Słupy Heraklesa



Słupy Heraklesa (do III w. p.n.e. nazywane przez Fenicjan Słupami Melkarta) – starożytna, grecka nazwa europejskiej Skały Gibraltarskiej oraz góry znajdującej się po drugiej stronie Cieśniny Gibraltarskiej, w Afryce.
Jakkolwiek północny, europejski ze słupów jest jednoznacznie określony, to według różnych źródeł jako południowy, afrykański Słup Heraklesa traktowana jest czasem hiszpańska góra Monte Hacho (204 m n.p.m. w Ceucie)[1], a czasem marokańska – Dżabal Musa (Abyle, 851 m n.p.m.), położona nieco bardziej na zachód.
Historia
[edytuj | edytuj kod]W mitologii greckiej Słupy Heraklesa mają związek z dziesiątą pracą, jaką miał do wykonania Herakles – uprowadzeniem z najdalszego zachodu wołów Geriona. Według Apollodorosa, Diodora Sycylijskiego i Pomponiusza Meli po dotarciu do Tartessos miał Herakles ustawić parę słupów po obu stronach Cieśniny Gibraltarskiej[2].
Zamykające Morze Śródziemne słupy oznaczały dla starożytnych koniec znanego świata. Określenie „za Słupami Heraklesa” znaczyło tyle samo, co „za Cieśniną Gibraltarską”, stąd czasami słupami nazywa się również samą Cieśninę.
Galeria
[edytuj | edytuj kod]-
Słupy Heraklesa w herbie Hiszpanii
-
Herakles i Słupy w herbie Kadyksu