta Słupcy na lata 2011–2021 (pol.). miasto.slupca.pl. [dostęp 2015-01-06].
  12. Dane Głównego Urzędu Statystycznego: Stan i struktura ludności oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym w 2012 r. (pol.). stat.gov.pl. [dostęp 31.07.2014].
  13. Dz. U. z 1919 r. Nr 32, poz. 268.
  14. Hedrych.pl | powered by TG-CMS: Przedszkole Niepubliczne Miś Uszatek w Slupcy. www.misuszatekslupca.pl. [dostęp 2015-09-11].
  15. a b B. Szczepański (red.), Dzieje Słupcy, Poznań 1996, s. 79.
  16. Skatepark w Słupcy (pol.). [dostęp 2016-01-07].

Bibliografia[edytuj]

  • B. Szczepański (red.), Dzieje Słupcy, Poznań 1996, ISBN 83-85811-27-3.
  • P. Maluśkiewicz, M. Matusiak, Września, Słupca i okolice, Poznań 1974.
  • N. Gieryń, Dzieje Słupcy, Słupca 1988.

Linki zewnętrzne[edytuj]